Uzasadnienie
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19.02.2007r., sporządzonej przez radcę prawnego P. K., S. S. wniósł o uchylenie decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] i utrzymanej nią w mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] znak [...], której przedmiotem była odmowa przyznania skarżącemu renty strukturalnej.
Wobec zalegania w aktach administracyjnych pełnomocnictwa udzielonego przez S. S. r. pr. P. K. do reprezentowania jedynie przed sądami powszechnymi i polubownymi - Sąd wystosował do radcy prawnego wezwanie o usunięcie w terminie 7 dni od doręczenia wezwania braków formalnych skargi poprzez przedłożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi (zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 153, poz. 1270). W odpowiedzi na wezwanie, nadanej w piątym dniu od doręczenia wezwania, r. pr. P. K. wniósł "pismo przygotowawcze", w którym wyjaśnił, że skarżący S. S. zmarł w dniu [...], jednocześnie wnosząc o zawieszenie postępowania do czasu przedstawienia przez spadkobiercę postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku. Wniosek ten zawarła w tym samym piśmie również I. S., określając się jako spadkobierca skarżącego.
Postanowieniem z dnia 21.09.2007r. sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił zawieszenia postępowania.
Na rozprawie w dniu 03.12.2007r. ponownie wezwano r. pr. P. K. do uzupełnienia braków skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa upoważniającego do jej wniesienia i reprezentowania skarżącego S. S. przed sądami administracyjnymi.
19.12.2007r. r. pr. P. K. przedłożył pełnomocnictwo w zakresie wyżej wskazanym ale udzielone mu przez osoby określające się jako spadkobiercy skarżącego tj. I. S., S. S. i A. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:
Zgodnie z art. 46 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ppsa) do pisma w postępowaniu sądowym należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Wymóg ten ma charakter wymogu formalnego, w przypadku niespełnienia którego pismo o charakterze skargi, do którego nie załączono pełnomocnictwa podlega na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w/w ustawy odrzuceniu.
W przedmiotowej sprawie wskazana wyżej przesłanka została spełniona.
Skarga z dnia 19.02.2007r. skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] i poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] znak [...] została wniesiona przez radcę prawnego P. K., określającego się jako pełnomocnik S. S. Z uwagi na zaleganie w aktach administracyjnych pełnomocnictwa udzielonego temu radcy prawnemu przez skarżącego do występowania przed szeroko określonymi organami władzy i administracji państwowej oraz sądami powszechnymi i polubownymi (czyli nie administracyjnymi) wnoszący skargę został wezwany (dwukrotnie 24.05.2007r. i 03.12.2007r.) do przedstawienia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Pełnomocnictwo takie nie zostało jednak przez radcę prawnego przedstawione Sądowi, co obliguje do rozstrzygnięcia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi czyli do odrzucenia skargi.
Inaczej rzecz ujmując, w tym stanie rzeczy skarga wniesiona została przez osobę, która nie wykazała uprawnienia do działania w imieniu skarżącego S. S. Na marginesie, w związku z działaniami radcy prawnego będącymi następstwem śmierci skarżącego czyli z zamiarem włączenia do postępowania w przedmiocie odmowy przyznania renty strukturalnej skarżącemu żony zmarłego A. S. oraz jego dzieci (określonych jako spadkobierców zmarłego) należy podnieść, iż prawa do renty nie należy rozpatrywać w kontekście spadkobrania. Prawo do renty z mocy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004r.
w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 114, poz. 1191 ze zm.) nie stanowi przedmiotu spadku, nie podlega sukcesji uniwersalnej. Prawo to jest przedmiotem szczególnego uregulowania, które, uwzględniając brzmienie na dzień wydania decyzji I instancji, dawało jedynie małżonkowi uprawnionego do renty strukturalnej, w razie jego śmierci, prawo do renty strukturalnej w sytuacji spełnienia łącznie trzech przesłanek, w tym wieku – ukończenia 55 roku życia (§ 10 rozporządzenia). Prawo do renty przysługiwało małżonkowi nie tylko w sytuacji gdy zmarły dysponował już tym prawem ale również gdy śmierć nastąpiła na etapie ubiegania się o rentę. Stan faktyczny sprawy odpowiada co prawda tej drugiej sytuacji jednak należy wskazać, że A. S. nie osiągnęła na dzień dzisiejszy wymaganego prawem wieku, co wykluczyłoby jej starania o rentę strukturalną.
Podsumowując, z uwagi na to, że przedmiotem rozpoznania Sądu po wpłynięciu skargi jest w pierwszej kolejności poprawność tego rodzaju pisma pod względem wymogów formalnych - wobec stwierdzenia, że do skargi nie zostało mimo wezwania dołączone pełnomocnictwo skarżącego S. S. dla r.pr. P. K. do występowania przed sądami administracyjnymi – skarga została odrzucona (na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa).