Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J. K. – K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 stycznia 2012 r. w przedmiocie zasiłku celowego.
Postanowieniem z dnia 8 lutego 2013 r. skarżącej przyznano pomoc prawną z urzędu.
Pismem z dnia 11 kwietnia 2013 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 grudnia 2012 r. Do wniosku została dołączona skarga kasacyjna.
Pełnomocnik wyjaśnił, że zarządzeniem Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej z dnia 27 marca 2013 r., które otrzymał w dniu 4 kwietnia 2013 r. dowiedział się, iż został ustanowiony pełnomocnikiem skarżącej w niniejszej sprawie. Dodał, że skarżąca nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej z uwagi na przymus adwokacko-radcowski dotyczący skargi kasacyjnej i wskazane powyżej okoliczności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Określenie momentu ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego w sytuacji, gdy w terminie do jego wniesienia złożono wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu było przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 czerwca 2006 r.(sygn. akt I FZ 198/06) wskazał, że w wypadku ustanowienia adwokata (radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) w trybie art. 244 p.p.s.a., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 87 § 1 p.p.s.a.), jest dzień, w którym adwokat (radca prawny, doradca podatkowy, rzecznik patentowy) miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Podobny pogląd wyraził Sąd Najwyższy na gruncie przepisów postępowania cywilnego wskazując konkretny nieprzekraczalny termin, stwierdzając, że ustaje on nie później, niż z upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej liczonego od dnia zawiadomienia o ustanowieniu pełnomocnikiem (uchwała składu 7 sędziów SN z dnia 17 lutego 2009r., sygn. akt III CZP 117/08). Ten kierunek orzecznictwa Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podziela.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż pełnomocnik skarżącej dochował terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Zarządzenie Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej otrzymał bowiem w dniu 4 kwietnia 2013 r., a wniosek złożył w dniu 11 kwietnia 2013 r. Uprawdopodobniona została również okoliczność wskazująca na brak winy skarżącej w uchybieniu terminu. Skarżąca nie mogła bowiem osobiście wnieść skargi kasacyjnej, mogła jedynie złożyć wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, co też uczyniła. Nie miała natomiast wpływu na czas rozpatrywania wniosku przez Sąd ani termin wyznaczenia pełnomocnika przez Okręgową Radę Adwokacką.
Mając powyższe na względzie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji