Uzasadnienie
I. K. Ż. złożyła w dniu 22 stycznia 2013 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego wniosek o wydanie postanowienia ustalającego wynagrodzenie za dozór ośmiu samochodów, w tym samochodu ciężarowego Avia nr rej [...] za okres 28.03.2006 r. – 07.12.2007 r. – zgodnie ze stawkami ustalonymi w odpowiednich uchwałach rady powiatu [...]. Wniosek ten Naczelnik Urzędu Skarbowego przekazał w dniu 24 kwietnia 2013 r. do załatwienia Staroście według właściwości.
Pismem z dnia 28 maja 2013 r. K. Ż. złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na niezałatwienie przez Starostę Powiatu w formie decyzji jej wniosku z dnia 22 stycznia 2013 r. mającego na celu ustalenie wynagrodzenia za dozór ośmiu samochodów, w tym samochodu ciężarowego Avia nr rej [...] za okres 28.03.2006 r. – 07.12.2007 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławczego postanowieniem z dnia [...] 2013 r. nr [...] uznało powyższe zażalenie za nieuzasadnione.
Postanowieniem z dnia [...] 2013 r. nr [...] Starosta odmówił ustalenia wynagrodzenia za dozór pojazdu marki Avia o nr rej. [...] za okres od dnia 28 marca 2006 r. do dnia 7 listopada 2007 r. przechowywanego na parkingu strzeżonym należącym do skarżącej, wskazując wystąpienie o wypłatę wynagrodzenia za dozór do przedsiębiorcy Z z siedzibą na Słowacji. Postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 16 sierpnia 2013 r.
II. Pismem z dnia 6 czerwca 2015 r. K. Ż. złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na niezałatwienie przez Starostę Powiatu w formie decyzji jej wniosku z dnia 22 stycznia 2013 r. mającego na celu ustalenie wynagrodzenia za dozór samochodu ciężarowego Avia nr rej [...] za okres 28.03.2006 r. – 07.12.2007 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławczego postanowieniem z dnia [...] 2015 r. nr [...] uznało powyższe zażalenie za nieuzasadnione. W uzasadnieniu tego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławczego stwierdziło, że Starosta postanowieniem z dnia [...] 2013 r. nr [...] odmówił ustalenia wynagrodzenia za dozór pojazdu marki Avia o nr rej. [...] za okres od dnia 28 marca 2006 r. do dnia 7 grudnia 2007 r. i postanowienie to zostało doręczone skarżącej w dniu 16 sierpnia 2013 r. Nadto stwierdzono, że w przewidzianym prawem terminie dni 7 – miu do Starostwa nie wpłynęło zażalenie na postanowienie dotyczące tego pojazdu.
Skarżąca K. Ż. pismem z dnia 21 września 2015 r. (data wpływu do organu 22 września 2015 r.) wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na niezałatwienie sprawy przez Starostę w związku z nieprzekazaniem jej zażalenia wysłanego w dniu 22 sierpnia 2013 r. na postanowienie Starosty z dnia [...] 2013 r. nr [...]. W treści pisma K. Ż. wskazała, że zażalenie wniosła w terminie – w dniu 22 sierpnia 2013 r. i załączyła dowód nadania tego zażalenia.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] 2015 r. nr [...] uznało zażalenie za nieuzasadnione z uwagi na to, iż zażalenie na bezczynność lub przewlekłe postępowanie administracyjne może zostać uwzględnione jedynie wówczas, gdy dotyczy postępowania administracyjnego, a nie jak w niniejszej sprawie czynności materialno – technicznej (przekazania zażalenia do organu odwoławczego). Równocześnie organ stwierdził jednak, że z uwagi na przedstawienie dowodu nadania zażalenia na postanowienie Starosty z dnia [...] 2013 r. zostanie ono rozpatrzone.
Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z dnia 11 stycznia 2016 r. wezwało skarżącą o dołączenie do akt oryginału dowodu nadania przedmiotowego zażalenia oraz wezwało skarżącą do uzupełnienia braku formalnego złożonego zażalenia z dnia 22 sierpnia 2013 r. poprzez własnoręczne jego podpisanie w terminie do 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia zażalenia bez rozpoznania. Wezwanie zostało odebrane przez skarżącą w dniu 18 stycznia 2016 r.
Pismem z dnia 19 stycznia 2016 r. skarżąca przedstawiła organowi żądany oryginał złożonego zażalenia wraz z oryginałem potwierdzenia nadania na poczcie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] 2016 r. nr [...] uznało, że zażalenie wniesione przez K. Ż. prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą Firma Handlowo – Usługowa "A" na postanowienie Starosty z dnia [...] 2013 r. Nr [...] odmawiające ustalenia wynagrodzenia za dozór pojazdu marki Avia [...] w okresie od dnia 28 marca 2006 r. do dnia 7 listopada 2007 r. przechowywanego na parkingu strzeżonym należącym do skarżącej i wskazujące wystąpienie o wypłatę wynagrodzenia za dozór do przedsiębiorcy Z zostało wniesione z uchybieniem terminu. Jako podstawa prawna postanowienia wskazany został przepis art. 134 w zw. z art. 141 § 2 i 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23). Kolegium uzasadniło stanowisko ustaleniami z przeprowadzonych w sprawie czynności wyjaśniających, z których wynikało, że w ewidencji Elektronicznego Systemu Obiegu Dokumentów Starostwa Powiatowego w sierpniu 2013 r. odnotowany był wpływ jedynie zażalenia na postanowienie Starosty w sprawie samochodu Ford Cargo [...] – Nr [...], które było wydane równolegle w stosunku do postanowienia w sprawie samochodu marki Avia [...].
Starosta przedstawił wydruk z systemu obiegu dokumentów z okresu od dnia 16 sierpnia 2013 r. do dnia 30 sierpnia 2013 r. oraz zażalenie skarżącej na postanowienie dotyczące Forda Cargo [...]. Według Kolegium w przesyłce nadanej przez skarżącą w dniu 22 sierpnia 2013 r. znajdowało się jedynie zażalenie na postanowienie Starosty w sprawie samochodu Ford Cargo [...], a zatem Kolegium przyjęło, że za dzień złożenia zażalenia na postanowienie Starosty z dnia [...] 2013 r. należy uznać dzień 21 września 2015 r. (data nadania zażalenia bezpośrednio do Samorządowego Kolegium Odwoławczego). Z porównania dat odbioru postanowienia z dnia [...] 2013 r. oraz daty złożenia zażalenia 21 września 2015 r. wynika, że zażalenie zostało wniesione po terminie, który zgodnie z przepisem art. 141 § 2 Kpa wynosi 7 dni od doręczenia postanowienia. Zażalenie powinno być wniesione najpóźniej w dniu 23 sierpnia 2013 r. Kolegium zwróciło także uwagę na to, że postanowienie z dnia [...] 2013 r. zawierało prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie złożenia zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
W wyniku rozpatrzenia skargi K. Ż. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2016 r. nr [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał skargę K. Ż. za uzasadnioną i wyrokiem z dnia 22 czerwca 2016 r.,sygn. akt III SA/Kr 714/16 uchylił zaskarżone postanowienie i zasądził od organu na rzecz skarżącej kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Sąd w uzasadnieniu wyroku podkreślił, że "w stanie faktycznym sprawy zarysował się między skarżącą a organem spór dotyczący kwestii podstawowej, czy skarżąca wniosła w ustawowym terminie zażalenie na postanowienie Starosty z dnia [...] 2013 r. nr [...] odmawiające ustalenia wynagrodzenia za dozór pojazdu marki Avia o nr rej. [...] za okres od dnia 28 marca 2006 r. do dnia 7 listopada 2007 r. przechowywanego na parkingu strzeżonym należącym do skarżącej. Skarżąca dowodzi wniesienia zażalenia w terminie, legitymując się dowodem nadania w dniu 22 sierpnia 2013 r. (w szóstym dniu od daty odbioru ww. postanowienia) przesyłki poleconej nr [...] zawierającej według skarżącej przedmiotowe zażalenie.
