Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się ustanowienia radcy prawnego.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i matką.
Określając swój majątek wykazał dom o pow. 100 m2, nieruchomość rolną o powierzchni 1 ha, samochód osobowy Toyota Yaris 1.0 z 2004 r..
Łączne, stałe, miesięczne dochody tego wspólnego gospodarstwa domowego oszacował na 4047 zł.
Uzasadniając swoje starania podniósł, że chciałby wnieść skargę kasacyjną lecz skorzystanie z usług radcy prawnego przekracza jego możliwości finansowe w związku z czym wnosi o ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki podał ogólnikowo jakoby koszty utrzymania domu wynosiły miesięcznie pomiędzy 2-3 tys. zł (prąd, gaz, telefon, woda, ścieki, śmieci) a do tego wydatki na leczenie matki, żony i swoje oscylują pomiędzy 1-1,5 tys. zl.
Wobec tego, że zwarte we wniosku oświadczenia skarżącego wzbudziły wątpliwości, poproszono skarżącego o dodatkowe oświadczenia i dokumenty źródłowe mające na celu tj.:
- • udokumentowanie rachunkami z ostatniego miesiąca lub za ostatni okres rozliczeniowy deklarowanych miesięcznych kosztów utrzymania domu (prąd, gaz, telefon, woda, ścieki, śmieci),
- • udokumentowanie rachunkami deklarowanych miesięcznych kosztów leczenia, skarżącego, małżonki, matki
- • wyjaśnienie czy wykazana nieruchomość rolna przynosi jakiś dochód a jeśli tak to szacunkowe określenie jego wysokości w ujęciu rocznym i miesięcznym,
- • wyjaśnienie czy do skarżącego, małżonki lub matki należą jakieś rachunki bankowe? Jeśli tak to przestawienie wyciągów z takich rachunków obrazujących historię dokonywanych na nich operacji bankowych w okresie ostatnich trzech miesięcy
Zarządzenie nie zostało wykonane przez skarżącego. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmujące m.in. ustanowienie radcy prawnego o ile nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Oświadczenie strony zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne", a owa "dokładność" stopniowana jest przeświadczeniem sądu, że strona okoliczności te wykazała, czyli przedstawiła je w sposób przekonywujący, bo generalnie ciężar dowodu co do wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie składającej wniosek o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 18 czerwca 2004 r. FZ 165/04).
W realiach niniejszej sprawy oświadczenie skarżącego zawarte we wniosku wzbudzało wątpliwości i było niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych skarżącego. Skarżący nie udzielił jednak na wezwanie dodatkowych wyjaśnień i nie przedstawił dokumentów źródłowych o które był proszony. To powoduje, że przyznanie skarżącemu w takich warunkach prawa pomocy nie znajduje dla siebie wystarczających podstaw. W ślad za Naczelnym Sądem Administracyjnym powtórzyć trzeba, że ponieważ prawo do sądu nie ma charakteru absolutnego i może być przedmiotem uzasadnionych prawnie ograniczeń (postan. NSA z 15 marca 2006 r. II OZ 258/06), to sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy (por. postan. NSA z 31 marca 2005 r. I FZ 63/05). Równocześnie skarżący powinien sobie uzmysłowić, że niedostosowanie się do wezwania o którym mowa w art. 255 ppsa należy interpretować na niekorzyść wnioskodawcy (por. postan.
NSA z 12 stycznia 2006 r. II OZ 1405/05). Wszystkie pytania oraz kierowane do skarżącego żądania przedstawienia określonych dokumentów źródłowych nie wychodziły poza rzeczową potrzebę i dotyczyły wyłącznie weryfikacji rzetelności oświadczeń składanych przez skarżącego.
Mając to wszystko na uwadze należało więc odmówić wnioskowi skarżącego i w związku z tym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 243 §1 oraz art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 i art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.