Uzasadnienie
Firma "[...] " Spółka z o.o. w [...] dokonała w Urzędzie Celnym w [...] zgłoszenia celnego towarów określonych jako " mieszaniny substancji zapachowych ", w celu objęcia ich procedurą składu celnego (poz.1) oraz procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym (poz.2 - 5) według niżej wymienionych zgłoszeń celnych:
1.SAD nr [...]z dnia [...].08.2003 r 2.SAD nr [...]z dnia [...].08.2000 r 3.SAD nr [...]z dnia [...].08.2000 r 4.SAD nr [...]z dnia [...].09.2000 r 5.SAD nr [...]z dnia [...].09.2000 r 6.SAD nr [...]z dnia [...].10.2000 r 7.SAD nr [...]z dnia [...].09.2000 r 8.SAD nr [...]z dnia [...].08.2000 r 9.SAD nr [...]z dnia [...].08.2000 r 10.SAD nr [...]z dnia [...].09.2000 r 11.SAD nr [...]z dnia [...].10.2000 r.
Zgodnie z załączonymi fakturami ww. zgłoszenia celne obejmowały towary o nazwach handlowych: [...],[...] oraz [...]. W dokumentach celnych skarżąca wskazała dla przedmiotowych towarów kod PCN 3302 10 90 0 ze stawką celną obniżoną w wysokości 0 % z tytułu ich preferencyjnego pochodzenia.
W wyniku weryfikacji przedmiotowych zgłoszeń celnych Naczelnik Urzędu Celnego II w [...] niżej wymienionymi decyzjami uznał przedmiotowe zgłoszenia celne za nieprawidłowe m.in. w części dotyczącej zastosowanego kodu Taryfy celnej, stawki celnej oraz kwoty wynikającej z długu celnego:
- 1. [...]z dnia [...].09.2003 r
- 2. [...]z dnia [...].08.2003 r
- 3. [...]z dnia [...].07.2003 r
- 4. [...]z dnia [...].08.2003 r
- 5. [...]z dnia [...]08.2003 r
- 6. [...]z dnia [...].08.2003 r
- 7. [...]z dnia [...].08.2003 r
- 8. [...]z dnia [...].08.2003 r
- 9. [...]z dnia [...].07.2003 r
- 10. [...]z dnia [...].07.2003 r
- 11. [...]z dnia [...].08.2003 r i orzekł, że prawidłowym kodem PCN dla ww. towarów jest kod 2103 90 90 0 ze stawką celną 30% i określił kwoty długu celnego przy zastosowaniu tej stawki (w odniesieniu do zgłoszenia celnego wymienionego w poz.1 - kwota długu podlegała zabezpieczeniu ze względu na procedurę składu celnego). W decyzjach wymienionych w poz.2 - 5 organ celny wymierzył również odsetki wyrównawcze.
W uzasadnieniu ww. decyzji Naczelnik Urzędu Celnego stwierdził, że zgodnie z Wyjaśnieniami do Taryfy celnej stanowiącymi załącznik do Rozporządzenia Ministra Finansów (Dz.U. z 1999 r Nr 74, poz.830) przedmiotowy towar powinien być taryfikowany do pozycji Taryfy celnej 2103 90 90 0 ze stawką celną autonomiczną 30%.
W wyniku analizy dokumentów załączonych do zgłoszenia celnego oraz zebranych w toku prowadzonego postępowania, m.in.: faktur, zezwoleń GIS, informacji od producenta, wystawionych przez producenta specyfikacji produktów określających skład ww. produktów do 100%, organ celny stwierdził, że skład surowcowy, szczegółowo opisany w uzasadnieniu wydanych decyzji,a wynikający ze zgromadzonych dokumentów, wyklucza taryfikację wskazaną przez skarżącą w zgłoszeniach celnych tj. poz.3302 10 90 0 i przesądza o ich taryfikacji do pozycji PCN 2103 90. Przedmiotem importu były naturalne preparaty aromatyczne, aromaty spożywcze w postaci proszku, stosowane w przemyśle mięsnym, których składnikami są m.in. substancje wzmacniające smak żywności białkowej, substancje zagęszczające, substancje buforujące i emulgujące, ekstrakt drożdżowy, sól, olej roślinny, substancje wiążące, zagęstnik, stabilizator, substancje uwydatniające smak mięsny produktów i inne.
