Uzasadnienie
Zarząd Województwa działający przez Dyrektora Departamentu Polityki Regionalnej Urzędu Marszałkowskiego, pismem z dnia 8 lutego 2011 r. znak: [...] poinformował Stowarzyszenie [...] w K o negatywnym rozpatrzeniu odwołania dotyczącego oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu p.n. "[...]" z budżetu Unii Europejskiej, odrzuconego na etapie oceny merytorycznej, a zgłoszonego za nr wniosku [...] do Konkursu nr [...] zorganizowanego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013. Konkurs dotyczył projektów realizowanych w ramach Priorytetu VI Działanie 6.1 – poprawa dostępu do zatrudnienia oraz wspieranie aktywności zawodowej w regionie, Poddziałanie 6.1.1.- wsparcie osób pozostających bez zatrudnienia na regionalnym rynku pracy. W rozstrzygnięciu powołano jako podstawę przepis art. 30 b ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 z późn. zm.)., Aneks Nr 3 do Porozumienia z dnia 22 czerwca 2007 r. w sprawie realizacji komponentu regionalnego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki zawartego w dniu 16 lipca 2009 r., przyjętego uchwałą nr [...] Zarządu Województwa z dnia 14 lipca 2009 r., oraz Zasady dokonywania wyboru projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki z dnia 1 stycznia 2010 r.
Na powyższe rozstrzygnięcie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła w dniu 24 lutego 2011 r., [...] – Stowarzyszenie, wnosząc o kontrolę wydanej "decyzji" i podnosząc wadliwość działań administracji publicznej wobec strony skarżącej.
Przy skardze przedłożono m.in. odpisy; informacji Wojewódzkiego Urzędu Pracy z dnia 15.11.2010 r. – Instytucji Organizującej Konkurs (Instytucji Wdrażającej/ Instytucji Pośredniczącej 2 stopnia), że wniosek nie uzyskał pozytywnej oceny za spełnienie ogólnych kryteriów merytorycznych, protestu z dnia 24.11.2010 r., do Wojewódzkiego Urzędu Pracy złożonego od tej oceny, informacji z dnia 28.12.2010 r. Wojewódzkiego Urzędu Pracy o negatywnym rozpatrzeniu tego protestu, odwołania z dnia 10 stycznia 2011 r. do Instytucji Pośredniczącej – Departamentu Polityki Regionalnej Urzędu Marszałkowskiego od negatywnego rozpatrzenia protestu oraz odpis zaskarżonego rozstrzygnięcia zawartego w pisemnej informacji z dnia 8 lutego 2011 r.
Przedłożona dokumentacja nie zawiera egzemplarza wniosku o dofinansowanie realizacji projektu.
W skardze (pkt II), zawarty jest – skierowany do Sądu – wniosek o "pozyskanie 1 oryginału wniosku aplikacyjnego o liczbie sumy kontrolnej [...] wersja Generatora 5.3 i 2, oryginałów kart oceny merytorycznej wraz z personalizacją niniejszych z Wojewódzkiego Urzędu Pracy." Wniosek motywowany jest tym (pkt I in fine), że oryginał wniosku i 2 oryginały kart z oceny merytorycznej – są " niedostępne w zasobach skarżącej".
W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa jako Instytucja Pośrednicząca wniósł o oddalenie skargi podnosząc, iż nie formułuje ona konkretnych zarzutów co do naruszenia prawa przy ocenie wniosku i protestu.
W złożonym przy skardze odpisie zaskarżonego rozstrzygnięcia z dnia 8 lutego 2011 r. zawarte jest pouczenie o dopuszczalności, terminie i sposobie złożenia na nie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a nadto pouczenie, że "skarga winna być wniesiona wraz z kompletną dokumentacją obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz kopię informacji zawierającej zaskarżone rozstrzygnięcie." W dalszej części pouczenie wskazując m.in. na art. 30 c ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 z późn. zm.)., informuje o wysokości wpisu od skargi.
Na rozprawie w dniu 18 stycznia 2012 r. pełnomocnik strony skarżącej ustanowiony w trybie prawa pomocy przedłożył datowane na 7 stycznia 2012 r. z datą wpływu do Wojewódzkiego Urzędu Pracy w dniu 12 stycznia 2012 r. pismo, w którym zwrócono się o udzielenie stronie skarżącej informacji publicznej przez udostępnienie m.in. uwierzytelnionego wniosku do dofinansowania złożonego w przedmiotowym konkursie, wraz z oryginałami kart oceny i danymi co do kwalifikacji osób oceniających.
Pełnomocnik Zarządu Województwa wniósł o pozostawienie skargi bez rozpatrzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Skargę należało pozostawić bez rozpatrzenia.
Przepis art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), poddając sądowi administracyjnemu kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach określonych w § 2 tego artykułu, zarazem w § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. D. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 z późn. zm.- dalej ustawa z.p.p.r.) przepisem art. 30 c ust. 1 w zw. z ust. 3 pkt 1 poddała kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych kontrolę pod względem zgodności z prawem przeprowadzenia oceny zgłoszonego projektu, zawierającego wniosek o dofinansowanie projektu w trybie przepisów tej ustawy.
Zarazem w myśl przepisu art. 30 e w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się, odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, 61 § 3-6, 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy.
