Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 13 listopada 2013 r. W. R. wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji o anulowanie punktów karnych naliczonych bezpodstawnie oraz o zmniejszenie liczby punktów karnych w związku z odbytym szkoleniem.
Komendant Wojewódzki Policji pismem z dnia 4 grudnia 2013 r. nr [...] poinformował wnioskodawcę, że brak jest podstaw by anulować wniosek o sprawdzenie kwalifikacji oraz wniosek o skierowanie na badania psychologiczne. Wskazał na zasadność i prawidłowość naliczenia punktów w łącznej liczbie 26. Wyjaśnił, że przepis § 2 pkt 9 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego dotyczy sytuacji, gdy załącznik nie przewiduje punktów za naruszenie będące przyczyną spowodowanego zagrożenia w ruchu – wówczas wpisuje się 6 punktów, bądź też sytuacji, gdy załącznik nie przewiduje punktów za naruszenie będące przyczyną spowodowanego zagrożenia więcej niż 6 punktów – wówczas wpisuje się do ewidencji tę większą liczbę punktów.
Pismem z dnia 7 stycznia 2014 r. W. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na wyżej wymieniony akt Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 4 grudnia 2013 r., domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu przedstawił swoją interpretację przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym i wydanych w oparciu o nią rozporządzeń wykonawczych.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej odrzucenie bądź o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ wskazał, że treść wniosku z dnia 13 listopada 2013 r. jest niejednoznaczna, ale bezsprzecznym jest, że liczba punktów przypisana W. R. jest prawidłowa
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Przedmiotem skargi jest akt Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 4 grudnia 2013 r. nr [...], którym odmówiono W. R. usunięcia z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego sześciu punktów z tytułu odbytego w dniu 24 października 2013 r. szkolenia. W ocenie Sądu przedmiotowe pismo wydane w sprawie ustalenia punktów karnych należy traktować jako akt z zakresu administracji publicznej - art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.). Obliczenie punktów przez organy Policji odbywało się, w dniu wydania zaskarżonej czynności, w oparciu o delegację ustawową przewidzianą w regulacji Działu V Rozdziału I ustawy dotyczącego Kontroli ruchu drogowego i uprawnień Policji zawartej w art. 130 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, a skonkretyzowanej w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2012 r. poz. 488).
Dla tej czynności nie jest przewidziana forma decyzji administracyjnej. Zarówno w orzecznictwie jak i doktrynie przeważa pogląd, iż możliwość załatwienia sprawy w formie decyzji administracyjnej winna wynikać z przepisów prawa materialnego stanowiącego podstawę prowadzonego przez organ postępowania. Bezsporne jest, iż obowiązujące przepisy nie przewidują takiej formy rozstrzygnięcia wniosku o ponowne ustalenie punktów karnych. Jednakże pismo, którego ustaleniem jest liczba punktów karnych w sposób prawnie wiążący wpływało na sytuację skarżącego, stanowiło więc czynność z zakresu administracji publicznej, a informacja o prawidłowości naliczenia punktów karnych była formą zakończenia określonej czynności podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 52 § 3 P.p.s.a. skargę na tą czynność można wnieść do Sądu po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o podjęciu czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W przedmiotowej sprawie skarżący nie dopełnił wskazanego obowiązku i nie wezwał organu na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. W tej sytuacji wniesienie skargi należy uznać za niedopuszczalne z powodu nie wezwania Komendanta Wojewódzkiego Policji w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł dowiedzieć się o podjęciu przez niego spornej czynności, do usunięcia naruszenia prawa.
Z tych powodów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 i § 3 P.p.s.a orzeczono o odrzuceniu skargi. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.