Uzasadnienie
W związku ze sformułowanym przez skarżącego w skardze wnioskiem
"o zwolnienie od kosztów postępowania" zarządzeniem z dnia 15 lutego 2016 r. wezwano skarżącego o złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Wezwanie wraz z przesłanym formularzem PPF doręczono skarżącemu w dniu 23 lutego 2016 r. r.
W dniu 29 lutego 2016 r. wpłynęło do tut. Sądu pismo skarżącego nadane dnia 24 lutego 2016 r. w którym skarżący oświadcza, że rezygnuje z udzielenia mu prawa pomocy. Swoje działanie motywuje tym, że nie zdawał sobie sprawy z konieczności wyjawienia całego majątku swojego i żony. Z chwilą jednak uświadomienia sobie swojego błędu podjął decyzję o jego naprawieniu.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z art. 249a ppsa postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie takiego wniosku stało się zbędne.
W realiach niniejszej sprawy mamy do czynienia z taką sytuacją.
Strona cofnęła wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Mając to na uwadze postanowiono zatem jak w sentencji działając na zasadzie art. 249a ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.