Regulacja ta oznacza, że w zakresie postępowania przed sądami administracyjnymi, regulowanego przepisami ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przepisy tej ustawy mają charakter przepisów szczególnych w rozumieniu art. 3 § 3 p.p.s.a.
Zgodnie z przepisem art. 30 c ust. 2 ustawy z.p.p.r., skarga, o której mowa w ust. 1 jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa, w art. 30 b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopię wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30 b ust.
- 4. Skarga podlega opłacie sądowej.
Regulacja powyższa oznacza, że to do strony skarżącej rozstrzygnięcie o negatywnym wyniku procedury odwoławczej należy złożenie skargi z kompletną dokumentacją określoną przepisem art. 30 c ust. 2 zd. 1 ustawy. Ogólny przepis art. 54 § 2 p.p.s.a., w myśl którego to organ za którego pośrednictwem wnosi się skargę, przekazuje sprawę sądowi wraz z aktami sprawy, z mocy art. 30 e ustawy z.p.p.r. nie ma w sprawie zastosowania.
Natomiast w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyjaśnione zostało, iż kompletność skargi, o której stanowi art. 30 c ust. 2 u.z.p.p.r. oznacza kompletność dokumentacji, która została określona w tym przepisie, a która obejmuje wniosek o dofinansowanie (z załącznikami wniosku), kopie (ew. drugi egzemplarz) wniesionych środków odwoławczych, oraz otrzymane informacje o ocenie projektu oraz o wynikach procedury odwoławczej od oceny tego projektu. (por. np. postanowienia NSA z dnia 2011.01.13 II GSK 1464/10 – Lex nr 742891, z dnia 2010.10.29 II GSK 1256/10, Lex nr 742849, czy z dnia 2010.09.14 II GSK 954/10, Lex nr 742963).
Zgodnie z przepisem art. 30 c ust. 5 wniesienie skargi:
- 1) po terminie, o którym mowa w ust. 2,
- 2) niekompletnej,
- 3) bez uiszczenia opłaty w terminie, o którym mowa w ust. 2, powoduje pozostawienie skargi bez rozpatrzenia.
Taka sytuacja ma miejsce w sprawie, gdyż wniesiona skarga nie jest kompletna w rozumieniu art. 30 c ust. 2 ustawy z.p.p.r.
Załączona przy skardze informacja nie zawiera wniosku o dofinansowanie, a więc tego podstawowego dokumentu, który składany jest Instytucji Organizującej Konkurs. W świetle powołanych przepisów dotyczących trybu wnoszenia skargi oczywiste jest, że złożeniu ze skargą podlega ten egzemplarz wniosku, który strona uczestnicząca w konkursie winna zachować dla siebie. Jest to w zasadzie jeden z egzemplarzy wniosku. Z regulaminu konkursu wynika, że wniosek składany jest w wersji papierowej (w dwóch egzemplarzach) oraz w wersji elektronicznej. Do strony zatem należy sporządzenie takiej liczby egzemplarzy wniosku (z załącznikami) by dysponowała przynajmniej jednym kompletem wniosku lub sporządzenie odpisu wniosku.
Określony ustawą tryb bezpośredniego składania skargi z pominięciem Instytucji, której rozstrzygnięcie jest zaskarżone, wyłącza obowiązek przedstawiania przez tę instytucję akt postępowania konkursowego, a zwłaszcza złożonego do konkursu oryginału wniosku.
Nie zawierająca zatem wniosku o dofinansowanie skarga, ma charakter skargi niekompletnej w rozumieniu art. 30 c ust. 2 u.z.p.p.r.
Braku skargi w tym zakresie strona skarżąca była świadoma już w dacie jej złożenia, a wniosek skargi o pozyskanie przez Sąd oryginału wniosku o dofinansowanie z Wojewódzkiego Urzędu Pracy nie znajduje oparcia w przepisach prawa. Złożony w dniu rozprawy odpis pisma z dnia 7.01.2012 r. skierowanego do Wojewódzkiego Urzędu Pracy nie ma doniosłości prawnej, dla oceny skargi jako niekompletnej. Nadto z treści informacji WUP z 15.11.2010 r. o odrzuceniu wniosku na etapie oceny merytorycznej wynika, iż załączono do niej kopie kart tej oceny.
Niekompletna skarga została złożona mimo prawidłowego pouczenia strony skarżącej zawartego w zaskarżonym rozstrzygnięciu i odpowiadającego wymogom art. 30 b ust.
4. W pouczeniu tym, przytoczono treść przepisu art. 30 c ust. 2 ustawy wskazując m.in., że skarga winna być wniesiona wraz z kompletną dokumentacją w sprawie obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopię wniesionego protestu oraz kopię doręczenia informacji, w której zawarto to pouczenie.
Z tych przyczyn skarga jako niekompletna podlega pozostawieniu jej bez rozpatrzenia na podstawie art. 30 c ust. 5 pkt 2 w zw. z art. 30 c ust. 2, w zw. z art. 30 b ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. Dz. U. 2009 r., Nr 84, poz. 712 z późn. zm.).
Orzeczenie w przedmiocie przyznania pełnomocnikowi – adwokatowi wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ze środków Skarbu Państwa oparto na przepisie art. 250 p.p.s.a. w zw. z art. 29 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (tj. Dz. U. z 2006 r. Nr 146, poz. 1188 z późn. zm.).
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.