Uzasadnienie
W dniu [...] 2006r w miejscowości [...] na ul. J. D. funkcjonariusz Policji przeprowadził kontrolę samochodu 1 nr rej. [...]. Przebieg i ustalenia zapisano w protokole nr [...]. Kontrolujący funkcjonariusz Policji stwierdził, iż kierujący autem M. S. wykonuje transport drogowy taksówką. Strona nie przedstawiła do kontroli wypisu z licencji na wykonywanie transportu drogowego samochodem 1 nr rej. [...] Funkcjonariusz przeprowadzający kontrolę zanotował ponadto w protokole, że M. S. nie posiada przy sobie oświadczenia o spełnieniu wszystkich wymagań określonych ustawą, czym naruszył art.87 ust.4, oraz art.87 ust.la w zw. z art.39f ust. ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity Dz.U. z 2004, nr 204, poz.2088).
W toku postępowania administracyjnego uzyskano potwierdzenie z systemu REGON, że M. S. od dnia 27 lutego 1996 r. działa jako przedsiębiorca w zakresie przewozów taksówka osobową. W dniu [...] 2003 r. Burmistrz Miasta [...] wydał licencję nr [...] na wykonywanie transportu drogowego taksówką na terenie [...] przez M. S., objętego rejestrem przedsiębiorców pod nr. [...]. W licencji tej wymieniono numer rejestracyjny pojazdu: [...] numer podwozia [...] oraz datę wygaśnięcia licencji: [...] 2008 r.
Pismami z dnia [...] 2006 r. i [...] 2006 r., Sekretarz Miasta [...] poinformował Komendanta Powiatowego Policji w [...] (organ prowadzący postępowanie w I instancji), że M. S. złożył w dniu [...] 2006 r. wniosek o zmianę licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką nr [...], poprzez objęcie tą decyzją samochodu osobowego 1 nr rej. [...], w miejsce dotychczas widniejącego w licencji samochodu o nr. rejestracyjnym [...]. Nie podano natomiast godziny wpływu pisma M. S., gdyż na dzienniku podawczym nie odnotowuje się godziny wpływu poszczególnych pism. M. S. odebrał zmienioną licencję na samochód marki 1 nr rej. [...] w dniu [...] 2006 r.
Na podstawie powyższych ustaleń faktycznych Komendant Powiatowy Policji w [...] wydał w dniu [...] 2006 r. w I instancji decyzję nr [...]. Organ działał na podstawie art.93 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity Dz.U. z 2004, nr 204, poz.2088) Powołał się zarówno na ustalenia zapisane w protokole kontroli z dnia [...] 2006 r., nr [...], jak i później zgromadzoną dokumentację.
Decyzją tą nałożono na M. S. karę [...] zł, tj. [...] za "wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji" (pkt 1.3. załącznika do ustawy o transporcie drogowym) oraz karę [...] zł za "wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem warunków dotyczących dokumentacji pracy kierowcy w zakresie wystawiania oświadczenia poświadczającego spełnienie wszystkich wymagań określonych ustawą" (pkt 1.8.
- 4. załącznika do ustawy).
W uzasadnieniu organ uznał za fakt bezsporny, iż M. S. wykonywał transport drogowy samochodem, który nie figurował w licencji. Ponadto art.39 f ust. l ustawy o transporcie drogowym nakłada na przedsiębiorcę osobiście wykonującego transport drogowy obowiązek spełnienia wymagań określonych w art.39 a-39 e tej ustawy, tj. dysponowania w czasie jazdy i okazywania do kontroli drogowej zaświadczenia o spełnieniu przez kierowcę wszystkich wymagań określonych ustawą, w tym również o braku przeciwwskazań zdrowotnych i psychologicznych do wykonywania zawodu kierowcy. M. S. obowiązku tego nie dopełnił, gdyż nie posiadał przy sobie i nie okazał na żądanie uprawnionego organu kontroli przedmiotowego zaświadczenia.
W odwołaniu od powyższej decyzji wydanej M. S. wnioskował o zmniejszenie kary pieniężnej oraz o rozłożenie jej na raty. Świadczenie usług taksówkarskich jest sposobem na uzupełnienie niskiej emerytury.
Działając jako organ II instancji, [...] Komendant Wojewódzki Policji w [...] decyzją z dnia 16 lutego 2007r, nr [...], na podstawie art.138 §1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy nie poczynił żadnych własnych ustaleń faktycznych, lecz oparł się wyłącznie na materiale zgromadzonym przez organ I instancji.
