Uzasadnienie
Uczestniczka domagała się ustanowienia adwokata celem wniesienia skargi kasacyjnej.
W złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną uwidoczniła brak osób, które pozostawałaby z nią we wspólnym gospodarstwie domowym.
Określając swój majątek podała, że w jego skład wchodzi tylko 36 metrowe mieszkanie. Nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Swoje miesięczne dochody oszacowała na kwotę.1252,04 zł renty.
Uzasadniając swoje starania zaakcentowała, że jest osobą samotną, w podeszłym wieku (75 lat). Określiła, że za energię elektryczną płaci 51,06 zł, za gaz, 64,67 zł, za czynsz 330 zł, za telefon stacjonarny 28,06 zł, za telefon komórkowy 58 zł, za RTV 17 zł. Na leki wydaje około 200 zł. Do tego wszystkiego dochodzi jeszcze 14 zł opłat bankowych. Po opłaceniu tego wszystkiego na życie i środki czystości uczestniczce pozostaje 481 zł.
Do wniosku dołączyła kopię pokwitowania opłat czynszowych, gazu, RTV, a także wyciąg z posiadanego rachunku bankowego który potwierdza wysokość przelewanej renty oraz ponoszonych opłat ze telefon stacjonarny.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zacząć wypada od tego, że choć w rubryce 4 urzędowego formularza uczestniczka nie poczyniła stosownych zakreśleń to jednak z uwagi na fakt wyartykułowania w rubryce 5 w sposób stanowczy żądania ustanowienia na jej rzecz adwokata z urzędu, nie budzi wątpliwości treść ani zakres wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym m.in. ustanowienie adwokata gdy – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania. Oświadczenie to zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne", a owa "dokładność" stopniowana jest przeświadczeniem sądu, że strona okoliczności te wykazała czyli przedstawiła je w sposób przekonywujący.
W realiach niniejszej sprawy uczestniczka złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa przedstawiając w nim posiadany majątek, źródło i wysokość dochodów, sytuację rodzinną. Wyjaśnienia uczestniczki są spójne, nadto na poparcie części ze swych twierdzeń przedłożyła kopie dokumentów źródłowych, które stanowią obiektywne świadectwo zawartych w nich danych. Wskutek powyższego oświadczenie uczestniczki jest wystarczające do oceny jej aktualnych możliwości płatniczych. Obrazuje, że uczestniczka przynależy do osób niespecjalnie zamożnych. Tak bowiem należy postrzegać osobę starszą, samotnie gospodarującą, z z rentą której wysokość po pierwsze jest o niższa od przeciętnych zarobków w gospodarce a po drugie znaczną jej część pochłaniają koszty utrzymania mieszkania, wykupu lekarstw. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że skromnymi środkami jakie pozostają uczestniczce może opędzić najbardziej podstawowe potrzeby życia codziennego.
Uczestniczka póki co jest też tylko najemcą ujawnionego mieszkania (vide: umowa najmu). Co oczywiste, ze względu na skomplikowane relacje rodzinne na pomoc syna w tej sprawie liczyć za bardzo nie może. Biorąc to wszystko pod uwagę udzielono więc uczestniczce pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustanawiając na jej rzecz zgodnie z wnioskiem adwokata, którego wyznaczy właściwy organ samorządu zawodowego.
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.