Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 października 2011r. K. J. zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji o zwrócenie mu odznaki identyfikacyjnej funkcjonariusza Policji, którą mu odebrano bez podstawy prawnej przy zwalnianiu ze służby w 2005r.
W odpowiedzi w piśmie z dnia [...] 2011r. Nr [...] Komendant Wojewódzki Policji wskazał, iż w dacie zwolnienia K. J. ze służby w Policji, tj. w dniu 30 kwietnia 2005r. kwestie związane z przedmiotowym znakiem regulowało rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 listopada 2001r. w sprawie umundurowania policjantów (Dz. U. z 2002r. Nr 3, poz. 29). Organ wyjaśnił, iż zgodnie z § 2 tego rozporządzenia umundurowanie, dystynkcje i znaki identyfikacyjne w nim określone były prawnie zastrzeżone i mogły być noszone wyłącznie przez policjantów.
Natomiast w § 34 ust. 1 pkt 1 w/w rozporządzenia zapisano, że na umundurowaniu policjanci noszą m.in. znak identyfikacji indywidualnej. W związku z powyższym Komendant Wojewódzki Policji stwierdził, iż posiadaczem znaku identyfikacji indywidualnej mógł być jedynie funkcjonariusz pozostający w służbie i w związku z tym policjanci zwalniani w tym okresie ze służby w Policji zobowiązani byli do zwrotu tego znaku.
Pismem z dnia 29 listopada 2011r. K. J. ponownie zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji o zwrócenie mu odznaki identyfikacyjnej, która jego zdaniem, została mu odebrana niezgodnie z prawem. Podniósł, iż odznaka jest elementem umundurowania, który nie podlega wprost żadnym przepisom uprawniającym organ, czy też nakazującym funkcjonariuszowi jego zwrot w dniu przejścia w stan spoczynku. Stwierdził również, iż w dalszym ciągu posiada status prawny policjanta, a organ jest zobowiązany do przeprowadzenia postępowania administracyjnego i wydania decyzji.
W piśmie z dnia [...] 2011r. Nr [...] Komendant Wojewódzki Policji podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w piśmie z dnia [...] 2011r. Stwierdził również, iż kwestia odmowy wydania identyfikatora służbowego zwolnionemu policjantowi nie wymaga wydania decyzji administracyjnej.
Pismem z dnia 10 stycznia 2012r. K. J. wniósł o ponowne rozpatrzenie jego sprawy i uchylenie wydanych dotychczas decyzji administracyjnych, ewentualnie o ich zmianę na zarządzenie zwrotu żądanego elementu umundurowania. Wyjaśnił, iż z posiadanych przez niego informacji wynika, że odznaki nie są zdawane we wszystkich jednostkach Policji i są pozostawiane funkcjonariuszom przechodzącym w stan spoczynku. Stwierdził również, iż w/w pisma Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] 2011r. i [...] 2011r. są decyzjami, gdyż zawierają minimalne wymogi dla decyzji, tj. określają organ, rozstrzygają odmownie o spełnieniu żądania oraz podpis osoby uprawnionej do wydawania decyzji w imieniu organu.
W piśmie z dnia 3 lutego 2012r. Nr [...] Komendant Wojewódzki Policji podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w pismach z dnia [...] 2011r. oraz [...] 2011r.
Pismem z dnia 24 lutego 2012r. K. J. wniósł skargę na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 3 lutego 2012r. Nr [...] oraz poprzedzające je pisma tego organu z dnia [...] 2011r. oraz [...] 2011r.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o odrzucenie skargi, gdyż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, ewentualnie o jej oddalenie jako bezzasadnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Przystępując do rozpatrywania skargi sąd administracyjny jest zobowiązany w pierwszej kolejności do ustalenia, czy jest ona dopuszczalna z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.":
"Art.
- 3. § 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
§ 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
§ 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach."
Zaskarżone w niniejszej sprawie pisma Komendanta Wojewódzkiego Policji o odmowie zwrotu skarżącemu znaku identyfikacji indywidualnej nie mieści się w katalogu aktów prawnych i czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Nie są to bowiem ani decyzje, ani postanowienia, czy też inne akty z zakresu administracji publicznej. Zaskarżone pisma zawierają jedynie opinię Komendanta Wojewódzkiego Policji w kwestii zwrotu funkcjonariuszom Policji w stanie spoczynku ich odznak, a tym samym nie mogą być one przedmiotem skargi do sądu administracyjnego.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny – na mocy art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.