Postanowienie WSA w Krakowie z 28 kwietnia 2009 r., III SA/Kr 252/09

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie

Rozpoznanie

w dniu 28 kwietnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym skargi W. Ł. Przedsiębiorstwo Produkcyjno – Handlowe na postanowienie Inspektora Pracy z dnia 6.01.2009r. Nr. [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie.

Skład

Sędzia WSA Halina Jakubiec przewodniczący

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] 2008 r., nr rej. [...] Inspektor Pracy wydaną na podstawie art. 154 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) uchylił z urzędu w całości nakaz nr rej. [...] z [...] 2008r. i jednocześnie nakazał W. Ł. prowadzącemu działalność gospodarczą Przedsiębiorstwo Produkcyjno – Handlowe wypłacić pracownikom wymienionym w decyzji wynagrodzenie za pracę, wynagrodzenie chorobowe i ekwiwalent urlopowy.

Postanowieniem z dnia [...] 2008 r., nr rej. [...] Inspektor Pracy nałożył na zobowiązanego W. Ł. grzywnę w celu przymuszenia wykonania powyższej decyzji w kwocie 5.000 zł i wezwał do jej uiszczenia w terminie 14 dni od daty doręczenia tego postanowienia.

Postanowieniem z dnia 6.01.2009 r. nr rej. [...], Inspektor Pracy, po rozpoznaniu zażalenia W. Ł. od w/w postanowienia utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi W. Ł. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Wniósł w niej o uchylenie nałożonej kary, podnosząc, że prowadzona przez niego działalność gospodarcza nie przynosi dochodów, które pozwoliłyby na realizację przyjętych na siebie zobowiązań zapłaty wynagrodzenia za pracę. Dodał, że zła kondycja finansowa firmy spowodowana jest przez praktyki monopolistyczne stosowane wobec niego na rynku przez Castoramę Sp. z o.o. i przez Leroy Merlin Sp. z o.o.

W odpowiedzi na skargę Inspektor Pracy wskazał na bezprzedmiotowość skargi, powołując się na okoliczność wydania w trybie nadzoru – na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa oraz art. 19 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. z 2007r., Nr 89, poz. 589) decyzji z dnia [...] 2009r. nr rej. [...] stwierdzającej nieważność powołanej na wstępie decyzji z [...] 2008 r., nr rej. [...]. Na tej podstawie zostało wydane postanowienie z [...] 2009r. nr rej. [...] o umorzeniu postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego niepieniężnego nr rej. [...] z [...] 2008r., co oznacza równoczesne uchylenie postanowienia z dnia [...] 2009r. nr rej. [...] o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a. (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Należy wskazać, że postępowanie staje się bezprzedmiotowe, gdy w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9.07.2004 r., sygn. akt I SA/Gd 608/01 - postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe z innej przyczyny wtedy, gdy organ podatkowy I instancji odrębną decyzją umarza zaległość podatkową, której wysokość została określona w decyzjach zaskarżonych do sądu administracyjnego.

Zdaniem Sądu, analogiczna sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Skoro organ administracji umorzył postępowanie i uchylił swoje postanowienie nakładające grzywnę na stronę skarżącą, które było przedmiotem odwołania i dalej zaskarżenia do sądu administracyjnego, tym samym zniknął przedmiot postępowania, a co z tym idzie postępowanie przed sądem administracyjnym stało się bezprzedmiotowe. Przemawia za tym również przepis art. 60 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 229, poz. 1954), stanowiący, że umorzenie postępowania egzekucyjnego z przyczyny, o której mowa w art. 59 § 1 pkt 1-8 i 10 (w tym jeżeli obowiązek nie jest wymagalny, został umorzony lub wygasł z innego powodu albo jeżeli obowiązek nie istniał) powoduje uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Pozostają jednak w mocy prawa osób trzecich nabyte na skutek tych czynności.

W tej sytuacji, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a postępowanie sądowe podlega umorzeniu.