Uzasadnienie
wyroku WSA w Krakowie z dnia 4 września 2007r.
Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 1lutego 2007r. Wojewoda [...] stwierdził nieważność uchwały Zarządu Powiatu [...] z dnia 12 grudnia 2006r. nr [...] w sprawie powierzenia pełnienia obowiązków Dyrektora Domu Pomocy Społecznej im. [...] w L. B. N. W uzasadnieniu wskazano, że uchwała ta narusza art. 122 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej, albowiem wbrew temu przepisowi funkcję dyrektora Domu Pomocy Społecznej w L. powierzono osobie, która jest w trakcie uzupełniania specjalizacji z zakresu organizacji pomocy społecznej, a więc w dacie powierzenia jej obowiązków dyrektora tej specjalizacji nie posiadała. Ponadto zarzucono, że osoba ta nie posiada żadnego stażu pracy w pomocy społecznej.
To rozstrzygnięcie nadzorcze zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przez Powiat [...]. Podstawę wniesienia skargi stanowiła uchwała Zarządu Powiatu [...] z dnia [...] marca 2007r. nr [...]. Skarżący zarzucił naruszenie art. 79 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym poprzez wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego po upływie 30 dni od dnia doręczenia uchwały organowi nadzoru oraz naruszenie art. 122 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej poprzez przyjęcie, że osoba której powierzono tymczasowo pełnienie obowiązków Dyrektora Domu Pomocy Społecznej w Łyszkowicach nie posiada żadnego stażu pracy w pomocy społecznej oraz na uznaniu iż tymczasowe pełnienie obowiązków dyrektora jest tożsame z docelowym zatrudnieniem na tym stanowisku, jak również naruszenie art. 123 tej ustawy polegające na niezastosowaniu go.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do pierwszego z zarzutów skargi podniesiono, że jest on nieuzasadniony albowiem pismo z dnia [...] grudnia 2006r. informujące o podjętej przez Zarząd Powiatu [...] uchwale wpłynęło do Wydziału Polityki Społecznej [...] Urzędu Wojewódzkiego w K. w dniu [...] stycznia 2007r., a rozstrzygnięcie nadzorcze zostało wysłane w dniu [...] lutego 2007r. Odnośnie drugiego z zarzutów podniesiono, że art. 122 ustawy o pomocy społecznej ma charakter bezwzględnie obowiązujący i jego stosowanie nie może być uzależnione od tego czy stanowisko zostało powierzone "tymczasowo". Zdaniem organu uprzednie pełnienie funkcji wójta i starosty nie stanowi wypełnienia przesłanki 3-letniego stażu pracy w pomocy społecznej, w chwili zaś podejmowania uchwały B. N. był w okresie odbywania studiów podyplomowych w zakresie organizacji i zarządzania w pomocy społecznej, a więc na dzień podjęcia uchwały nie posiadał specjalizacji wymaganej przepisami. Odnośnie trzeciego z zarzutów skargi Wojewoda [...] stwierdził, że art. 123 ustawy o pomocy społecznej nie wyłącza regulacji zawartej w art. 122 tej ustawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
W ocenie Sądu zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] jest zgodne z prawem, a zarzuty skargi są nieuzasadnione.
Odnosząc się do pierwszego z zarzutów skargi tj. zarzutu przekroczenia przez Wojewodę [...] terminu 30-dniowego na wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie termin ten nie został przekroczony. Wbrew bowiem twierdzeniom skarżącego pismo z dnia [...] grudnia 2006r. informujące o podjętej przez Zarząd Powiatu [...] uchwale wpłynęło do Wydziału Polityki Przestrzennej [...] Urzędu Wojewódzkiego w K. w dniu [...] stycznia 2007r. (data prezentaty na dokumencie), a rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody nosi datę 1 lutego 2007r. i zostało wysłane w dniu [...] lutego 2007r. (prezentata). Termin 30-dniowy przewidziany w art. 79 ust. 1 ustawy o samorządzie terytorialnym należy bowiem liczyć od dnia doręczenia uchwały organowi nadzoru, a nie od dnia jej wysłania do organu nadzoru.
Niezależnie zaś od powyższego należy stwierdzić, że starosta nie dokonał prawidłowej realizacji obowiązku wynikającego z art. 78 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym tj. przedłożenia uchwały wojewodzie jako organowi nadzoru w ciągu 7 dni od dnia jej podjęcia, uchwała przekazana bowiem została do Dyrektora Wydziału Polityki Społecznej MUW, a nie do Wojewody jako organu nadzoru. Do organu nadzoru uchwała ta wpłynęła faktycznie dopiero w dniu [...] stycznia 2007r., przekazana z Wydziału Polityki Społecznej.
