Postanowienie WSA w Krakowie z 22 kwietnia 2011 r., III SA/Kr 252/11

Rozpoznanie

w dniu 22 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata

Sprawa

w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu prawa jazdy postanawia:

Sentencja

1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, II. ustawić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz

Uzasadnienie

Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego lub adwokata.

Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.

Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że prowadzi osobne gospodarstwo domowe i pozostaje w separacji.

Określając swój majątek uwidocznił, że nie ma nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Nie posiada dochodów.

Uzasadniając swoje starania podniósł, że nie jest w stanie ponieść kosztów niniejszego postępowania. Jest osobą bezrobotną zarejestrowaną w [...] Urzędzie Pracy, bez prawa do zasiłku. Nie jest w stanie opłacić fachowego pełnomocnika procesowego a z uwagi na nieznajomość prawa nie jest w stanie właściwie bronić swoich praw w niniejszym postępowaniu.

Wezwany o złożenie dodatkowych oświadczeń wyjaśnił, że zamieszkuje razem z żona w 38 metrowym mieszkaniu. Od 2006 r. pozostają w separacji na którą to okoliczność przedkłada kopię wyroku SO [...] z dnia 22 lutego 2006 r. sygn. akt.[...]. Z uwagi na zadłużenie są zagrożeni byli eksmisją ale żona przekwalifikowała to mieszkanie jako lokal socjalny. Najemcą tego lokalu jest żona i tylko ona robi opłaty z czego 649,23 zł musi przeznaczać na czynsz, 167,82 zł na prąd i 69,23 na gaz. Skarżący nie dokłada się do tych opłat. Od dwóch miesięcy przebywa na zwolnieniu chorobowym. Korzysta ze specjalistyczne leczenia. Jest zarejestrowany w urzędzie pracy co potwierdza kopia okazywanego zaświadczenia. Funkcjonuje dzięki pomocy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej i wsparcia znajomych. Nie dysponuje aktualnie stosownymi decyzjami MOPS bo dołączył je do wniosku o dodatek mieszkaniowy pozyskaniem którego zainteresowana była żona. W marcu otrzymał jednak 200 zł na jedzenie, 90 zł na odzież, 50 zł na Pomoc znajomych polega zaś na tym, że w zamian za drobne usługi naprawcze otrzymuje jedzenie. Powiada, że zamierza czynić starania w celu uzyskania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności.

Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oświadczenie to zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne" (art. 252 ppsa) przy czym owa dokładność stopniowana jest przekonaniem sądu i referendarza, że strona podnoszone przez siebie okoliczności "wykazała".

W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa udzielając na wezwanie dodatkowych wyjaśnień popartych stosowną dokumentacją źródłową. Relacja skarżącego obrazuje, że skarżący jest osobą ubogą w potocznym tego słowa znaczeniu. Tak bowiem należy postrzegać osobę bez majątku i stałych dochodów, bezrobotną, z problemami zdrowotnymi, korzystającą ze wsparcia oferowanego przez ośrodki pomocy społecznej i ofiarności znajomych. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że w takiej sytuacji życiowej skarżący nie ma żadnych możliwości wygospodarowania środków na opłacenie kosztów sądowych i kwalifikowanego pełnomocnika. Z uwagi na orzeczoną separację skarżący nie za bardzo może liczyć na pomoc żony, która i tak własnym sumptem utrzymuje mieszkanie gdzie mieszkają. To wszystko uzasadnia twierdzenie, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Biorąc to pod uwagę udzielono zatem skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.