Organ nie kwestionuje wysłania przez skarżącą w tym dniu na adres Starosty listu poleconego, niemniej uważa, że przesyłka zawierała zażalenie na wydane równolegle postanowienie w sprawie wynagrodzenia za dozór samochodu Forda Cargo. Dowodem ma być wydruk z należącego do organu pierwszej instancji systemu obiegu dokumentów z okresu od dnia 16 sierpnia 2013 r. do dnia 30 sierpnia 2013 r., w którym pod datą 23 sierpnia 2013 r. widnieje wpływ zażalenia na postanowienie w sprawie Forda Cargo (nr [...]). Jednocześnie Sąd podkreślił, iż "Sąd dostrzega uchybienia proceduralne, których dopuścił się organ odwoławczy, w konsekwencji których stwierdzenie, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia opisanego zażalenia jest przedwczesne. Mianowicie, akta sprawy nie potwierdzają stanowiska organu, że skarżąca wniosła przedmiotowe zażalenie dopiero w dniu 21 września 2015 r. Z akt sprawy wynika jedynie, że w tym dniu nadała do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na niezałatwienie sprawy przez Starostę polegające na nieprzesłaniu jej zażalenia dotyczącego postanowienia w sprawie wynagrodzenia za dozór pojazdu o marce Avii." Sąd zwrócił uwagę na to, że "organ stosując tryb przewidziany przepisem art. 64 § 2 Kpa wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego zażalenia na postanowienie z dnia [...] 2013 dotyczącego pojazdu marki Avii poprzez jego podpisanie, podczas gdy z treści zażalenia z dnia 21 września 2015 r. (dotyczącego niezałatwienia sprawy) nie wynika w żaden sposób, by strona skarżąca jednocześnie z tym zażaleniem przesłała organowi zażalenie na postanowienie z dnia [...] 2013 r. dotyczące pojazdu marki Avii.
Konsekwencją działań organu, który uzyskał od strony skarżącej podpisane zażalenie było rozstrzygnięcie formalne – stwierdzenie, że zażalenie zostało wniesione po terminie. Rozstrzygnięcie to zamknęło stronie skarżącej prawo do dochodzenia praw na gruncie postępowania zażaleniowego, z czym w świetle całokształtu sprawy nie sposób się zgodzić." Nadto Sad podkreślił, że "nie można pominąć faktu, że w toku postępowania strona skarżąca była wprowadzana w błąd odnośnie postępowania związanego z przedmiotowym zażaleniem, co należy ocenić jako naruszenie zasady zaufania strony do organów władzy publicznej (art. 8 Kpa). Pozostając w przekonaniu, że nadając przesyłkę poleconą w dniu 22 sierpnia 2013 r. wniosła zażalenie na postanowienie Starosty z dnia [...] 2013 r. dotyczące pojazdu marki Avii – dwukrotnie składała zażalenia na niezałatwienie przez Starostę sprawy. Co prawda zażalenia zostały przez organ odwoławczy uznane za nieuzasadnione (postanowienia z dnia [...] 2015 r. i z dnia [...] 2015 r.), niemniej w treści drugiego z nich przyjęto, że przedmiotowe zażalenie zostało złożone (w terminie), co stwierdzono na podstawie przedłożonych przez stronę dokumentów (w tym dowodu nadania przesyłki).
Ponadto w wezwaniu z dnia 11 stycznia 2016 r. Kolegium wezwało stronę skarżącą o podpisanie zażalenia "z dnia 22 sierpnia 2013 r." dotyczącego postanowienia w sprawie pojazdu Avii, następnie po wykonaniu przez skarżącą tego wezwania – organ uznał, że skarżąca wniosła jednak zażalenie w dniu 21 września 2015 r." W uzasadnieniu wyroku z dnia 22 czerwca 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 714/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że: "w świetle powyższego organ winien zweryfikować kategoryczne stanowisko, że skarżąca nie wniosła w dniu 22 sierpnia 2013 r zażalenia na postanowienie Starosty z dnia [...] 2013 r. Nr [...] dotyczące ustalenia wynagrodzenia za dozór pojazdu marki Avia." Jednocześnie Sąd zaznaczył, że "ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy uwzględni wskazówki zawarte w niniejszym uzasadnieniu."
III. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 25 stycznia 2017 r. nr [...] ponownie stwierdziło, że zażalenie złożone przez K. Ż. - Firma Handlowo – Usługowa "A" na postanowienie Starosty z dnia [...] 2013 r. Nr [...] odmawiające ustalenia wynagrodzenia za dozór pojazdu marki Avia [...] w okresie od dnia 28 marca 2006 r. do dnia 7 listopada 2007 r. przechowywanego na parkingu strzeżonym należącym do skarżącej i wskazujące wystąpienie o wypłatę wynagrodzenia za dozór do przedsiębiorcy Z zostało wniesione z uchybieniem terminu. Jako podstawa prawna postanowienia wskazany został przepis art. 134 w zw. z art. 141 § 2 i 144 kodeksu postępowania administracyjnego. Zdaniem Kolegium, K. Ż. otrzymała opisane wyżej postanowienie z dnia [...] 2013 r. Nr [...] w dniu 16 sierpnia 2013 r., jednak o postanowieniu tym nie wiedziała, skoro w dniu 6 czerwca 2015 r. złożyła zażalenie na niezałatwienie sprawy jej wynagrodzenia za dozór pojazdu marki Avia [...] w okresie od dnia 28 marca 2006 r. do dnia 7 listopada 2007 r. przechowywanego na parkingu strzeżonym należącym do skarżącej. W tej sytuacji, zdaniem Kolegium, nie można dać wiary skarżącej, że w dniu 22 sierpnia 2013 r. złożyła zażalenie na to postanowienie. Organ odwoławczy ponownie zaznaczył, że w ewidencji Elektronicznego Systemu Obiegu Dokumentów Starostwa Powiatowego w sierpniu 2013 r. odnotowany był wpływ jedynie zażalenia na postanowienie Starosty w sprawie samochodu Ford Cargo, które było wydane równolegle w stosunku do postanowienia w sprawie samochodu marki Avia [...]. Organ uznał, że porównując date doręczenia postanowienia - 16 sierpnia 2013 r. oraz datę złożenia od niego zażalenia – 19 stycznia 2016 r. należy przyjąć, że zażalenie zostało wniesione po terminie, który zgodnie z przepisem art. 141 § 2 Kpa wynosi 7 dni od doręczenia postanowienia. Zażalenie powinno być wniesione najpóźniej w dniu 23 sierpnia 2013 r.
Od powyższego postanowienia skargę wniosła K. Ż., która w skardze zarzuciła naruszenie przepisów postępowania: 1) art. 134 Kpa poprzez uznanie, że zażalenie na postanowienie Starosty z dnia [...] 2013 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu, podczas gdy z porównania dat doręczenia tego postanowienia (16 sierpnia 2013 r.) i daty wynikającej z dowodu wysłania (22 sierpnia 2013 r.) wynika, że zażalenie zostało wniesione w szóstym dniu od doręczenia, to jest zgodnie z pouczeniem zawartym w tym postanowieniu; 2 art. 7 i 77 Kpa poprzez podjęcie niedostatecznych wyjaśnień w sprawie, to jest nieuwzględnienie stanowiska wyrażonego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w postanowieniu z dnia [...] 2015 r. (dotyczącym zażalenia na niezałatwienie sprawy), iż "w związku z dołączeniem przez stronę dokumentów" związanych z zażaleniem na postanowienie z dnia [...] 2013 r. "zażalenie zostanie rozpatrzone";
3) art. 153 p.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie wytycznych Sądu zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 714/16. Skarżąca wniosła wobec treści zarzutów o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc argumenty jak w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.
Zdaniem Sądu, skarga jest uzasadniona, albowiem Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie uwzględniło wskazań zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 714/16.
