Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Celnego, decyzjami z dnia [...] 2008 r Nr [...] oraz z dnia [...] 2008r. nr: [...] określił skarżącemu J. S. niezaksięgowaną kwotę należności wynikającą z długu celnego powstałego z chwilą przyjęcia zgłoszenia celnego z dnia [...] 2006 r - 1/ nr [...] w wysokości 1.392,00 zł i 2/ nr [...] w wysokości 1.438 złotych oraz kwotę podatku akcyzowego z tytułu importu towaru dopuszczonego do swobodnego obrotu w prawidłowej wysokości - odpowiednio w wysokości: 2.981,00 zł i 785,00 zł, a także określił kwotę podatku VAT z tytułu importu towaru dopuszczonego do swobodnego obrotu w prawidłowej wysokości - odpowiednio w wysokości: 5.478,00 zł i 743,00 zł.
Od powyższych decyzji skarżący złożył odwołania, a następnie w dniu 25.09.2008 i 27.09.2008 r do Izby Celnej wpłynęły wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji.
Dyrektor Izby Celnej postanowieniami z dnia [...] 2008 i [...] 2008 r odmówił wstrzymania zaskarżonych decyzji organu pierwszej instancji w części dotyczącej należności celnych. W pozostałej części odnoszącej się do kwoty podatku akcyzowego oraz kwoty podatku VAT z tytułu importu towaru dopuszczonego do wolnego obrotu umorzono postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji, z uwagi na fakt, że wstrzymanie w tym zakresie wykonania decyzji nastąpiło z mocy prawa na podstawie art. 225 Ordynacji podatkowej, a w konsekwencji postępowanie w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe.
W dniach 12.11.2008 r i 27.11.2008 r do Izby Celnej wpłynęły zażalenia na przedmiotowe postanowienia, w których skarżący podniósł, że zapłata należności określonych decyzjami wymienionymi na wstępie spowoduje niepowetowaną i nieodwracalną szkodę dla skarżącego, a ponadto, że wniesione od ww. decyzji odwołania nie zostały rozpatrzone.
Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu wniesionych zażaleń, postanowieniami z dnia 11.02.2009 r utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcia, gdyż w ocenie tego organu, nie zostały spełnione przesłanki konieczne do wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji w części dotyczących kwoty długów celnych, natomiast w odniesieniu do kwoty podatku akcyzowego oraz kwoty podatku od towarów i usług należało umorzyć postępowanie jako bezprzedmiotowe, z uwagi na wstrzymanie wykonania decyzji w tym zakresie z mocy prawa.
Na powyższe postanowienia wpłynęły skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w których skarżący zarzucił przedwczesność wydanych rozstrzygnięć oraz błędne przyjęcie, że zapłata nienależnych świadczeń z tytułu cła, podatku akcyzowego i podatku od towarów nie spowoduje w jego majątku niepowetowanej straty. Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonych postanowień w całości, jak również poprzedzających je postanowień Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] 2008 r.
Skarżący podniósł, że odwołania wniesione od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego określających należności celno-podatkowe, nie zostały rozpatrzone. W postępowaniu odwoławczym przedłużono termin załatwienia spraw z uwagi na konieczność dokonania dodatkowych czynności, a ta okoliczność, zdaniem skarżącego, nie powinna narażać go na " niepowetowaną szkodę".
Skarżący wyjaśnił, że nie osiąga obecnie żadnych dochodów, a uzyskiwane w ostatnim roku dochody były tak niskie, że mieściły się w kwocie wolnej od podatku dochodowego od osób fizycznych.
Na rozprawie w dniu 27.08.2009 r pełnomocnik organu oświadczył, że na skutek złożonych odwołań, decyzje wymiarowe z dnia [...] 2008 r Nr [...] oraz z dnia [...] 2008r. nr: [...] zostały uchylone, a sprawy zostały przekazane do ponownego rozpoznania. Kserokopie decyzji uchylających z dnia [..] 2009 r nr [...] oraz nr [...] zostały włączone do akt niniejszej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art.161 § 1 pkt.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
W rozpatrywanej sprawie Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu złożonych przez skarżącego odwołań, wyżej oznaczonymi decyzjami z dnia [...] 2009 r uchylił decyzje, których wstrzymania domagał się skarżący. Wobec wyeliminowania z obrotu prawnego ww. rozstrzygnięć, bezprzedmiotowe stało się orzekanie w kwestii wstrzymania ich wykonania. Podnieść należy, że postępowanie dotyczące wstrzymania wykonania decyzji ma charakter incydentalny w stosunku do postępowania wymiarowego i nawet w przypadku wstrzymania wykonania decyzji określającej należności, wstrzymanie to upada w razie wydania przez organ orzeczenia kończącego postępowanie.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd działając na podstawie wyżej przytoczonego przepisu, postanowił jak w sentencji.