Uzasadnienie
W związku z wnioskiem skarżącego o zwolnienie od uiszczenia opłaty sądowej zawartym w piśmie z 6.4.2017 r. przesłano skarżącemu do wypełnienia urzędowy formularz PPF, na którym skarżący w rubryce 4.1. wniósł o zwolnienie od kosztów sadowych.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną uwidoczniła brak osób z którymi pozostawałaby we wspólnym gospodarstwie domowym.
Określając swój majątek zadeklarował, iż nie posiada nieruchomości, zasobów i przedmiotów wartościowych.
Swoje miesięczne dochody określił na 604 zł zasiłku stałego.
Uzasadniając swoje starania odniósł się po krótce do okoliczności nurtującej go sprawy. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki wskazał że koszt leczenia i rehabilitacji to 260 zł, a dojazdów 100 zł.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §2 ppsa) o ile nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Skarżący złożył wymagane oświadczenie. Jest ono wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Skarżący nie ma żadnego majątku. Z zasad doświadczenia życiowego wynika zaś, że przy obecnym poziomie cen oraz usług wykazane środki z zasiłku stałego wystarczają z trudem na opędzenie podstawowych potrzeb.
Uwzględniając to wszystko, udzielono skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.