Wskazana przez skarżącą pozycja 3302 Taryfy celnej obejmuje "mieszaniny substancji zapachowych i mieszaniny (łącznie z roztworami alkoholowymi) oparte na jednej lub wielu takich substancjach, które stosowane są jako surowce w przemyśle; inne niż preparaty oparte na substancjach zapachowych, stosowane do wytwarzania napojów".
Zgodnie z "Wyjaśnieniami do Taryfy celnej ", zadeklarowana w zgłoszeniach celnych pozycja PCN 3302 obejmuje następujące produkty pod warunkiem, że są w rodzaju podstawowych surowców dla przemysłu perfumeryjnego, spożywczego, napojów (np. w wyrobach cukierniczych, przyprawach spożywczych i napojach) i innych (np. w produkcji mydła):
- - mieszaniny olejków eterycznych,
- - mieszaniny rezinoidów,
- - mieszaniny wyekstrahowanych oleożywic,
- - mieszaniny sztucznych substancji zapachowych,
- - mieszaniny złożone z dwóch lub więcej substancji zapachowych (olejków eterycznych, rezinoidów, wyekstrahowanych oleożywic lub sztucznych substancji zapachowych),
- - mieszaniny dwóch lub więcej substancji zapachowych (olejków eterycznych, rezinoidów, wyekstrahowanych oleożywic lub sztucznych substancji zapachowych), z dodatkiem rozcieńczalników lub cieczy nośnych, takich jak olej roślinny, dekstroza lub krochmal),
- - mieszaniny, nawet połączone rozcieńczalnikiem lub cieczą nośną, bądź zawierające alkohol, produktów objętych innymi działami (np. przypraw korzennych) z jedną lub kilkoma substancjami zapachowymi (olejkami eterycznymi, rezinoidów, wyekstrahowanymi oleożywicami lub aromatami syntetycznymi) pod warunkiem, że substancje te stanowią element podstawowy mieszaniny.
Naczelnik Urzędu Celnego wskazał na Uwagę 2 do Działu 33, która stanowi, że wyrażenie " substancje zapachowe " występujące w pozycji 3302 odnosi się tylko do substancji z pozycji 3301, do składników zapachowych wyodrębnionych z tych substancji lub do syntetycznych substancji zapachowych". Do pozycji 3302 klasyfikuje się towary, pod warunkiem, że nie zawierają dodatkowych składników tj. mąki, ekstraktu drożdży, skrobi, serwatki, itp. Zaimportowane preparaty zawierają komponenty, których funkcją jest nadawanie smaku (m.in. ekstrakt drożdży, hydrolizat białkowy) i nośnik (m.in. sól), również nadający wyraźnie słony smak. Podstawowymi składnikami surowcowymi przedmiotowych preparatów - zdaniem organu celnego - są: sól kuchenna, ekstrakt drożdży, hydrolizowane białko roślinne, skrobia, maltodekstryny oraz glutamin sodu, których obecność odgrywa zasadniczą rolę przy ustalaniu klasyfikacji taryfowej towaru.
W składzie zaimportowanych preparatów występuje ponadto dodatek mieszaniny związków mogących kreować deklarowany smak. Analizując skład surowcowy można stwierdzić dodatki kształtujące strukturę preparatu, dodatki utrwalające oraz dodatki kształtujące określone cechy sensoryczne.
Preparaty przygotowane były przez producenta jako przyprawy smakowo-aromatyczne, nadające smak i zapach produktom spożywczym. Funkcja nadawania smaku, zdaniem organu celnego, jest co najmniej równie istotna dla określenia całościowego charakteru i zastosowania towaru, jak funkcja nadawania zapachu. Analizując skład mieszaniny - w ocenie Naczelnika Urzędu Celnego - nie można stwierdzić, że substancje zapachowe są składnikiem podstawowym mieszaniny, nie stanowią też one składnika przeważającego ilościowo, ani funkcjonalnie. Preparaty służą do nadawania smaku i zapachu dzięki zastosowaniu wszystkich komponentów.
