Uzasadnienie
Decyzją z dnia 16 grudnia 2010r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania "A" sp. z. o.o. w W, utrzymał w mocy decyzję tego samego organu z dnia [...] 2010 r. nr [...] odmawiającej przedłużenia ważności zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...] w 71 punktach.
Jako podstawę prawną wydania decyzji wskazano art.8, art. 138 ust.1 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, póz. 1540). Artykuł 138 ustęp 1 stanowi, że zezwolenia, o których mowa w art. 129 ust. 1, nie mogą być przedłużane.
Skargę na powyższą decyzję wniosła skarżąca spółka - "A" sp. z o. o. w W zarzucając m.in. naruszenie prawa europejskiego. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów procedury w procesie legislacyjnym poprzez pominięcie obowiązku notyfikacji wynikającego wprost z dyrektywy nr 98/34/WE. Podniesiono również naruszenie art.34 TFUE, art. 49 TFUE, art. 56 TFUE. Skarżąca wnioskował o zwrócenie się z pytaniem prejudycjalnym do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości odnośnie zgodności prawa polskiego z prawem wspólnotowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 262/10 skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prawne o treści; " Czy przepis art.1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34 WE z dnia 22 czerwca 1998r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. U. UE.L. 98.204.37 ze zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art.8 ust.1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje wydawania zezwoleń na działalność zakresie gier na automatach o niskich wygranych".
Powyższe pytanie zostało przedstawione przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, w sprawie w której Sąd rozpoznawał skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych, wydaną na podstawie art.129 ust.2 ustawy.
Rozpoznając sprawę skarżącej- A Spółka z o.o. w K, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art.125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zawiesił postępowanie sądowe z urzędu, albowiem rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania wszczętego przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Podnieść należy, że wszczęte postępowanie przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczy sprzeczności aktu rangi ustawowej z przepisami europejskimi, sąd administracyjny nie może w sposób samodzielny i wiążący dokonać ich oceny. Jak podnosi się w literaturze (M. Niezgódka- Medek komentarz do art.125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. LEX 2009) celowość zawieszenia postępowania sądowadministracyjnego na podstawie art.125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym postępowaniu. Ekonomia procesowa, a także względy sprawiedliwości mogą przemawiać za potrzebą zawieszenia postępowania sądowodministracyjnego w razie badania kwestii zgodności z Konstytucją lub aktami wyższego rzędu aktu normatywnego, który stanowił podstawę do wydania zaskarżonego orzeczenia.
W postanowieniu z dnia 15 grudnia 2010 r. sygn. akt l GZ 410/10 Naczelny Sąd Administracyjny sformułował następujący pogląd: "1. Możliwość złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie art.240 p 1 pkt 8 o.p. oraz postępowania sądowadministracyjnego w oparci o art.272 p.p.s.a. nie może stanowić negatywnej przesłanki do zastosowania art.125 § 1 pkt 1 tej ustawy.
2. Zawieszenie postępowania sądowadministracyjnego w oczekiwaniu na rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego nie powinno być traktowane jako naruszenie zasady ekonomii procesowej. Pierwszą bowiem zasadą i to zasadą naczelną, jest zasada państwa prawa. W państwie prawa liczą się przede wszystkim: stabilność orzecznicza sądów administracyjnych, trwałość i niewzruszalność prawomocnych wyroków, spójność sytemu prawnego i konstytucyjna eliminacja wadliwych aktów normatywnych."
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd działając na podstawie wyżej przytoczonych przepisów, postanowił jak w sentencji.