Podjęcie i wykonywanie transportu drogowego wymaga uzyskania odpowiedniej licencji na wykonywanie transportu drogowego (art.5 ust.1 ustawy o transporcie drogowym). Zgodnie z pismem Urzędu Miasta [...] z dnia [...] 2006 r., nr [...], M. S. w dniu [...] 2006r. złożył wniosek o zmianę posiadanej licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówka nr [...], poprzez wpisanie do licencji samochodu 1 nr rej. [...]. Organ odwoławczy przyjął za udowodnione, że zmieniona licencja z dnia [...] 2006 r. na wykonywanie transportu drogowego taksówką o nr rej. [...] została wydana stronie już po zakończeniu przez kontroli drogowej o godz. 09.30. Dlatego w chwili kontroli M. S. nie dysponował licencją obejmującą samochód 1 o nr rej. [...]
Organ odwoławczy stwierdził, że nie posiadając oświadczenia o spełnieniu wszystkich wymagań określonych ustawą skarżący naruszył art.39e ust.1 pkt 6, co zobowiązywało organ administracyjny do nałożenia dodatkowej kary [...] zł za wykonywanie transportu drogowego bez stosownego oświadczenia, przewidzianej pod poz.1.8. pkt 4 załącznika do ustawy.
W skardze do sądu administracyjnego M. S. wskazał, że w dniu [...] 2006 r. złożył w Urzędzie Miasta wniosek o zmianę licencji. Tego samego dnia został zatrzymany przez policjanta do kontroli drogowej. Kara została nałożona, pomimo że strona argumentowała, że za [...] minut będzie dysponowała zaktualizowaną licencją.
W odpowiedzi pełnomocnik organu II instancji wniósł o oddalenie skargi, albowiem w momencie kontroli strona nie posiadała aktualnej licencji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie w całości, albowiem decyzje wydane w sprawie zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego i procesowego.
Na temat naruszenia prawa materialnego, dotyczącego dodatkowego poświadczenia organ I instancji stwierdził, że art.39f ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym nakłada na przedsiębiorcę osobiście wykonującego transport drogowy obowiązek spełnienia wymagań określonych w art.39a-39e ustawy, a więc również wymagań określonych w art.39e ust. 1 pkt.
6. Ustawodawca jednoznacznie określił, iż przewoźnik drogowy jest obowiązany do wystawienia zaświadczenia o spełnieniu przez kierowcę wszystkich wymagań określonych ustawą, w tym również o braku przeciwwskazań zdrowotnych i psychologicznych do wykonywania zawodu kierowcy. M. S. obowiązku tego nie dopełnił, gdyż nie posiadał przy sobie i nie okazał na żądanie uprawnionego organu kontroli przedmiotowego zaświadczenia."
Podtrzymał to stanowisko organ odwoławczy, uznając, że przewoźnik drogowy jest obowiązany do wystawienia kierowcy zaświadczenia poświadczającego jego zatrudnienie oraz spełnienie wszystkich wymagań określonych ustawą (art.39e ust.1 pkt 6 ustawy o transporcie drogowym). Za naruszenie tego obowiązku przewidziana została kara pieniężna w wysokości 500 złotych (poz.1.8. pkt 4 załącznika do ustawy).
Sąd stwierdza, że wykładnia ustawy przez organy administracyjne jest nieprawidłowa. Zakres kontroli drogowej, a co za tym idzie - zakres zaniedbań, które mogą skutkować nałożeniem kary w drodze decyzji administracyjnej, określił art.87 ustawy o transporcie drogowym, który w dniu kontroli stanowił w szczególności, że podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego kierowca pojazdu samochodowego, z zastrzeżeniem ust. 4, jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać, na żądanie uprawnionego organu kontroli, wypis z licencji, kartę opłaty drogowej, zapisy urządzenia rejestrującego samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy i czas postoju, obowiązkowe przerwy i czas odpoczynku (art.87 ust.1 ustawy o transporcie drogowym). Jednakże w niniejszej sprawie rozstrzygające znaczenie ma przepis szczególny, tj. art.87 ust.4 ustawy o transporcie drogowym, który stanowi "Podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego kierowca taksówki jest obowiązany mieć przy sobie i okazać na żądanie licencję." Dlatego domaganie się, jak to uczyniły organy w niniejszej sprawie, od taksówkarza dodatkowych dokumentów określonych w art.87 oraz w rozdziale 7a (art.39a...39f) ustawy o transporcie drogowym nie ma podstaw prawnych.
