Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 11 marca 2016 r. odrzucił skargę E. W. – P., I. W. i M. W. na decyzję Wojewody z dnia 14 grudnia 2015 r. nr [...] uchylającą w całości zaskarżoną przez E. W. – P. decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2015 r. nr [...] orzekającą o jej wymeldowaniu z pobytu stałego z lokalu przy u. Ś w K i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
Postanowienie zostało doręczone I. W. oraz M. W. w dniu 11 kwietnia 2016 r. Wraz z doręczeniem pouczono skarżących o trybie zaskarżenia postanowienia, w tym o konieczności sporządzenia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika będącego radcą prawnym lub adwokatem pod rygorem jej odrzucenia.
Skarżący w dniu 29 kwietnia 2016 r. wnieśli na ww. postanowienie osobiście sporządzoną skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - p.p.s.a. (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.- dalej p.p.s.a.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przy czym § 2 wymienia podmioty, które z uwagi na zajmowane stanowisko lub stopień naukowy posiadają kwalifikację do osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej we własnym imieniu, natomiast § 3 wymienia kategorie spraw, w których skargę kasacyjną sporządzić mogą doradca podatkowy lub rzecznik patentowy.
Powszechnym jest w doktrynie postępowania sądowoadministracyjnego oraz orzecznictwie sądowym pogląd, iż przypadek niedopuszczalności zachodzi także wówczas, gdy skarga kasacyjna zostaje sporządzona przez stronę nie reprezentowaną przez adwokata, radcę prawnego albo podmiot wymieniony w art. 175 § 2 lub § 3 p.p.s.a., przy czym taka skarga kasacyjna podlega odrzuceniu bez wzywania skarżącego o uzupełnienie braków formalnych (tak H. Knysiak- Molczyk [w:] T. Woś (redakcja), H. Knysiak- Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis 2005, teza 3 do art. 178 i powołane tam orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, a także B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka- Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, teza 6 do art. 178).
W przedmiotowej sprawie skarżący, pomimo pouczenia o wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez osobę do tego uprawnioną i konsekwencjach jego niezachowania, wnieśli skargę kasacyjną sporządzoną osobiście, nie posiadając przy tym kwalifikacji, ani nie zajmując stanowiska wymienionego w art. 175 § 2 p.p.s.a., co przesądza o konieczności odrzucenia środka zaskarżenia.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 178 p.p.s.a.