Organ I instancji nie uwzględnił wniosku skarżącej o przeprowadzenie dowodu z badania próbki towaru w celu określenia dokładnego składu, z opinii biegłego w zakresie technologii żywności na okoliczność składu i roli poszczególnych składników w towarze będących przedmiotem importu oraz dowodu z wiążącej informacji taryfowej wydanej przez władze celne państwa należącego do Unii Europejskiej, gdyż znajdująca się w aktach sprawy lista składników zawartych w importowanych preparatach została wystawiona przez producenta i w wystarczającym stopniu - zdaniem organu celnego - identyfikuje ona sporny towar. Stan towaru nie budzi wątpliwości, a jedynie jego klasyfikacja według kodu PCN Taryfy celnej. Stąd nie zachodziła potrzeba powoływania biegłych.
Ponadto polskie organy celne nie były zobowiązane do stosowania kodu HS wskazanego przez administrację celną państwa członkowskiego Unii Europejskiej, gdyż w dacie orzekania Polska stosowała własne przepisy prawne.
W uzasadnieniach wydanych decyzji organ celny wskazał na opinię klasyfikacyjną Sekretariatu światowej Organizacji Celnej z dnia 13.02.2001 r, którą posiłkował się przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy, a w której to opinii WCO produkt stosowany do przyprawiania kiełbas został zaklasyfikowany do pozycji 2103 90., co przemawia za trafnością stanowiska zajętego w rozpatrywanej sprawie przez organ celny. Produkty będące przedmiotem importu, w ocenie Naczelnika Urzędu Celnego, spełniają wymogi pozycji 2103 Taryfy celnej, gdyż stanowią mieszaninę różnych składników tj. przypraw, nośników i substancji strukturotwórczych.
W odwołaniu od ww. decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie:
- 1. art.2, art.9, art.32 ust.1 i 2, art.91 ust.1 i 2 Konstytucji RP,
- 2. Taryfy celnej poprzez błędną klasyfikację towaru do kodu 2103 90 90 o, zamiast prawidłowo do kodu 3302 10 90 0,
- 3. Reguły 1 i 3 (b) Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej,
- 4. Wyjaśnień do Taryfy celnej,
- 5. art.13 § 7 Kodeksu celnego,
- 6. art.68 i art.69 Układu Europejskiego,
- 7. oraz nie przeprowadzenie prawidłowego i zgodnego z przepisami postępowania dowodowego oraz nie wyjaśnienie istotnych dla sprawy okoliczności.
Skarżąca wniosła również o uchylenie postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego odmawiającego przeprowadzenia wnioskowanych dowodów.
Skarżąca podniosła, że zaimportowany towar służył przede wszystkim do aromatyzowania wyrobów mięsnych nadając im pożądany aromat np. parzonych drobnorozdrobnionych kiełbas. Jego podstawową rolą było aromatyzowanie. Substancje zapachowe, chociaż ich udział w mieszaninie był niewielki, spełniały tę rolę i gdyby zostały usunięte - preparaty straciłyby swój charakter. Ich zastosowanie w pożądanym celu nie miałoby sensu, a nazwa nie odpowiadałaby ich istocie i właściwościom. Zgodnie więc z regułą 3(b) ORINS substancje zapachowe - zdaniem skarżącej - stanowiły podstawowy element mieszaniny.
W ocenie skarżącej Naczelnik Urzędu Celnego nie dokonał obiektywnych badań i analiz materiału dowodowego, nie skorzystał z możliwości powołania eksperta i nie oparł wydanych decyzji na analizie cech, właściwości i końcowego zastosowania spornych preparatów. Będące przedmiotem rozpatrywanej sprawy produkty posiadały następujące substancje zapachowe:
- - aromaty powstające w trakcie procesu technologicznego (sztuczne substancje zapachowe),
- - identyczne z naturalnymi substancje aromatyczne (sztuczne substancje zapachowe uzyskane w drodze sygnety (zgodnie z uwagą 2 do Działu 33),
- - naturalne substancje aromatyczne (olejki eteryczne) poz.3301,
- - naturalne preparaty aromatyczne (wyekstrahowane oleożywice).