Tym samym nie można na taksówkarza nakładać kary za brak w samochodzie owych dodatkowych dokumentów. W tym zakresie decyzja została wydana bez żadnej podstawy prawnej i w tym zakresie obie decyzje należało uznać za nieważne, orzekając na podstawie art.145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Organy administracyjne nałożyły na M. S. karę w wykonywanie przewozów bez wymaganej licencji. W decyzji wydanej w I instancji napisano, że M.S. złożył w Urzędzie Miasta [...] wniosek o zmianę licencji po kontroli przeprowadzonej przez funkcjonariuszy Policji. Bezspornym jest więc, iż p. M. S. wykonywał transport drogowy samochodem, który nie figurował w licencji.
Podtrzymał takie stanowisko organ odwoławczy, który napisał w uzasadnieniu swej decyzji, że M. S. w dniu [...] 2006r. złożył wniosek o zmianę posiadanej licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówka nr [...]. W dniu [...] 2006. została wydana stronie przez Burmistrza Miasta [...] licencja nr [...] na wykonywanie transportu drogowego taksówką samochodem o nr rej. [...]. Wydanie Panu M. S. licencji na kontrolowany o godz. 09.30 samochód m-ki 1 o nr rej. [...] nastąpiło już po przeprowadzonej drogowej kontroli policyjnej. Tak, więc w chwili kontroli kontrolowany nie mógł wykonywać usług transportowych w zakresie przewozu osób taksówką kierowanym przez siebie pojazdem m-ki toyota o nr rej. [...] na podstawie licencji wydanej na inny pojazd." W tym wywodzie nie ustosunkowano się do pism Sekretarza Miasta [...], który poinformował organ I instancji, że nie jest możliwe podanie godziny złożenia wniosku, gdyż nie odnotowuje się na dzienniku podawczym.
Sąd stwierdza, że również w zakresie wyjaśnienia zarzutu wykonywania transportu bez wymaganej licencji postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez organy I i II instancji dotknięte jest uchybieniami, które mogły mieć bezpośredni negatywny wpływ na treść wydanych decyzji. Jest to istotne brak w wyjaśnieniu okoliczności istotnych w sprawie. Z jednej strony trzeba wziąć pod uwagę informację udzieloną w powołanych pismach przez Sekretarza Miasta o odebraniu licencji dopiero [...] 2006 r., co w świetle art.110 K.p.a. oznaczałoby, że rzeczywiście w momencie kontroli nowa licencja nie została jeszcze wprowadzona do obrotu prawnego. Równocześnie organ sam pisze o wydaniu decyzji w dniu [...] 2007 r. Należało więc wyjaśnić, czy tego dnia licencję tylko podpisano i nie była ona jeszcze obowiązującym rozstrzygnięciem, albo też przed rozpoczęciem kontroli decyzja została wydana w rozumieniu art.110 K.p.a. i wówczas stronie można było postawić jedynie zarzut niemożności okazania tej licencji, co karane jest kwotą 200 zł, a nie - 3.000 zł.
Jest to poważne uchybienie dowodowe i niekonsekwencja w argumentacji organów administracji. Skoro organ odwoławczy uznał za udowodnione, że w dniu przeprowadzania kontroli, tj. [...] 2006 r. została wydana stronie przez Burmistrza Miasta [...] licencja nr [...] na wykonywanie transportu drogowego taksówką samochodem o nr rej. [...], więc nie można równocześnie uznawać za udowodniony fakt, że w momencie kontroli ta licencja nie była jeszcze wydana. Kontrola wykazała, że strona nie posiadała licencji w samochodzie. Natomiast bez żadnego dowodu organ przyjął, że w momencie kontroli wniosek o zmianę licencji jeszcze nie wpłynął do właściwego organu. Milczeniem pominięto też w decyzjach I i II instancji fakt, że na licencji wymieniającej samochód o nr rej. [...] widnieje data [...] 2006 r. czyli dnia przeprowadzenia kontroli drogowej.
W tym zakresie należało obie decyzje uchylić celem szczegółowego ustalenia stanu faktycznego, orzekając na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.