Uzasadnienie
postanowienia z dnia 31 marca 2008r.
Przedmiotem niniejszej sprawy jest wniesiona dnia 13 lutego 2007r. skarga S. i M. małż. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak [...], którym z powołaniem na przepis art. 134 kpa stwierdzono niedopuszczalność odwołania złożonego przez skarżących od decyzji Burmistrza Gminy z dnia [...] znak [...], którą orzeczono o rozgraniczeniu wskazanych w decyzji nieruchomości własności K. i L. małż. M. z nieruchomościami stanowiącymi własność Z. i F. małż. Z. i nieruchomością własności S. i M. małż. K. Ze skierowanego do Sądu pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 stycznia 2008r. wynikało, że decyzją z dnia [...] Nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło nieważność decyzji Burmistrza Gminy z dnia [...].
Z dopuszczonego na rozprawie w dniu 31 marca 2008r. dowodu z akt postępowania administracyjnego do sygn. [...] wynika, że dnia 29 stycznia 20007r. S. i M. małż. K. złożyli wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Gminy z dnia [...] w przedmiocie rozgraniczenia, dnia 5 marca 2007r. Organ zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w tym przedmiocie, a decyzją z dnia [...] Nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze z powołaniem na przepis art. 156 § 1 pkt 2 kpa stwierdziło nieważność decyzji Burmistrza Gminy z dnia [...].
W przedłożonych aktach brak dowodów doręczenia powyższej decyzji stronom wraz z zawartym w niej pouczeniem o przysługującym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W aktach znajduje się natomiast pismo M. i S. K. z dnia 13 lutego 2008r. zatytułowane "zażalenie" na decyzję z dnia [...].
Stająca na rozprawie pełnomocnik Samorządowego Kolegium odwoławczego w niniejszej sprawie wyjaśnia, że według jej wiedzy powyższe pismo zostanie potraktowane jako wniosek M. i S. K. o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie stwierdzenia nieważności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył;
Zgodnie z przepisem art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) – dalej ustawa p.p.s.a. – Sąd może z urzędu zawiesić postępowanie jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Przewidziana przepisem art. 151 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podstawa zawieszenia niniejszego postępowania sądowego zachodzi w sprawie, gdyż rozstrzygnięcie w przedmiocie skargi na postanowienie SKO stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji Burmistrza Gminy z dnia [...] jest uzależnione od wyniku toczącego się postępowania administracyjnego przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym o stwierdzenie nieważności tej samej decyzji Burmistrza Gminy z dnia [...]. W postępowaniu tym wydana została nie mająca charakteru ostatecznej decyzja SKO z dnia [...].
Zgodne z przepisem art. 161 pkt. 3 p.p.s.a. Sąd umarza postępowanie sądowe, gdy z innych (niż wymienione w punkcie 1 i 2) przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Istota ostatecznej i prawomocnej decyzji stwierdzającej nieważność decyzji Burmistrza Gminy z dnia [...] w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości, sprowadza się do wyeliminowania takiej decyzji z obrotu prawnego i powstania takiego stanu jakby decyzja tej treści w ogóle nie istniała. Ewentualne zatem ostateczne i prawomocne stwierdzenie nieważności wspomnianej decyzji wywoła taki skutek, że nadal aktualny będzie wniosek złożony przez K. i L. M. o rozgraniczenie ich nieruchomości ze wskazanymi wnioskiem nieruchomościami sąsiednimi, podlegający rozpatrzeniu w postępowaniu administracyjnym.
W takiej sytuacji postępowanie sądowe w niniejszej sprawie stało by się bezprzedmiotowe, gdyż rozpatrzenie kwestii dopuszczalności odwołania od decyzji, która w następstwie stwierdzenia nieważności została wyeliminowana z obrotu prawnego (prawnie nie istnieje) jest bezprzedmiotowe.
W przypadku prawomocnego zakończenia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Gminy, Sąd z urzędu podejmie postępowanie w niniejszej sprawie, celem wydania stosownego orzeczenia kończącego to postępowanie.
Mając powyższe względy na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 z póź. zm)