Uzasadnienie
Ustanowiony dla skarżącego na mocy postanowienia referendarskiego z dnia 18 lipca 2008 r. adwokat (k. 81 i n.) wyznaczony przez Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w osobie mecenasa M. O. (zarządzenie k. 94), któremu skarżąca udzieliła pełnomocnictwa (k.
98) we wniesionym do tutejszego sądu piśmie zatytułowanym "Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wraz z informacją o sporządzeniu i przesłaniu skarżącej opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej" powołując się na art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz §18 ust. 1 pkt. 1 lit. c) i pkt. 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części.
Uzasadniając swoje żądanie wymienił czynności jakich dokonał w postępowaniu przed sądem administracyjnym w I instancji. Nadto - powołując się na orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 grudnia 2004 r. (sygn. OZ 720/2004) - oświadczył, że po otrzymaniu odpisu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2009 r. sygn. III SA/Kr 280/08 orzekającym o odrzuceniu skargi, sporządził i przekazał stronie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od tego postanowienia.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało, co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.)
Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku oświadczenie takie zostało złożone przez adwokata. Zgodzić należy się też z adwokatem, że w przypadku gdy pomoc prawna udzielona przez pełnomocnika ustanowionego w ramach przyznanego prawa pomocy polega na sporządzeniu dla strony opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej sąd ustalając czy pomoc prawna w tej formie została rzeczywiście udzielona stronie może poprzestać na oświadczeniu pełnomocnika. Przywołane przez adwokata stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego nie wzbudza bowiem większych kontrowersji i jest powszechnie aprobowane w bieżącej praktyce orzeczniczej sadów administracyjnych. Skoro więc adwokat złożył oświadczenie tej treści a jednocześnie z akt sprawy nie wynika, by strona kwestionowała fakt udzielenia jej pomocy prawnej w tej formie, to zachodzą warunki do tego by przyznać pełnomocnikowi wynagrodzenie.
W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi konkretyzuje je umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za podejmowane przez adwokata czynności w postępowaniu przed sądami administracyjnymi przysługuje opłata w wysokości 240 zł stosownie do §18 ust. 1 pkt. 1 lit. c), natomiast za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje opłata w wysokości 120 zł stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b. powołanego rozporządzenia odpowiadająca 50% należnej stawki za czynności adwokackie przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji. Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalone opłaty sąd podwyższa o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.