Uzasadnienie
K. J. (dalej: skarżącym) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia 19 stycznia 2023 r., znak: AZ.S.0510.1.2023, w przedmiocie rozpoznania skargi z działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j., Dz. U. z 2021 r., poz. 735, dalej k.p.a.). Skarżący zarzucił, że przedmiotowym pismem jego pismo z dnia 25 grudnia 2022 r. organ Policji potraktował jako skargę powszechną, podczas gdy było to ponaglenie z art. 37 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.
Komendant wyjaśnił, że skarżący wniósł pismo z dnia 25 grudnia 2022 r., zatytułowane "ponaglenie", wobec tego, że nie doręczono mu "wbrew prawnemu obowiązkowi zawiadomienia o wy tych należności umożliwiającego ustalenie, jakie kwoty i jakie świadczenia pieniężna komendant powiatowy Policji w Krakowie obliczył, naliczył i wypłacił należności pieniężne już po zwolnieniu ze służby z kasy KWP w Krakowie".
Organ Policji wskazał, że zarzuty zawarte w ww. piśmie zbadano na zasadach określonych w Dziale VIII k.p.a. O ustaleniach organu i uznaniu sprawy za ostatecznie wyjaśnioną poinformowano skarżącego pismem z dnia 19 stycznia 2023 r., znak: AZ.S.0510.1.2023.
Zdaniem Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie skarga skarżącego na pismo z dnia 19 stycznia 2023 r. powinna zostać odrzucona. Pismo to stanowi bowiem zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi z Działu VIII k.p.a., a zgodnie z utrwalonym orzecznictwem skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje na tego rodzaju rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej.
Organ Policji podkreślił, że pismo z dnia 25 grudnia 2022 r. zostało prawidłowo, zdaniem Komendanta, ocenione jako skarga powszechna, a nie jako ponaglenie, o którym mowa w art. 37 k.p.a. Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie dwukrotnie udzielał skarżącemu informacji w zakresie naliczonych i wypłaconych należności publicznoprawnych w związku ze zwolnieniem ze służby w Policji. W pierwszym wypadku w dniu 13 maja 2020 r. wydane zostało i doręczone skarżącemu zaświadczenie AF-WSZ.337.1.2020/PSz, w drugim wypadku odpowiedź przekazano pismem z dnia 3 czerwca 2020 roku (pod tym samym numerem sprawy). W obydwu przypadkach wskazano wysokość należności wypłaconych skarżącemu.
Zakwalifikowanie pisma jako skargi spowodowało ponowne zbadanie sprawy - czyli było w interesie strony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy zainicjowanej skargą, sąd administracyjny obowiązany jest ocenić jej dopuszczalność, w tym dopuszczalność drogi sądowej. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej p.p.s.a.), sąd skargę odrzuca, jeżeli jest ona niedopuszczalna.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest pismo Wojewódzkiego Komendanta Policji w Krakowie z dnia 19 stycznia 2023 r., znak: AZ.S.0510.1.2023, którym, jak twierdzi skarżący, nieprawidłowo rozpoznano jego pismo (z dnia 25 grudnia 2022 r.) w trybie skargowym.
Z akt sprawy wynika, że Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie pismo skarżącego z dnia 25 grudnia 2022 r. zakwalifikował jako skargę w trybie przepisów działu VIII k.p.a. i przeprowadził postępowanie skargowe.
W związku z powyższym wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Zdaniem Sądu organ Policji, wbrew twierdzeniom skarżącego, prawidłowo zakwalifikował pismo skarżącego z dnia 25 grudnia 2022 r. jako skargę powszechną (skargę w trybie działu VIII k.p.a.). Pomimo tego, że skarżący wniósł, jak podkreślił "ponaglenie", to organ Policji podjął właściwe w tym zakresie działania.
Po pierwsze, skarżący podkreślając w jego treści, że wniósł "ponaglenie", wyraził dezaprobatę wobec nienależytego, w jego ocenie, wykonywania zadań przez właściwe organy Policji.
Po drugie, pismo to nie zawierało, zdaniem Sądu, innych wniosków, które pozwalałyby na zakwalifikowanie tego pisma jako wniosku w postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym czy zabezpieczającym.
Po trzecie, "...warunkiem dopuszczalności wniesienia ponaglenia jest toczenie się tego postępowania w chwili wniesienia ponaglenia lub w chwili rozpatrzenia ponaglenia. Z jednej strony można byłoby zatem przyjąć, że ponaglenie może być wniesione i rozpatrzone także po załatwieniu sprawy, co leży zarówno w interesie strony, jak i w interesie ogólnym. Wprawdzie po załatwieniu sprawy uprawnienie organu rozpatrującego ponaglenie do wyznaczenia dodatkowego terminu załatwienia sprawy stanie się bezprzedmiotowe, ale mogłyby być wykonywane pozostałe uprawnienia tego organu wskazane w art. 37 § 2, w szczególności organ byłby zobowiązany do stwierdzenia, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Tym samym organ nie byłby zwolniony z wszelkiej odpowiedzialności za bezczynność lub przewlekłość postępowania. Z drugiej strony można przyjąć, że celem ponaglenia jest doprowadzenie do szybszego załatwienia sprawy, dlatego ponaglenie mogłoby być wniesione wyłącznie w sytuacji, gdy postępowanie jeszcze się toczy. W orzecznictwie sądów administracyjnych uznano za prawidłowe drugie z powyższych stanowisk. Podanie strony zarzucające przewlekłość lub niezałatwienie sprawy w terminie, wniesione po załatwieniu sprawy, powinno być zatem uznane za skargę w rozumieniu przepisów działu VIII." (P. Przybysz Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, LEX/el. 2022, komentarz do art. 37)
Skoro z akt przedstawionych Sądowi wraz ze skargą oraz stanowiska organu Policji, wynika że postępowanie o wydanie zaświadczenia o żądanej treści, zakończyło się wydaniem skarżącemu w dniu w dniu 13 maja 2020 r. zaświadczenia AF-WSZ.337.1.2020/PSz, a ponownie odpowiedź przekazano pismem z dnia 3 czerwca 2020 roku (pod tym samym numerem sprawy), w obydwu przypadkach wskazano wysokość należności wypłaconych skarżącemu; to wniesione przez skarżącego pismo z dnia 25 grudnia 2022 r. nie mogło być inaczej potraktowane niż skarga z działu VIII k.p.a.
Ponadto, co najistotniejsze, kwestionowane w rozpatrywanej sprawie skargą, pismo z dnia 19 stycznia 2023 r., znak: AZ.S.0510.1.2023, jest, jak zasadnie stwierdził Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie, zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi, a więc czynnością materialno-techniczną organu Policji. Działania lub czynności podejmowane w trybie postępowania skargowego nie są więc ani decyzjami administracyjnymi, ani postanowieniami, ani aktami lub czynnościami, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 sierpnia 2005 r., sygn. I SA/Wa 1271/04, opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Nie jest możliwe wniesienie środka odwoławczego od zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 24 czerwca 2009 r., sygn. II SA/Go 417/09, opubl. w CBOSA). Nie jest także dopuszczalne wniesienie skargi do sądu administracyjnego w tego rodzaju sprawach.
Stąd skarga skarżącego na pismo z dnia 19 stycznia 2023 r., znak: AZ.S.0510.1.2023, jako niedopuszczalna musiała zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.