Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i pięciorgiem dzieci.
Określając swój majątek zadeklarował współwłasność małżeńską nieukończonego domu jednorodzinnego w budowie o wartości ok. 100 tyś. zł i ośmioarowej działki na której znajduje się ten dom oraz samochód Ford Galaxy z 2003 r. o wartości ok. 8 tyś. zl.
Na miesięczne dochody rodziny składa się obecnie tylko wynagrodzenie małżonki zatrudnionej na umowę o pracę w wysokości 1200 zł netto.
Uzasadniając swoje starania skarżący podniósł, że aktualnie nie pracuje, podejmuje jedynie czasami prace dorywcze. Cała rodzina pozostaje praktycznie na utrzymaniu małżonki. Skarżący powiada, że ma wykształcenie zawodowe i w związku z tym na trudności w zrozumieniu regulacji prawnych i występowaniu przed sądem. Nie stać go jednak na skorzystanie z usług prawnika i na pokrycie kosztów sądowych. Zobowiązania i stałe wydatki oszacował na 400 zł tut. kosztów utrzymania domu.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył wymagane oświadczenie które jest wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Rodzina skarżącego nie należy do zamożnych. Nie posiada znaczącego majątku. Skarżący aktualnie nie pracuje. Podejmuje się jedynie zajęć dorywczych. Z zasad doświadczenia życiowego wynika zaś, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakimi dysponuje to sześcioosobowe gospodarstwo domowe wystarczają z trudem na opędzenie podstawowych potrzeb życiowych.
Uwzględniając to wszystko, udzielono więc skarżącemu wnioskowanej pomocy, o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.