Uzasadnienie
Referendarz Sądowy postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2016 r. przyznał od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokatowi D. G., wykonującemu zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] w W, kwotę 180 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy związane z udziałem adwokata w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Postanowienie zostało doręczone ww. adwokatowi w dniu 23 września 2016 r.
W dniu 30 września 2016 r. adwokat wniósł skutecznie sprzeciw, podnosząc, że przyznana mu kwota wynagrodzenia jest za niska, gdyż przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie była należność pieniężna w wysokości 2 400 zł, tym samym wynagrodzenie winno zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a i § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461) wynieść kwotę 450 zł podwyższoną o obowiązująca stawkę VAT.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Postępowanie sądowe w niniejszej sprawie, ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 stycznia 2013 r., zainicjowane zostało w dniu 4 lutego 2013 r.
Zgodnie z przepisem art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658) przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 niniejszej ustawy stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.
Oznacza to, że rozpoznanie wniosku adwokata D. G. odbywa się według przepisów obowiązujących przed dniem 15 sierpnia 2015 r. (data wejścia w życie ww. ustawy nowelizującej).
Zgodnie z przepisem art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwanej dalej P.p.s.a (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) w brzmieniu właściwym dla niniejszego wniosku, w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
Zgodnie z przepisem art. 250 § 2 P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te precyzuje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015 r. poz. 1801). Rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. (vide: § 23). Zamieszczony w tym rozporządzeniu przepis przejściowy przewiduje, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji (vide: §22).
Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku adwokat złożył takie oświadczenie, a w związku z tym zachodzą warunki, aby przyznać mu należne wynagrodzenie.
Podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 (§ 2 ust. 2). Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis § 18 ust. 1, różnicując wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia w zależności od rodzaju spraw, instancji i przejawionej przez adwokata aktywności.
Za sam udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – w sytuacji, jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - adwokatowi przysługuje opłata w wysokości 180 zł powołanego rozporządzenia, gdyż kwota ta odpowiada 75% stawki należnej za czynności adwokackie stosownie do § 18 ust. 1 pkt. 2 lit. c) w związku z pkt. 1 lit. c) powołanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Przedmiot sprawy, w której adwokat D. G. brał udział, dotyczył zobowiązania skarżącego J. L. do zwrotu należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Należność opiewała na kwotę 2 400 zł.
Wbrew twierdzeniom zawartym w sprzeciwie, opisany wyżej przedmiot sprawy należy przyporządkować do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c ww. rozporządzenia, czyli do "innej sprawy", gdyż § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a dotyczy "sprawy, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna", czyli takiej sprawy, w której nie poddaje się kontroli istnienia, bądź nie, obowiązku zwrotu należności (tutaj: z tytułu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego) – por. postanowienie NSA z 17 października 2014 r. sygn. akt I OZ 868/14. Przez sprawy, "w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne" rozumie się sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2013 r. sygn. akt I FZ 468/13, Legalis).
W rozpoznawanej sprawie poddano kontroli obowiązek skarżącego do zwrotu należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego, natomiast kwota zwrotu: 2 400 zł była wtórna wobec przesądzenia obowiązku.
Na mocy § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł, na podstawie przepisu art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461).