Dla potrzeb klasyfikacji mieszanin w pozycji 3302, zgodnie z Wyjaśnieniami do Taryfy celnej, konieczne jest spełnienie 3 warunków:
- 1. substancje zapachowe muszą być określone w pozycji 3301,
- 2. muszą być w rodzaju podstawowych surowców dla przemysłu spożywczego,
- 3. substancje zapachowe muszą stanowić element podstawowy mieszaniny; przy tym warunku Wyjaśnienia nie określają kryterium ilościowego, dlatego należy przyjąć, że znajduje się tu każdy produkt zawierający substancje zapachowe w dowolnych proporcjach pod warunkiem, że nadają one produktowi zasadniczy charakter.
Skarżąca zarzuciła, że organy celne nie ustaliły czy i jakie substancje zapachowe zawarte są w produktach, a dowiedzenie spełnienia kryteriów określonych w pkt.2 i 3 możliwe było tylko przez biegłego rzeczoznawcę z zakresu technologii przemysłu spożywczego, na podstawie certyfikatu ilościowo-jakościowego, w oparciu o badania laboratoryjne.
Ponadto w ocenie skarżącej, organ celny wprowadził dodatkowy, czwarty warunek, zgodnie z którym " towary klasyfikuje się do pozycji 3302 pod warunkiem, że nie zawierają dodatkowych składników tj. mąki, ekstraktu drożdżowego, skrobi, serwatki, itp.". Stanowisko to jest sprzeczne z punktem 7 Wyjaśnień, zgodnie z którym mieszaniny substancji zapachowych mogą zawierać przyprawy korzenne.
Zdaniem skarżącej towar będący przedmiotem importu stanowił mieszaninę kilku substancji zapachowych naniesioną na kilku nośnikach. Sporne preparaty - w ocenie skarżącej - nie mogą być klasyfikowane do pozycji 2103 Taryfy celnej. gdyż:
- 1. nie są stosowane do celów kulinarnych nawet po dodaniu mleka lub wody,
- 2. nie są produktem gotowym do spożycia,
- 3. nie zawierają w swoim składzie substancji objętych pozycjami od 0904 do 0910,
- 4. nie zawierają naturalnych przypraw,
- 5. nie są tradycyjną przyprawą w proszku do kiełbas,
- 6. są wykorzystywane jako surowce w przemyśle spożywczym do aromatyzowania, a nie przyprawiania wyrobów końcowych.
Powołana w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji opinia Sekretariatu Światowej Organizacji Celnej nie była wiążąca dla organów celnych i nie mogła stanowić podstawy rozstrzygnięć.
Z kolei odmowa uznania jako dowodu wiążącej informacji taryfowej wydanej przez holenderskie władze celne stanowi naruszenie art.180 Ordynacji podatkowej, a poprzez odmowę powołania w sprawach biegłych organ celny naruszył art.122 ww. ustawy.
Skarżąca do odwołania załączyła opinie 5 polskich ekspertów - autorytetów w dziedzinie aromatów i chemii żywności, które dotyczyły próbki towaru pochodzącego z 2000 r.
Ponadto skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonych decyzji w części dotyczącej odsetek wyrównawczych.
Dyrektor Izby Celnej w Krakowie, po rozpatrzeniu odwołania skarżącej od decyzji organu I instancji wymienionej w pkt.1 nin. wyroku, decyzją z dnia 28.11.2003 r utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie, natomiast w odniesieniu do pozostałych rozstrzygnięć niżej wymienionymi decyzjami - uchylił rozstrzygnięcia Naczelnika Urzędu Celnego w części dotyczącej odsetek wyrównawczych, natomiast w pozostałym zakresie utrzymał w mocy decyzje organu I instancji:
- 1. [...]z dnia [...].11.2003 r
- 2. [...]z dnia [...].12.2003 r
- 3. [...]z dnia [...].12.2003 r
- 4. [...]z dnia [...].12.2003 r
- 5. [...]z dnia [...].12.2003 r
- 6. [...]z dnia [...].12.2003 r
- 7. [...]z dnia [...].12.2003 r
- 8. [...]z dnia[...].12.2003 r
- 9. [...]z dnia [...].12.2003 r
- 10. [...]z dnia [...].12.2003 r
- 11. [...]z dnia [...].12.2003 r.
