Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek E. S. o przyznanie prawa pomocy obejmującego ustanowienie adwokata z urzędu.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartego w formularzu "PPF" wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego miesięczny dochód z emerytury wynosi 2.184,48 zł. W skład majątku wnioskodawcy wchodzi garsoniera o powierzchni ok. 30 m². Strona nie dysponuje zasobami pieniężnymi, ani cennymi przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro.
Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy E. S. podniósł, iż jego sytuacja finansowa jest zła. Skarżący jest osobą starszą, liczącą ponad 80 lat. Jest on inwalidą I grupy wymagającym stałej opieki, nieporadnym kombatantem cierpiącym na wiele przewlekłych chorób. Ponosi wydatki na lekarstwa (ok. 500 zł), stałą opiekę i pomoc domową, czynsz za mieszkanie i media (ok. 600 zł). Z tych względów nie stać go na pokrycie wynagrodzenia pełnomocnika.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu, a wiec możliwości skorzystania ze wszystkich przysługujących stronie uprawnień, jeżeli znajduje się ona w położeniu uniemożliwiającym poniesienie we własnym zakresie związanych z tym kosztów.
Instytucja przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym, którego przyznania domaga się skarżący, obejmuje m. in. ustanowienie adwokata (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Podkreślić należy, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Użyte w art. 246 p.p.s.a. sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W ocenie orzekającego w przedmiotowej sprawie E. S. wykazał, że nie jest w stanie bez uszczerbku w koniecznym własnym utrzymaniu ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika. Skarżący dysponuje, co prawda, stałym dochodem z emerytury w wysokości 2.184,48 zł, jednakże środki te w całości przeznaczane są na pokrycie kosztów jego bieżącego utrzymania i leczenia. E. S. jest inwalidą I grupy, cierpi na przewlekłe schorzenia i musi stosować specjalną dietę cukrzyka. Oprócz wydatków na zakup lekarstw ponosi także koszty stałej opieki i pomocy domowej. Skarżący nie posiada przy tym żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone. Powołane okoliczności świadczą o tym, że strona może mieć trudności z wygospodarowaniem środków finansowych na pokrycie wynagrodzenia fachowego pełnomocnika.
Przedstawiona sytuacja pozwala na stwierdzenie, że skarżący spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.