Uzasadnienie
Skargą datowaną dnia [...] stycznia 2006r. M. M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie decyzje i pisma urzędowe Urzędu i Rady Gminy w C. dotyczące niedostosowania się i odmowy dowozu jego syna D. do szkoły zbiorczej w C. Zarzucił, że doszło do naruszenia ustawy o systemie oświaty, ponieważ jego syn nie jest dowożony do szkoły z miejsca zamieszkania, lecz z tzw. centralnego przystanku szkolnego, do którego musi pokonywać odcinek 3 kilometrów. Do skargi załączono korespondencję skarżącego z Radą Gminy i Wójtem dotyczącą problemu zasad zorganizowania dowozu do szkoły.
Wezwany przez Sąd do sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia niniejszą skargą, pismem z dnia [...] maja 2006 r. skarżący podał, że przedmiotem jego skargi jest rozwiązanie w zakresie lokalizacji przystanków w aspekcie dowozu jego syna do szkoły oraz powołał się na pismo Rady Gminy w C. z dnia [...] stycznia 2006r. przesyłające skarżącemu uchwałę o likwidacji Szkoły Podstawowej w W. oraz Zarządzenie Wójta Gminy C. z dnia 8 września 2005r. w sprawie ustalenia dodatkowego przystanku. Ponieważ te pisemne wyjaśnienia skarżącego nie rozwiały wątpliwości sądu, sprawa została skierowana na rozprawę.
Przed rozprawą skarżący udzielił pełnomocnictwa profesjonalnemu pełnomocnikowi tj. radcy prawnemu, który imieniem skarżącego w piśmie z dnia [...].01.2007 r. sprecyzował jednoznacznie, że przedmiotem zaskarżenia skargą wniesioną w niniejszym postępowaniu jest Zarządzenie Wójta Gminy C. z dnia 8.09.2005r., nr [...] oraz wniósł o stwierdzenie jego nieważności. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w dniu 1 lutego 2007 r. pełnomocnik skarżącego potwierdził, że przedmiotem zaskarżenia jest wskazane w piśmie Zarządzenie Wójta Gminy C. z dnia [...].09.2005 r.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy C. przedstawił szczegółową informację o systemie przewozu dzieci do szkół funkcjonującym w Gminie C. podnosząc, ze po interwencjach nastąpiło skrócenie odległości dojścia do autobusu do 1,2 km (od 12 września 2005r.), a inna organizacja dowozu nie jest możliwa ze względów technicznych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest ustalenie jaki jest przedmiot zaskarżenia niniejszą skargą oraz kwestia dopuszczalności wniesienia opisanej powyżej skargi.
Po dokonanym sprecyzowaniu treści skargi nie ulega wątpliwości, że przedmiotem zaskarżenia niniejszą skargą jest Zarządzenie Wójta Gminy C. z dnia 8.09.2005 r., nr [...], w sprawie ustalenia dodatkowego przystanku na trasie C.-W. dla uczniów dowożonych do Szkoły Podstawowej, Gimnazjum, Przedszkola Samorządowego w C. W zarządzeniu tym jako podstawę prawną powołano art. 31 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty. W treści tego zarządzenia ustalono dodatkowy przystanek, a wykonanie zarządzenia powierzono Dyrektorowi Gminnego Zespołu Ekonomiczno-Administracyjnego w C. Powstaje zatem pytanie o dopuszczalność wniesienia opisanej powyżej skargi na przedmiotowe zarządzenie Wójta z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego.
Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa art. 3 § 1-3 tej ustawy. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, lub rozstrzygające sprawę co do istoty, a także inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art. 3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego, inne akty lub czynności podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej oraz akty nadzoru nad działalnością organów j.s.t.
Zaskarżone niniejszą skargą Zarządzenie Wójta pozostaje poza wskazanym w art. 3 cytowanej ustawy zakresem kognicji sądu administracyjnego. Nie jest ono bowiem ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie jest aktem prawa miejscowego lub też "innym aktem podjętym w sprawie z zakresu administracji publicznej". Przedmiotowe zarządzenie nie może też być kwalifikowane jako "inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa". Zaskarżone zarządzenie ma bowiem charakter wyłącznie wewnętrzny, stanowi techniczną regulację organizacji dowozu dzieci do szkół, a więc sposobu realizacji przez Gminę obowiązków wynikających z art. 17 ust. 3 ustawy o systemie oświaty. Jego adresatem są zatem podmioty pozostające wewnątrz samej struktury organizacyjnej urzędu.
Zgodnie zaś z utrwalonym poglądem doktryny i orzecznictwa, zakres kognicji sądu administracyjnego dotyczy tych jedynie "aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa", które mają charakter zewnętrzny (por. np. wyrok NSA z 4 lutego 1998, II SA 1367/97, ONSA 1998, nr 4, poz. 139; także T. Woś, w: T. Woś (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2005, s. 60).
Przedmiotowe Zarządzenie nie spełnia też drugiego z warunków koniecznych do zakwalifikowania go jako podlegającego kognicji sądu administracyjnego w świetle art. 3 §2 pkt 4 u.p.s.a., tj. nie jest aktem indywidualnym (por. m.in. uchwała 7 sędziów NSA z 13 października 2003r., OPS 4/03, ONSA 2004, nr 1, poz. 8). Z treści zaskarżonego zarządzenia wyraźnie bowiem wynika jego generalny charakter. Ustalono w nim usytuowanie dodatkowego przystanku na trasie dowozu dzieci do szkoły, precyzując tym samym zasady organizacji dowozu dzieci do szkoły. Nie jest to akt skierowany konkretnie do skarżącego. Przedmiotowe zarządzenie nie ma charakteru aktu indywidualnego.
Jak z powyższego wynika, brak w niniejszej sprawie podstaw prawnych do rozpoznania skargi w przedmiocie uchylenia części zaskarżonego zarządzenia przez sąd administracyjny. W tym stanie rzeczy, ponieważ zaskarżony w niniejszej sprawie akt - Zarządzenie Wójta Gminy C. z dnia 8 września 2005 r. nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art.3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę na podstawie art.58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) stanowiącego, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Na marginesie powyższego należy wskazać, że niniejsze rozstrzygnięcie sądu nie pozbawia strony możliwości dochodzenia realizacji przez organy prowadzące szkołę obowiązków przewidzianych w ustawie o systemie oświaty. W art. 33 i 34 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 1996r, nr 67, poz. 329) przewidziano bowiem tryb postępowania w razie wykonywania przez organ prowadzący szkołę działalności z naruszeniem ustawy. Pozostaje to jednak poza zakresem niniejszego postępowania.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.