Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małoletnim synem.
Określając swój majątek zadeklarował współwłasność stanowiącej nieużytki nieruchomości rolnej o pow. 0,52 ha i wartości ok. 5 tyś. zł, współwłasność działki budowlanej o pow. 0,08 ha i wartości 8 tyś. zł, współwłasność samochodu osobowego marki Seat Leon z rocznika 2000 o wartości ok. 10 tyś. zł.
Swoje miesięczne dochody oszacował na 700 zł zasiłku dla bezrobotnych.
Uzasadniając swoje starania podniósł, że jest osobą bezrobotną z prawem do zasiłku na okres 180 dni od dnia 22.01.2016 r. Powiada, że ma na utrzymaniu siedmioletniego syna nad którym w części równej sprawuje opiekę z matką. Wyjaśnił, że syn przebywa przez poł miesiąca ze skarżącym, gdyż skarżący jest po rozwodzie z jego matką. Podniósł, że posiada zadłużenie w bankach, kredyty. Wskazując na to wszystko wywiódł, że nie jest w stanie ponosić kosztów sądowych jak i zastępstwa procesowego. Zobowiązania i stałe wydatki oszacował na 1200 zł.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył wymagane oświadczenie które jest wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Skarżący nie należy do osób zamożnych. Nie posiada bowiem znaczącego majątku. Przy tym realne możliwości rozporządzenia nim są dyskusyjne z uwagi na skomplikowaną sytuację osobistą skarżącego związaną z rozwodem. Z zasad doświadczenia życiowego wynika zaś, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakimi skarżący dysponuje z tytułu otrzymywanego zasiłku dla bezrobotnych wystarczają z trudem na opędzenie podstawowych potrzeb życiowych. Poza tym nie można tracić z pola widzenia tej części wyjaśnień skarżącego, gdzie podaje, że zasiłek został mu przyznany tylko na okres 180 dni od dnia 22.01.2016 r.
Uwzględniając to wszystko, udzielono więc skarżącemu wnioskowanej pomocy, o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.