Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 19 września 2017 r. skarżący M. Ł. został wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 września 2017 r.
W odpowiedzi skarżący nadesłał pismo z dnia 1 października 2017 r., w którym stwierdził, że nie potrafi wypełnić formularza PPF, gdyż wymaga to pomocy prawnej.
Zarządzeniem z dnia 25 października 2017 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, gdyż pomimo wezwania nie został on złożony na urzędowym formularzu.
Pismem z dnia 29 listopada 2017 r. skarżący wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia referendarza sądowego odnośnie meritum, czyli pozostawienia wniosku bez rozpoznania oraz odnośnie uzasadnienia zarządzenia zawierającego jedynie lakoniczny i nieodpowiadający rzeczywistości skrót przedstawionych przez niego argumentów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a), wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. Z kolei zgodnie z art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Bezsporne w sprawie jest to, że skarżący pomimo wezwania nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPF". Formularz wniosku został doręczony skarżącemu w dniu 27 września 2017 r., a termin do jego wypełnienia upływał w dniu 4 października 2017 r. Jednak skarżący nie nadesłał wypełnionego formularza "PPF" w wyznaczonym terminie, a jedynie pismo z dnia 1 października 2017 r., w którym stwierdził, że nie potrafi wypełnić formularza PPF, gdyż wymaga to pomocy prawnej. Również do sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 25 października 2017 r. skarżący nie dołączył wypełnionego formularza PPF. Z uwagi na treść art. 257 p.p.s.a. Sąd nie mógł uwzględnić argumentów skarżącego, że nie jest w stanie wypełnić formularza PPF. Przepis ten nie pozwala bowiem Sądowi na rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy jeżeli nie został on złożony na urzędowym formularzu. Skoro zatem skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, to ich wniosek należało pozostawić bez rozpoznania.
Sąd zaznacza przy tym, że niniejsze rozstrzygnięcie nie zamyka skarżącemu drogi do ponownego ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy zostanie rozpatrzony pod warunkiem, że zostanie złożony na urzędowym formularzu PPF. Skarżący jest osobom wykształconą i opisanie w formularzu własnej sytuacji majątkowej nie powinno stanowić dla niego trudności.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 260 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.