Uzasadnienie
Skarżący J. B., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za pobyt w Rodzinnym Domu Pomocy Społecznej, wraz z wnioskiem o zasądzanie na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Wyrokiem z dnia 24 maja 2018 r. tut. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a), w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnego do celowego dochodzenia praw.
Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, a także koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2 P.p.s.a.).
Stosownie do art. 211 i art. 212 § 1 P.p.s.a. koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków, przy czym do opłat sądowych zalicza się wpis i opłatę kancelaryjną.
Zgodnie z treścią § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265) stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: w pierwszej instancji, w sprawie innej 480 zł.
W niniejszej sprawie, skarżący jest zwolniony z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) P.p.s.a i w związku z tym, Sąd zasądził od organu odwoławczego na jego rzecz zwrot kosztów postępowania obejmujący tylko i wyłącznie wynagrodzenie dla profesjonalnego pełnomocnika, ustalone na podstawie ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 200, art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 265), orzekł jak w sentencji postanowienia.