Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 grudnia 2013 r. A Sp. z o.o. z siedzibą w W wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 22 listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych.
Przedmiotowa skarga została wniesiona w imieniu strony skarżącej będącej spółką prawa handlowego przez pełnomocnika – radcę prawnego T. J. Do skargi nie dołączono pełnomocnictwa dla radcy prawnego T. J., nie przedłożono też dokumentu określającego sposób reprezentacji skarżącej spółki (odpis z KRS).
Pismem z dnia 30 stycznia 2014 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany o uzupełnienie braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji skarżącej spółki (pełny odpis z KRS), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone występującemu w sprawie radcy prawnemu w dniu 6 lutego 2014 r. – dowód doręczenia w aktach sprawy.
W odpowiedzi na wezwanie radca prawny T. J. wraz z pismem z dnia 11 lutego 2014 r. przedłożył odpis aktualny z KRS, protokół nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników spółki z dnia 8 grudnia 2009 r. oraz pełnomocnictwo.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z powyższego przepisu wynika, że w sytuacji, gdy stroną postępowania sądowoadministracyjnego jest podmiot niebędący osobą fizyczną, czynności procesowych dokonuje w jego imieniu upoważniony do działania organ lub osoby, które są uprawnione do działania w jego imieniu.
Z kolei z art. 29 cytowanej ustawy wynika obowiązek wykazania przez działające w imieniu osób prawnych lub jednostek organizacyjnych mających zdolność sądową organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, że mają prawo do działania za stronę skarżącą. Przepis nakazuje, aby wykazanie, udowodnienie umocowania w każdej zawisłej przed sądem sprawie miało formę dokumentu złożonego lub okazanego sądowi przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z reguły powinien być to dokument urzędowy (np. odpis z właściwego rejestru sądowego) - por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 178. Brak takiego dokumentu stanowi usuwalny w trybie art. 49 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak formalny.
W orzecznictwie przyjmuje się, że uzasadnienie znajduje praktyka określania już w wezwaniu do usunięcia braków formalnych rodzaju dokumentu, którego autentyczność i zgodność z prawdą nie powinna budzić wątpliwości. Prawidłowa jest praktyka wzywania, wnoszących skargi spółek kapitałowych, do przedłożenia aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, za czym dodatkowo przemawia łatwość uzyskania takiego dokumentu (postanowienie NSA z dnia 27 kwietnia 2007 r., sygn. akt II FSK 615/06, LEX340187).
Tak więc w wypadku złożenia skargi do sądu administracyjnego przez pełnomocnika osoby prawnej lub innej jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową ma on obowiązek bez wezwania dołączyć do akt sprawy nie tylko pełnomocnictwo, stosownie do art. 37 § 1 i art. 46 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ale także dokument stwierdzający umocowanie do reprezentacji strony przez osobę, która udzieliła pełnomocnictwa - stosownie do art. 29 tej ustawy.
W tym miejscu należy dodatkowo podnieść, że w orzecznictwie przyjmuje się, że dokument stwierdzający umocowanie do reprezentacji strony przez osobę, która udzieliła pełnomocnictwa procesowego stanowi integralny element tego pełnomocnictwa (tak: postanowienie NSA z dnia 27 kwietnia 2007 r., II FSK 615/06, LEX nr 340187). Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że od obowiązku określonego w art. 37 § 1, art. 46 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zwalnia fakt, że pełnomocnictwo, a zatem i stanowiący integralny element pełnomocnictwa dokument wykazujący umocowanie do reprezentacji strony przez osobę, która udzieliła pełnomocnictwa procesowego (art. 29 cytowanej ustawy), zostało złożone w innym postępowaniu. Złożenie pełnomocnictwa (w tym dokumentu wykazującego umocowanie) do innej sprawy sądowej lub administracyjnej, nie czyni zadość wymaganiom przewidzianym w cytowanych przepisach Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W takiej sytuacji strona obowiązana jest uzupełnić ten brak formalny pisma i złożyć pełnomocnictwo (względnie jego odpis) w każdej indywidualnej sprawie (por. wyr. NSA z dnia 14 kwietnia 2005 r., I GSK 89/05, niepubl., Dauter Bogusław, Gruszczyński Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, Komentarz do art.46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270), [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II). Tylko w ten bowiem sposób dochodzi do udowodnienia istnienia umocowania pełnomocnika do dokonywania czynności procesowych w imieniu strony w konkretnej sprawie.