Odnosząc się zaś do merytorycznej treści rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody należy stwierdzić, że w ocenie Sądu Wojewoda [...] prawidłowo ocenił, iż zaskarżona uchwała Zarządu Powiatu [...] z dnia 12 grudnia 2006r. została wydana z istotnym naruszeniem prawa.
Zakwestionowaną uchwałą Zarząd Powiatu [...] powierzył pełnienie obowiązków Dyrektora Domu Pomocy Społecznej im. [...] w L. B. N., powołując się na art. 32 ust. 2 pkt 5 ustawy o samorządzie powiatowym. W ocenie Sądu za słuszny uznać należy argument podniesiony przez Wojewodę [...] w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym, iż przedmiotowa uchwała wydana została z naruszeniem art. 122 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2004r., nr 64, póz. 593 z późn. zm. Przepis ten wprowadza dwa warunki jakie spełniać musi osoba kierująca jednostką organizacyjną pomocy społecznej tj. co najmniej 3-letni staż pracy w pomocy społecznej oraz specjalizację z zakresu organizacji pomocy społecznej. Ustawodawca przewiduje, że warunki te muszą być spełnione kumulatywnie, używa bowiem spójnika "oraz".
W ocenie Sądu sformułowany w art. 122 ust. 1 wymóg ma charakter ogólny, bez znaczenia zatem jest czy dana osoba sprawuje funkcję kierowniczą na stałe, czy jedynie tymczasowo. Przepis ten znajduje zatem zastosowanie także w niniejszym przypadku tymczasowego powierzenia pełnienia obowiązków dyrektora do czasu wyłonienia kandydata w drodze naboru. Bezspornym w mniejszej sprawie jest, że funkcję dyrektora Domu Pomocy Społecznej w L. powierzono osobie, która w chwili podejmowania uchwały była w trakcie uzupełniania specjalizacji z zakresu organizacji pomocy społecznej, a więc w dacie powierzenia jej obowiązków dyrektora tej specjalizacji nie posiadała. Okoliczności tej nie kwestionuje sam skarżący, który do Sądu przedłożył zaświadczenie z dnia 12 lipca 2007r. o ukończeniu przez B. N. studiów podyplomowych w dniu 27 czerwca 2007r.
Należy zatem uznać, że zakwestionowana przez Wojewodę uchwała wydana została z naruszeniem bezwzględnie obowiązującego przepisu prawa materialnego, a to art. 122 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej poprzez powierzenie kierowania jednostką organizacyjną pomocy społecznej osobie nie posiadającej specjalizacji z zakresu organizacji pomocy społecznej, o której mowa w art. 122 ust. 3 cytowanego przepisu. Rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] stwierdzające z tego powodu nieważność przedmiotowej uchwały Zarządu Powiatu [...] uznać zatem należy za prawidłowe.
Sąd nie podziela natomiast drugiego z argumentów przytoczonych w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego, a mianowicie, że osoba której powierzono kierowanie jednostką organizacyjną pomocy społecznej nie posiada żadnego stażu pracy w pomocy społecznej. B. N. przez okres ponad 8 lat sprawował bowiem stanowisko wójta a następnie starosty, z ustawy zaś o pomocy społecznej wynika, że szereg zadań z zakresu pomocy społecznej jest realizowanych zarówno przez gminę, jak i powiat (por. art. 17 i nast. Ustawy o pomocy społecznej). Uznać zatem należy, że piastując funkcję organu administracji publicznej wykonującego liczne zadania z zakresu pomocy społecznej spełnił on wymóg ustawowy co najmniej 3-letniego stażu pracy w pomocy społecznej. Wniosek powyższy pozostaje jednak bez wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, albowiem do stwierdzenia przez Wojewodę nieważności przedmiotowej uchwały wystarczała konstatacja o niespełnieniu jednego z kumulatywnie wymaganych ustawą warunków, a więc braku stosowanej specjalizacji.
Odnośnie zarzutu skargi naruszenia art. 123 ustawy o pomocy społecznej poprzez jego niezastosowanie w przedmiotowej sprawie należy podzielić argumenty Wojewody przedstawione w odpowiedzi na skargę, że art. 123 ustawy o pomocy społecznej nie wyłącza regulacji zawartej w art. 122 tej ustawy.
Mając na uwadze przedstawione powyżej argumenty Sąd doszedł do przekonania, że regulacja zakwestionowanej rozstrzygnięciem nadzorczym uchwały Zarządu Powiatu [...] była sprzeczna z prawem i zachodziły podstawy do stwierdzenia jej nieważności. Zaskarżone zatem rozstrzygnięcie nadzorcze stwierdzające nieważność przedmiotowej uchwały było zgodne z prawem. Z tego powodu skarga została oddalona na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.