Ma rację skarżąca podnosząc, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze już w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] 2015 r. nr [...] stwierdziło, że "z uwagi na przedstawienie dowodu nadania zażalenia na postanowienie Starosty z dnia [...] 2013 r. zostanie ono rozpatrzone", jednak do chwili obecnej organ zażalenia tego nie rozpatrzył wprowadzając stronę w błąd, co należy uznać jako naruszenie przez organ zasady zaufania strony do organów władzy (art. 8 Kpa), na co zwrócił już uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 22 czerwca 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 714/16.
Sąd orzekający w niniejszej sprawie podkreśla, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 22 czerwca 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 714/16 jednoznacznie stwierdził, iż "organ winien zweryfikować kategoryczne stanowisko, że skarżąca nie wniosła w dniu 22 sierpnia 2013 r. zażalenia na postanowienie Starosty z dnia [...] 2013 r. Nr [...] dotyczące ustalenia wynagrodzenia za dozór pojazdu marki Avia", a to oznacza, że organ powinien przyjąć, iż skarżąca wniosła w dniu 22 sierpnia 2013 r. zażalenie na postanowienie Starosty z dnia [...] 2013 r. Nr [...] dotyczące ustalenia wynagrodzenia za dozór pojazdu marki Avia. Wynika z powyższego, że organ odwoławczy powinien zażalenie z dnia 22 sierpnia 2013 r. na postanowienie Starosty z dnia [...] 2013 r. Nr [...] dotyczące ustalenia wynagrodzenia za dozór pojazdu marki Avia, którym dysponuje, rozpatrzeć niezwłocznie merytorycznie.
Sąd orzekający podkreśla, że już w uzasadnieniu poprzedniego wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny zawarł właśnie takie, a nie inne wskazówki, które organ zobowiązany był wziąć pod uwagę, a czego organ do chwili obecnej nie uczynił.
Nadto Sąd orzekający zwraca uwagę na to, że twierdzenie organu zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, jakoby "K. Ż. otrzymała opisane wyżej postanowienie z dnia [...] 2013 r. Nr [...] w dniu 16 sierpnia 2013 r., jednak o postanowieniu tym nie wiedziała, skoro w dniu 6 czerwca 2015 r. złożyła zażalenie na niezałatwienie sprawy jej wynagrodzenia za dozór pojazdu marki Avia [...] w okresie od dnia 28 marca 2006 r. do dnia 7 listopada 2007 r. przechowywanego na parkingu strzeżonym należącym do skarżącej" jest całkowicie pozbawione logiki i zwykłego zdrowego rozsądku. Zdaniem Sądu, z okoliczności, że komuś doręczono postanowienie może wynikać tylko i wyłącznie to, że o treści postanowienia wiedział (lub mógł wiedzieć), a nie odwrotnie. Dalsze wywody w tym zakresie, jakoby K. Ż. otrzymała opisane wyżej postanowienie z dnia [...] 2013 r. Nr [...] w dniu 16 sierpnia 2013 r., co oznacza, że o nim nie wiedziała i dlatego nie można jej dać wiary jakoby złożyła zażalenie na to postanowienie w dniu [...] 2013 r. - są tak samo – zdaniem Sądu - pozbawione logiki, zdrowego rozsądku i jakichkolwiek podstaw prawnych, a to oznacza, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze naruszyło art. 153 p.p.s.a., który stanowi:
"Art. 153. Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie."
Wobec okoliczności, że sprawa toczy się już czwarty rok Sąd orzekający w niniejszej sprawie nakazuje organowi odwoławczemu - Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu rozpatrzeć merytorycznie zażalenie skarżącej z dnia 22 sierpnia 2013 r. na postanowienie Starosty z dnia [...] 2013 r. Nr [...] dotyczące ustalenia wynagrodzenia za dozór pojazdu marki Avia.
Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. orzekł – jak w pkt I wyroku.
O zwrocie przez organ kosztów stronie skarżącej Sąd orzekł na mocy art. 200 p.p.s.a. – jak w pkt II wyroku.