Dokumenty przedłożone przez radcę prawnego T. J. obejmują odpis aktualny z KRS (na dzień 6 lutego 2014 r.), protokół nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników spółki z dnia 8 grudnia 2009 r. oraz pełnomocnictwo. Pełnomocnictwo zostało podpisane przez prezesa zarządu P. N. oraz wiceprezesa zarządu Z. J. Z przedłożonego aktualnego odpisu z KRS wynika, że organem uprawnionym do reprezentacji spółki jest jej zarząd, a do składania oświadczeń woli w imieniu spółki uprawniony jest, w przypadku zarządu jednoosobowego – członek zarządu, a w przypadku zarządu wieloosobowego – dwóch członków zarządu łącznie lub członek zarządu łącznie z prokurentem. Z odpisu z KRS wynika, że zarząd jest jednoosobowy i w jego skład wchodzi prezes T. K. Z kolei z protokołu nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników spółki z dnia 8 grudnia 2009 r. wynika, że od dnia 29 czerwca 2009 r. na okres trwającej wspólnej trzyletniej kadencji zarządu spółki powołano Z. J. jako wiceprezesa zarządu a także P. N. jak prezesa zarządu.
Skarga została złożona w dniu 17 grudnia 2013 r., czyli po upływie wskazanego wyżej trzyletniego okresu. Oznacza to, że przedłożone przez radcę prawnego dokumenty nie wykazują, że pełnomocnictwo, na które się on powołuje zostało mu udzielone przez osoby umocowane do reprezentowania spółki. Należy dodatkowo zauważyć, że pomimo wezwania radcy prawnego T. J. o uzupełnienie braków formalnych skargi poprzez przedłożenie m.in. pełnego odpisu z KRS, nie wykonał on tego wezwania przedkładając odpis aktualny z KRS (na dzień 6 lutego 2014 r.), a ze znajdującego się w aktach administracyjnych odpisu z KRS na dzień 20 września 2013 r. wynika, że organem uprawnionym do reprezentacji spółki był jej zarząd, do składania oświadczeń woli w imieniu spółki uprawniony był, w przypadku zarządu jednoosobowego – członek zarządu, a w przypadku zarządu wieloosobowego – dwóch członków zarządu łącznie lub członek zarządu łącznie z prokurentem, a zarząd spółki był jednoosobowy i w jego skład wchodził prezes T. K. W tym stanie rzeczy zaistniały podstawy do odrzucenia skargi, zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowiącego, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, tj. w niniejszej sprawie dokumentów wykazujących umocowanie do wniesienia skargi sporządzonej w dniu 17 grudnia 2013 r. Z dokumentów przedłożonych przez pełnomocnika wynika, że pełnomocnictwo zostało udzielone przez osoby nieuprawnione do reprezentacji spółki.
Sąd w niniejszym składzie popiera bowiem stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażone w wyroku z dnia 9 lutego 2005 r., GSK 1337/04, publ. ONSA WSA 2005, nr 5, poz. 91, zgodnie z którym niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu określonego w art. 29 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powoduje odrzucenie skargi. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi polega na przedstawieniu dokumentu, z którego wynikałoby takie umocowanie. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 cyt. ustawy (por. postanowienie NSA z dnia 28 listopada 2012 r., I GSK 1463/12, LEX nr 1239308; postanowienie NSA z dnia 5 października 2010 r., I FSK 1148/10, LEX nr 740458).
Działając na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego, orzeczono o zwrocie stronie skarżącej uiszczonego wpisu w kwocie 200 zł.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.