Organ odwoławczy stwierdził, że uwzględnił żądanie skarżącej i przeprowadził postępowanie dowodowe w zakresie ustalenia składu spornego towaru na podstawie wiążącej informacji taryfowej wydanej przez holenderskie władze celne oraz z opinii dołączonych do odwołań. W opiniach tych skład aromatu został ustalony na podstawie informacji producenta o składzie chemicznym towaru, a wydający te opinie badali próbki organoleptycznie, bez przeprowadzania badań laboratoryjnych.
W opinii prof.dr hab. N. B. -P. aromat o nazwie "[...]" został określony jako typowy przedstawiciel grupy dodatków do produktów żywnościowych wytwarzanych przemysłowo, których głównym zadaniem jest nadawanie żywności pożądanego przez konsumentów zapachu i smaku, względnie ich podkreślenie lub wzmocnienie.
W opinii dotyczącej tego samego towaru, wydanej przez prof.dr inz. J. G. i prof.dr hab.inż.J. K określono jego skład wskazując, iż zawiera on składniki zapachowe, wzmacniacze smaku oraz nośniki smaku i zapachu.
Opinia prof.dr inż.J. G. z dnia [...].07.2000 r dotyczy innego towaru, niż będący przedmiotem niniejszej sprawy.
Również w opinii prof.dr hab.W. D. wskazano, że zadaniem aromatów jest nadawanie żywności pożądanego zapachu i smaku, względnie ich podkreślenie lub wzmocnienie.
Z kolei z wiążącej informacji taryfowej holenderskich władz celnych wynika, że ww. towar stosowany jest do nadawania specyficznego smaku wyrobom mięsnym.
Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że skarżąca nie kwestionowała składu i zastosowania spornych preparatów, a jedynie ich klasyfikację według kodu PCN. W ocenie organu odwoławczego nie można przyjąć, że substancje zapachowe są składnikami podstawowymi mieszaniny, nie stanowią one składnika przeważającego ilościowo, ani funkcjonalnie.Preparaty te służą do nadawania smaku i zapachu artykułom spożywczym dzięki zastosowaniu wszystkich komponentów. Jak wynika z przedstawionych opinii funkcja nadawnia smaku jest co najmniej równie istotna, jak funkcja aromatyzowania. Mimo, iż sporne preparaty zawierają w swym składzie substancje, które można zakwalifikować do pozycji 3301, jednak ich udział w całości mieszaniny nie przesądza o klasyfikacji towaru. Taryfikacja do pozycji 3302 Taryfy celnej jest wykluczona przez brzmienie tej pozycji oraz Uwagę 2 do działu 33. Właściwą pozycja jest pozycja 2103 Taryfy celnej.
Odnosząc się do zarzutów skargi Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że powołane pismo WCO nie stanowiło podstawy rozstrzygnięcia, a jedynie niewiążąca opinię. Z uwagi na uwzględnienie załączonych opinii, nie było konieczne powoływanie dalszych biegłych, tym bardziej, że skład towaru nie był kwestionowany. Odnośnie wiążącej informacji taryfowej holenderskich władz celnych, to dowód ten został dopuszczony w postępowaniu odwoławczym.
Organ odwoławczy uznał za uzasadnioną odmowę Naczelnika Urzędu Celnego przeprowadzenia dowodu z badania laboratoryjnego próbek towarów i powołania biegłych celem wydania opinii w zakresie składu i roli poszczególnych składników aromatów, gdyż badanie takie było niemożliwe z uwagi na brak próbek. Tylko próbki pobrane w czasie rewizji celnej zgłaszanych towarów byłyby reprezentatywne dla spornych aromatów.
