Uzasadnienie
Ł. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 stycznia 2010 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 15 listopada 2010 r. sygn. akt III SA/Kr 249/10 odrzucił skargę z powodu nie uiszczenia wpisu sądowego. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 26 listopada 2010r. wraz z uzasadnieniem i pouczeniem, że od orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, albo doradcą podatkowym w sprawach obowiązków podatkowych.
W dniu 8 grudnia 2010r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie sporządzone i podpisane przez skarżącego pismo. W piśmie tym na stronie pierwszej zawarto stwierdzenie "składam skargę kasacyjną". Druga strona tego pisma opatrzona jest sformułowaniem "skarga kasacyjna", przy czym zarówno ta strona jak i trzy następne są kopią urzędowego formularza PPF wniosku o przyznanie prawa pomocy. Na stronie drugiej skarżący wskazał:
- - w rubryce dotyczącej sądu do którego składany jest wniosek "Naczelny Sąd Administracyjny poprzez WSA w Krakowie",
- - w rubryce dotyczącej informacji o przedmiocie zaskarżenia "postanowienie WSA 15/11/2010, III SA/Kr 249/10",
- - w rubryce dotyczącej uzasadnienia "uważam, że mam rację".
Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Postanowienie to wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o środku zaskarżenia doręczono skarżącemu 25 lipca 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 173 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.).
Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3 (art. 175 §1 p.p.s.a.). Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo, jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych; rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 p.p.s.a.). Nie może, więc sporządzić skargi kasacyjnej strona, uprawnionymi do jej sporządzenia są wyłącznie podmioty w przepisie tym wymienione.
Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 p.p.s.a.). Skarga kasacyjna, która nie została sporządzona przez jedną z osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. jest niedopuszczalną. Nie jest też możliwe uzupełnienie braków skargi kasacyjnej, która nie została sporządzona przez jedną z osób wymienionych w tym przepisie.
Sąd w sprawie uznał, że pismo skarżącego które wpłynęło w dniu 8 grudnia 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, z uwagi na jego treść, stanowi sporządzoną osobiście przez skarżącego, skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 listopada 2010 r. sygn. akt III SA/Kr 249/10 o odrzuceniu skargi.
Dlatego też, Sąd uznając skargę kasacyjną Ł. W. za niedopuszczalną, na podstawie wskazanych przepisów orzekł jak w sentencji postanowienia.