Uzasadnienie
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 8 grudnia 2011 r. w przedmiocie kary pieniężnej M. L., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "A" M. L., zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jako uzasadnienie wniosku wskazał naruszenie przepisów prawa materialnego, w tym Konstytucji RP, co powoduje, że zaskarżona decyzja jest dotknięta wadą prawną i nie powinna funkcjonować w obrocie prawnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, Nr 0, poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie – p.p.s.a.) - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu.
Rozstrzygając zatem w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd związany jest zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Inne przyczyny, niż powyżej wymienione, nie mogą stanowić podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę - majątkową lub niemajątkową - której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. m. in. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04).
Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Podkreślić należy, że ciężar wykazania, iż zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową, o której mowa w art. 61 p.p.s.a. Nie jest zatem zasadnym wniosek o wstrzymanie decyzji, w którym strona nie wskazuje, jakie szkody poniesie w razie wykonania tej decyzji czy też jakie nieodwracalne skutki wykonanie decyzji spowoduje, oraz w sposób przekonywujący nie uzasadnia swojego stanowiska uprawdopodabniając te okoliczności.
W rozpatrywanym przypadku we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący nie wskazał jednak, jakie konkretnie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków może spowodować wykonanie tej kwestionowanej przez niego decyzji. Tymczasem sam wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji bez jego uzasadnienia, nie wystarczy by takie wstrzymanie wykonania zastosować. Jak zaznaczono powyżej wniosek o wstrzymanie aktu lub czynności powinien odnosić się do określonych zdarzeń świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania jest uzasadnione.
Ponadto zaznaczyć należy, że sąd na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie bada zasadności skargi, czy też zgodności z prawem zaskarżonego aktu. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu stanowi jedynie postępowanie o charakterze wpadkowym, które jest prowadzone w ściśle określonych granicach wyznaczonych treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaskarżona decyzja będzie bowiem podlegać kontroli sądu, pod względem jej zgodności z prawem, dopiero w toku merytorycznego rozstrzygania sprawy.
W świetle wskazanych okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.