Odnośnie odsetek wyrównawczych Dyrektor Izby Celnej uznał za zasadne żądanie skarżącej o odstąpienie od ich wymiaru i w tym zakresie uchylił zaskarżone decyzje.
Na powyższe decyzje wpłynęły skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w których skarżąca podtrzymała dotychczasowe zarzuty i wnioski.
Zdaniem skarżącej, organy celne nie wzięły pod uwagę, że sporne preparaty nie są stosowane dla celów kulinarnych nawet po rozcieńczeniu, nie są produktem końcowym, ale są wykorzystywane jako surowce w przemyśle spożywczym do aromatyzowania, a nie przyprawiania wyrobów końcowych, nie zawierają substancji objętych pozycjami PCN od 0904 do 0910 i nie są tradycyjną " przyprawą" do kiełbas.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o ich oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko zawarte w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145§ 1 w/w ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Kluczowe znaczenie dla każdego postępowania, w tym również celnego, ma należyte ustalenie stanu faktycznego sprawy, bowiem tylko w takim przypadku możliwe jest prawidłowe określenie zakresu praw i obowiązków strony tego postępowania. W sprawach dotyczących taryfikacji towaru, kluczowe znaczenie ma zatem ustalenie stanu towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego.
W rozpatrywanej sprawie stan towaru nie był sporny. Przedmiotem importu były preparaty o nazwie handlowej [...], [...] oraz [...]. Skład ww. preparatów wynikał ze specyfikacji producenta oraz opinii rzeczoznawców i nie był sporny, jak również zastosowanie tych preparatów nie było kwestionowane. Spór dotyczy ich klasyfikacji według Taryfy celnej. Skarżąca zadeklarowała w zgłoszeniu celnym kod PCN 3302 10 90 0, natomiast organy celne w wydanych decyzjach rozstrzygnęły o klasyfikacji tych preparatów do kodu PCN 2103 90 90 0.
Sąd podzielił stanowisko Dyrektora Izby Celnej, że zadeklarowana przez skarżącą pozycja 3302 10 90 0 Taryfy celnej nie jest prawidłowa.
Zgodnie z Uwagą 2 do Działu 3302 " substancje zapachowe" występujące w pozycji 3302 odnoszą się tylko do substancji z pozycji 3301, do składników zapachowych wyodrębnionych z tych substancji lub do syntetycznych substancji zapachowych. Jakkolwiek okolicznością bezsporną jest, że zaimportowane preparaty w swoim składzie zawierały składniki nadające zapach mięsny, czy kiełbasy, ale nie stanowiły one elementu podstawowego tej mieszaniny. Z opinii rzeczoznawców wynika, że zadaniem aromatu jest nadawanie żywności nie tylko zapachu, ale również smaku, lub wzmocnienie ich poprzez użycie w tych mieszaninach intensyfikatorów w postaci monoglutaminianu sodu, rybonukleotydy, maltolu.
Biorąc pod uwagę wszystkie składniki zaimportowanych towarów oraz ich zastosowanie należy uznać za uzasadnione twierdzenie organów celnych, iż funkcja nadawania smaku jest co najmniej równie istotna, jak funkcja nadawania aromatu. Twierdzenie skarżącej, że substancje zapachowe są podstawowym składnikiem przedmiotowych mieszanin nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym, w tym w opiniach rzeczoznawców przedłożonych przez skarżącą.
Stanowiska tego nie może zmienić okoliczność, iż ww. preparaty w swym składzie zawierały substancje zapachowe z pozycji 3301, jednak obecność innych komponentów o określonych właściwościach smakowych powoduje, że zaimportowane preparaty stanowią przyprawy smakowo-aromatyczne. Ta okoliczność wyklucza taryfikację przedmiotowych preparatów do kodu PCN 3302. Twierdzenie skarżącej, iż substancje zapachowe w zaimportowanych mieszaninach rozstrzygają o ich zasadniczym charakterze, nie znajduje potwierdzenia w materiale zgromadzonym w aktach rozpatrywanej sprawy. Co najmniej w równej mierze decydujące były i charakterystyczny smak i pożądany aromat nadawany produktom powstałym z ich udziałem. Optymalny efekt stosowania zaimportowanych preparatów możliwy był do osiągnięcia z uwagi na wszystkie składniki zawarte w tych mieszaninach. Z tych powodów w sprawie nie miała zastosowania reguła 3b ORINS.
