Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 marca 2011 r. ustanowiono dla skarżącego radcę prawnego (k. 28), którego Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczyła w osobie mecenasa M. P. (vide: k. 42).
Wyznaczony radca prawny podjął czynności przed sądem administracyjnym pierwszej instancji (k.
- 59) zapewniając równocześnie skarżącemu reprezentację na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym (vide: pełnomocnictwo substytucyjne k. 58, protokół rozprawy k.
- 67) zaś po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (k.
- 68) sporządził i wniósł skargę kasacyjną (k. 90-98) zapewniając równocześnie skarżącemu reprezentację na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (vide: protokół rozprawy k. 112). W treści sporządzonej i wniesionej skargi kasacyjnej wyznaczony radca prawny wniósł o koszty udzielnej pomocy prawnej z urzędu, która nie została opłacona ani w całości ani w części (k. 92)
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. 02/163/1349 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (§1 rozp.)
Zgodnie z §16 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku, oświadczenie takie zostało złożone w związku z czym zachodzą warunki by przyznać wyznaczonemu radcy prawnemu wynagrodzenie.
W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 4 rozporządzenia przepis §14 różnicując w zależności od charakteru sprawy, instancji i przejawionej przez radcę prawnego aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia.
Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie takiej jak przedmiotowa radcy prawnemu przysługuje opłata w wysokości 180 zł stosownie do §14 ust. 2 pkt. 2 lit. a). Kwota ta odpowiada bowiem 75% stawki określonej w §14 ust. 2 pkt. 1 lit. c). Pamiętać zaś trzeba, że radca prawny został dla strony ustanowiony jeszcze przed wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i za czynności podjęte przed sądem pierwszej instancji otrzymał już stosowne wynagrodzenie (k. 68). Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustaloną opłatę podwyższa się o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie powołanych w uzasadnieniu przepisów.