Uzasadnienie
Pismem datowanym na 16 października 2018 r., a złożonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie 11 marca 2019 r. skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 marca 2017 r. w sprawie o sygnaturze akt III SA/Kr 80/17.
Podniósł, że został przedłożony w ww. sprawie fałszywy dokument, który stwierdzał okoliczności prawne i faktyczne uznane za bezsporne, niemniej nie udowodnione żadnymi dokumentami. Świadczyć o tym miało pismo Komendanta Powiatowego Policji z 12 października 2018 r. [...].
Skarżący wskazał, że: "w świetle obecnego świadectwa przedstawionego i wydanego przez Komendanta Powiatowego Policji z dnia 12.10.2018 r. [...]. ww. świadectwo okoliczności w tym świadectwie dla sprawy sądowej i mające znaczenie prawne, okazuje się jawnym fałszem intelektualnym, czyli dowód taki ze strony organu okazał się bezspornie fałszywy, co uzasadnia wznowienie postępowania".
Skarżący zakwestionował przy tym twierdzenie organu, że w czasie czynnej służby w ogniwach patrolowo – interwencyjnych w Policji nie pełnił nasłuchu radiowego, to znaczy nie dbał o stałą łączność z dyżurnym jednostki Policji oraz nie nasłuchiwał komunikatów, przez co zaniedbywał obowiązki służbowe. Stwierdzenia te zdaniem skarżącego, stały w sprzeczności z treścią wystawionego przez Komendanta Powiatowego Policji z dnia 17 stycznia 2012 r. znak [...] świadectwa, w którym wskazano, że zakres nasłuchu radiowego jest wpisany w obowiązki służbowe takiej służby.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu ponieważ była to kolejna skarga w tej sprawie, a sprawa pierwotnej skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego – została prawomocnie zakończona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 12 grudnia 2018 r., III SA/Kr 1100/18. Wyrok ten uprawomocnił się 12 marca 2019 r.
Zgodnie bowiem z art. 285§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) niedopuszczalne jest dalsze wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania.
Jedyne wyjątki przewidziane zostały w art. 285 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z powołanym przepisem § 1 nie stosuje się, jeżeli skarga o wznowienie postępowania została oparta na podstawie wznowienia określonej w art. 272 § 1 i 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tj. gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, a także gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską.
Sąd dodatkowo podkreśla, że porównanie obu pism skarżącego (tj. skargi o wznowienie postępowania – oddalonej ww. wyrokiem z 12 grudnia 2018 r., III SA/Kr 1100/18 oraz skargi rozstrzyganej w niniejszej sprawie) wskazuje na tożsamość argumentacji, co dodatkowo wspiera konieczność odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej.
Z tych to powodów Sąd odrzucił skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 58§1 pkt 6 w zw. z art. 285§1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.