Sąd podzielił stanowisko Dyrektora izby Celnej, że również nie miała zastosowania reguła 3a ORINS, gdyż pozycje 3302 i 2103 nie opisują tego samego towaru.
Biorąc pod uwagę skład, właściwości i funkcje zaimportowanych preparatów należy taryfikować je do pozycji 2103 Taryfy celnej, która obejmuje "sosy i przetwory z nich; zmieszane przyprawy i zmieszane przyprawy korzenne; mąkę i grysik z gorczycy oraz gotowaną musztardę". Zgodnie z komentarzem do tej pozycji zawartym w "Wyjaśnieniach do Taryfy celnej " wskazaną pozycją objęte są " przetwory zazwyczaj bardo pikantne, stosowane do przyprawiania pewnych potraw (mięsa, ryb, sałatek, itp.) i otrzymywane z różnego rodzaju składników (warzyw, mięsa, owoców, mąki, skrobi, oleju. octu, cukru, przypraw korzennych, gorczycy, aromatów, itd (...). Zaimportowane preparaty oprócz zmieszanych przypraw zawierały również niewielkie ilości substancji smakowych i przyprawowych, a zatem taryfikacja spornych towarów do pozycji 2103 90 90 0 jest zgodna ze stanem tych towarów w dniu przyjęcia zgłoszeń celnych oraz z zasadami klasyfikacji taryfowej.
Powyższe stanowisko jest zgodne z Opinią klasyfikacyjną Rady Współpracy Celnej w Brukseli, zawartą w kompendium opinii klasyfikacyjnych,Tom V Wyjaśnień do Taryfy celnej, zgodnie z którą złożone aromaty, o trwałej mocy aromatu będące mieszaninami ogólnego ekstraktu przypraw z działu 9 lub innej aromatycznej substancji roślinnej (np. objętej pozycją 0712 lub działem 12) oraz bazy odpowiedniej do końcowego użycia (sól, glukoza, mąka zbożowa, sproszkowany sucharek itd.), stosowane jako przyprawy lub zaprawy, w celu podniesienia smaku preparatów żywnościowych, klasyfikowane są do podpozycji 2103 90.
Sąd podzielił stanowisko organów celnych co do znaczenia pisma Światowej Organizacji Celnej, które nie stanowiło podstawy rozstrzygnięć organów celnych, lecz było jednym z dowodów dotyczących taryfikacji towarów.
Odnosząc się do zarzutu skarżącej, iż przedmiotowe towary nie są stosowane do celów kulinarnych i nie są produktami gotowymi do spożycia, natomiast są wykorzystywane w przemyśle spożywczym, to należy stwierdzić, że argumentacja ta nie miała wpływu na ich taryfikację. O klasyfikacji towaru do odpowiedniego kodu Taryfy celnej decyduje jego stan w chwili przyjęcia zgłoszenia, a nie jego zastosowanie. Kompetencje do rozstrzygania w tym zakresie posiadają wyłącznie organy celne, a stanowisko innych podmiotów, w tym również rzeczoznawców, nie jest wiążące dla tych organów.
Co do kwestii klasyfikacji taryfowej wydanej przez państwa członkowskie Unii Europejskiej, Sąd podzielił argumentację Dyrektora Izby Celnej zawartą w uzasadnieniach zaskarżonych rozstrzygnięć.
Za uzasadnione należy uznać stanowisko organu odwoławczego dotyczące żądania skarżącej w zakresie przeprowadzenia postępowania dowodowego na okoliczność skład towaru na podstawie opinii dołączonych do odwołań uznając jednocześnie, iż w rozpatrywanej sprawie nie zachodziła konieczność powoływania dodatkowych rzeczoznawców i przeprowadzania badań z próbek towarów.
Nie znajdując podstaw do uznania, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego lub zasady postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, Sąd działając na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1270) - orzekł jak w sentencji.