Uzasadnienie
Decyzją z 4 listopada 2022 r. nr 2022/2023/161231/IPEiA/1 Rektor Uniwersytetu Pedagogicznego im. KEN w Krakowie odmówił przyznania wnioskowanego przez P. T. (dalej: skarżącego) stypendium rektora. W decyzji zostało zawarte pouczenie, że służy od niej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący 23 listopada 2022 r. wywiódł od powyższej decyzji wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzją z 19 grudnia 2022 r. nr 2022/2023/161231/IPEiA/5 Rektor utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Następnie, pismem z 27 stycznia 2023 r. skarżący wniósł skargę na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Rektora z 4 listopada 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259; dalej: P.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl zasady wyrażonej w art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia w administracyjnym toku instancji. Zgodnie zaś z art. 52 § 3 P.p.s.a., jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. W art. 52 § 3 P.p.s.a. ustawodawca wprowadził zatem wybór sposobu zaskarżenia aktów, na które przysługuje prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, albo poprzez złożenie do organu takiego wniosku, albo poprzez wniesienie skargi do sądu administracyjnego.
Treść tego przepisu nie pozostawia też wątpliwości, że chociaż do strony należy wybór drogi (sposobu) zaskarżenia, to jednak skorzystanie z jednego trybu zaskarżenia wyklucza możliwość skorzystania z drugiego trybu. Strona musi dokonać wyboru między dwiema wykluczającymi się możliwościami. Wynikająca z art. 52 § 3 P.p.s.a. możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji nieostatecznej w administracyjnym toku instancji, od której stronie przysługuje zwyczajny środek prawny, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie może być intepretowana jako prawo do równoczesnego korzystania z dwóch możliwości wzruszenia decyzji administracyjnej w przypadku uznania nieskuteczności jednej z nich (por. postanowienie NSA z 18 października 2018 r., sygn. II GSK 1678/18).
Z akt sprawy wynika, że skarżący najpierw złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie skargę do sądu. Powyższe okoliczności powodują na tym etapie niedopuszczalność wniesienia skargi. Skoro bowiem skarżący skorzystał ze środka zaskarżenia decyzji, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, to nie mógł następnie wnieść na tę samą decyzję skargi do sądu administracyjnego.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowił o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.