Uzasadnienie
D. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 21 listopada 2017 r., znak [...], w przedmiocie kary pieniężnej. Skarga została skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego.
Skarżący prowadzi działalność pod firmą [...] D. K. Ł., [...].
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
W dniu 30 maja 2011 r. weszło w życie rozporządzenie Prezydenta RP z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. Nr 89, póz. 506 ze zm.), zmienione rozporządzeniem z dnia 15 maja 2012 r. (Dz.U. póz. 604).
Zgodnie z § 1 tego rozporządzenia rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2007 r. Nr 125, póz. 874, z późn. zm.) przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.
W niniejszej sprawie skarżący prowadzi działalność gospodarczą pod adresem Ł., [...], a zatem sądem właściwym do rozpoznania jego skargi będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Zgodnie z art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdza swoją niewłaściwość, zobowiązany jest przekazać sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.