Uzasadnienie
Skarżący w zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 kwietnia 2018 r. sygn. j.w. sformułował wniosek o zwolnienie z kosztów (k. 20).
Tak sprecyzowane żądanie powtórzył we wniosku sporządzonym na obowiązującym formularzu PPF, zaznaczając w rubryce 4.1. iż wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Rubrykę 4.2. pozakreślał zaś w całości.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z art. 249a ppsa postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie takiego wniosku stało się zbędne.
W realiach niniejszej sprawy mamy do czynienia z taką sytuacją. Strona korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych na odstawie art. 239 §1 pkt. 1 lit. a) ppsa (por.: pkt. I i III zarządzenia PW z 23 marca 2018 r. k. 1).
Mając to na uwadze postanowiono jak w sentencji działając na zasadzie art. 249a ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.