Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 12 listopada 2013 r. sygn. akt III SA/Kr 217/13 oddalił skargę M. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 grudnia 2012 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy odmawiającą skarżącej przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy w związku z opieką nad matką.
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 30 grudnia 2013 r.
Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy przesyłką pocztową z dnia 18 listopada 2013 r. Postanowieniem z dnia 24 grudnia 2013 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym, ustanawiając dla skarżącej pełnomocnika z urzędu – radcę prawnego.
Dnia 20 lutego 2014 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła dla skarżącej radcę prawnego z urzędu S. K., a pismo informujące o tym fakcie zostało wyznaczonemu pełnomocnikowi doręczone w dniu 24 lutego 2014 r.
W dniu 3 marca 2014 r. pełnomocnik skarżącej wniósł skargę kasacyjną od wyroku z dnia 12 listopada 2013 r., wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że uchybienie ustawowego terminu było niezawinione ani przez skarżącego, ani przez pełnomocnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
W sprawie odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 30 grudnia 2013 r., zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 29 stycznia 2014 r. Wniesienie przez pełnomocnika skarżącej skargi kasacyjnej w dniu 3 marca 2014 r. oznacza, że została ona wniesiona z uchybieniem terminu.
Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Zgodnie z art. 244 § 2 P.p.s.a. ustanowienie radcy prawnego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa.
W sprawie w ocenie Sądu, warunki formalne wniosku o przywrócenie terminu zostały spełnione.
W kwestii braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu, zauważyć należy, że polega ona na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu.
Skarżąca nie miała możliwości skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej przed ustanowieniem pełnomocnika z urzędu. W niedochowaniu terminu nie można upatrywać winy skarżącej, gdyż pozostawał ona w usprawiedliwionym oczekiwaniu co do skuteczności czynności podejmowanych przez przyznanego w ramach pomocy prawnej z urzędu pełnomocnika. Pełnomocnik skarżącej w ocenie Sądu, podjął czynności procesowe skutecznie i bez zwłoki, zachowując termin określony w art. 87 § 1, wobec czego nie można w jego działaniu upatrywać winy w znaczeniu przyjętym przez art. 86 P.p.s.a.
Dlatego też, Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. przywrócił skarżącej termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 listopada 2013 r. sygn. akt III SA/Kr 217/13.