Uzasadnienie
Wójt Gminy decyzją z dnia [...] 2008 r., [...], orzekł o wezwaniu J. C. do przywrócenia stanu poprzedniego na drodze gminnej o nr ew. [...] w J. poprzez usunięcie z działki [...] nawiezionego żwiru w terminie 14 dni od dnia uzyskania przez decyzję waloru ostatecznej, a także o wezwaniu M. i J. małż. K., zam. J., ul. [...], do przywrócenia stanu poprzedniego na drodze gminnej o nr ew. [...] w J. poprzez usunięcie z działki [...] nawiezionych kamieni - w terminie 14 dni od dnia uzyskania przez decyzję waloru ostatecznej. Decyzja ta została następnie sprostowana postanowieniem z dnia [...] 2008 roku, znak [...]. Przedmiotowa decyzja zawierająca prawidłowe pouczenie o terminie i trybie wniesienia odwołania, została doręczona: osobiście J. C. w dniu 1 lutego 2008 r., a M. K. i J. K. w dniu 4 lutego 2008 roku na ręce J. C..
W dniu 18 lutego 2008 r. J. C. wniósł odwołanie od decyzji Wójta Gminy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w oparciu o art. 134 w związku z art. 129 oraz art. 57 kpa, a także art. 17-19 i art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856 z póz. zm.), postanowieniem z dnia 28 stycznia 2009 r. znak: [...], orzekło o stwierdzeniu, że odwołanie J. C. wniesione od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] 2008 r. zostało złożone z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia.
W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy stwierdził, iż odwołanie zostało złożone przez J. C. w Urzędzie Gminy dopiero w dniu 18 lutego 2009 r. Tymczasem decyzję Wójta Gminy z dnia [...] 2008 r. otrzymał w dniu 1 lutego 2008 r., a zatem termin do złożenia odwołania od tej decyzji upływał w dniu 15 lutego 2008r. W opinii organu każde, nawet nieznaczne przekroczenie terminu do złożenia środka zaskarżenia stanowi jego uchybienie, dodatkowo J. C. we wniesionym odwołaniu nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, w którym wskazałby przyczyny uprawdopodabniające uchybienie terminowi bez swojej winy.
Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyli J. C., J. K. i M. K., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o sprostowanie błędów w treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia.
W skardze skarżący wskazali, iż w związku faktem, wpisania błędnej daty wydania decyzji Wójta Gminy i otrzymaniem następnie postanowieniem prostującym tę decyzję zostali wprowadzeni w błąd odnośnie terminu do wniesienia odwołania i sposobu jego liczenia. Skarżący podali, iż liczyli termin miesięczny od daty otrzymania postanowienia. Skarżący stwierdzili także, iż SKO wydało postanowienie w ich sprawie z prawie rocznym opóźnieniem.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w całości powtórzyło argumentację zawartą w treści zaskarżonego postanowienia i wniosło o oddalenie skargi jako oczywiście bezzasadnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W ramach tej kontroli Sąd dokonuje oceny, czy organ administracji przy rozpoznawaniu sprawy nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W niniejszej sprawie skarżący: J. C., M. K. i J. K. wnieśli skargę na postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmawiającego merytorycznego rozpatrzenia odwołania J. C. od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] 2008 r. z powodu uchybienia terminu do jego wniesienia.
Skarga złożona przez skarżących w sposób ogólnikowy odnosiła się do kwestii zagadnienia uchybienia terminu do wniesienia odwołania przez skarżącego J. C. W większym natomiast zakresie skarżący komentowali postępowanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze i fakt rocznego rozpatrywania ich sprawy.
Tym samym skarżący nie podnosili żadnych merytorycznych argumentów mających uzasadniać przyczynę wniesienia odwołania po upływie terminu. Za taki nie można bowiem uznać stwierdzenia, iż zostali oni wprowadzeniu w błąd przez organ I instancji, bowiem i decyzja i postanowienie zawierały prawidłowe pouczenia odnośnie terminu do wniesienia od nich środków odwoławczych.
Analizując przedmiotową sprawę wskazać należy, iż postępowanie odwoławcze uruchamiane jest czynnością procesową strony, jaką jest wniesienie odwołania. Warunkiem skuteczności jego wniesienia jest spełnienie określonych prawem wymagań co do formy, treści, terminu i trybu. Kodeks Postępowania Administracyjny w art. 128 wskazuje, iż odwołanie nie wymaga szczególnej formy ani szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona jest niezadowolona z decyzji. Niemniej jednak warunkiem skuteczności wniesienia odwołania, jest zachowanie ustawowego terminu. Zgodne z art. 129 KPA odwołanie należy wnieść w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Przy obliczaniu czternastodniowego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym doręczono decyzję (art. 57 § 1). Przez doręczenie decyzji należy rozumieć doręczenie lub ogłoszenie w sposób unormowany w art. 39-40 KPA, za pokwitowaniem przez pocztę, przez pracowników organu lub inne upoważnione osoby bądź organy. Podkreślić należy, iż prekluzyjny termin do wniesienia odwołania dotyczy osób, którym decyzja została doręczona.
Skarżący M. K. i J. K. odebrali decyzję Wójta Gminy w dniu 4 lutego 2008 roku, ale nie wnieśli od niej odwołania.
J. C. natomiast wbrew pouczeniu wniósł odwołanie z kilku dniowym opóźnieniem. Ustawowy termin upłynął bowiem bezskutecznie w dniu 15 lutego 2008r. Skarżący zaś wniósł odwołanie do organu II instancji dopiero w dniu 18 lutego 2008 r. W odwołaniu skarżący nie zawarł także umotywowanego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.
Mając na powyższe na uwadze na mocy art. 151 ppsa orzeczono jak w sentencji wyroku.