Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 marca 2012 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącemu A. D. prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata z urzędu.
Zarządzeniem z dnia 13 kwietnia 2012 r. dziekan Okręgowej Rady Adwokacka wyznaczył dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata A. M. wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej w K, ul. K. Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2012r. pełnomocnik złożył skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze kasacyjnej z dnia 22 października 2012 r. zawarł wniosek o zasadzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, oświadczając jednocześnie, że koszty nie zostały opłacone w całości ani w części. Wniosek ten pełnomocnik ponowił w piśmie z dnia 20 sierpnia 2014 r. skierowanym do tut. Sądu. Skarga kasacyjna sporządzona przez pełnomocnika została rozpoznania przez NSA w dniu 17 czerwca 2014r. Jak wynika z protokołu rozprawy pełnomocnik nie był obecny na rozprawie przed NSA. Wysokość przyznanego pełnomocnikowi wynagrodzenia jest wynikiem połączenia spraw III SA/ Kr 238/11, III SA/Kr 239/11 i sprawy III SA/ Kr 240/11do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia.
W związku z powyższym na zasadzie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), § 18 ust.1 pkt 1 lit.c i § 18 ust.1 pkt 2 lit b Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.