Uzasadnienie
Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "A" sp. z o.o. z siedzibą w G w swojej skardze na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 17 grudnia 2013 r. znak: [...] zawarło wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca podniosła, że wniosek o wstrzymanie jest uzasadniony wysokością nałożonej kary (10.000 zł) oraz istotnością naruszeń, których dopuściły się organy administracji
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z treści przytoczonego przepisu jednoznacznie wynika, iż zasadą jest, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, zatem wniosek strony skarżącej o wstrzymanie zmierza do zastosowania przez sąd wyjątkowej instytucji, jaką jest wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji lub postanowienia. Przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie są grożące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że do strony skarżącej należy wskazanie w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. Strona powinna zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia w sposób przekonujący przedstawić okoliczności świadczące o tym, że przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa, faktycznie zaistnieją oraz wskazać na konkretne przyczyny uzasadniające możliwość nastąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ppsa.
Na aprobatę zasługuje także teza sformułowana przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt I FZ 219/11 (orzeczenie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl), iż "W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 ppsa oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę."
Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowego wniosku strony skarżącej, należy podkreślić, że to wnioskodawca powinien przedstawić dane, na podstawie których Sąd byłby w stanie ocenić, czy sytuacja strony skarżącej rzeczywiście jest tego rodzaju, że nie jest ona w stanie uiścić nałożonej kary bez wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże w ocenie Sądu strona skarżąca jedynie w sposób ogólny powołała się na wysokość nałożonej kary, a z treść wniosku w żaden sposób nie wynika, czy kwota nałożonej kary pieniężnej stanowi istotne obciążenia dla budżetu strony skarżącej i w jaki sposób jej uiszczenie wpłynie na działalność strony skarżącej. We wniosku o wstrzymanie w żaden sposób nie przedstawiono wysokości posiadanych przez stronę skarżącą środków finansowych, a oczywistym jest, że dopiero zestawienie aktywów i zobowiązań strony skarżącej dawałoby podstawę do oceny, czy zachodzą postawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji określone w art. 61 § 3 ppsa.
Skoro więc strona skarżąca, na której spoczywał ciężar wykazania przesłanek do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, nie wywiązała się z obowiązku przedstawienia w swoim wniosku wszystkich istotnych okoliczności, Sąd uznał, że nie zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślić należy też, że sama potencjalna możliwość uchylenia zaskarżonego aktu nie stanowi przesłanki wstrzymania jego wykonania.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa.