Uzasadnienie
Decyzją z dnia 9 lutego 2015 r. Nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2014 r. Nr [...], w której w pkt 1 uchylono decyzję z dnia [...] 2011 r. nr [...] znak: [...] Starosty o uznaniu A. K. z dniem 11 stycznia 2011 r. za osobę bezrobotną i odmowie przyznania prawa do zasiłku, a w pkt 2 odmówiono uznania A. K. za osobę bezrobotną od dnia 11 stycznia 2011 r.
Pismem z dnia 12 marca 2015 r. A. K. wniósł skargę na powyższą decyzję Wojewody, w której zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje, że będzie zmuszony do uregulowania składek na ubezpieczenie zdrowotne, które zostały pokryte przez Powiatowy Urząd Pracy, co będzie dla niego stanowić niemożliwe do poniesienia obciążenia finansowe, których nie będzie on w stanie uiścić bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny ze względu na jego trudną sytuację finansową.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a.:
"Art.
- 61. § 1. Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
(...) § 3. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. (...)"
Sąd podziela stanowisko wyrażone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (http://orzeczenia.nsa.gov.pl), iż: "Podstawową przesłanką wstrzymania zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu." Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie NSA z dnia 13 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 182/10, Lex Nr 1083021).
Zdaniem Sądu, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Skarżący uprawdopodobnił bowiem w dostateczny sposób, że wynikająca z wykonania zaskarżonej decyzji utrata ubezpieczenia zdrowotnego w następstwie pozbawienia statusu bezrobotnego rodziłaby niebezpieczeństwo powstania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący, chcąc zachować uprawnienia do bezpłatnych świadczeń zdrowotnych, zmuszony byłby – jak osoba niepodlegająca obowiązkowemu ubezpieczeniu – do zawarcia umowy ubezpieczenia zdrowotnego z Narodowym Funduszem Zdrowia, stosownie do art. 68 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 581 z późn. zm.). W przeciwnym zaś razie wystąpiłaby po stronie skarżącego konieczność poniesienia kosztów świadczeń zdrowotnych ze środków własnych. Tymczasem aktualna sytuacja osobista skarżącego, która wskutek innych okoliczności może w przyszłości ulec zmianie, nie pozwala na przyjęcie wniosku, aby był on w stanie wygospodarować środki pieniężne na pokrycie kosztów umowy o ubezpieczenie zdrowotne bądź kosztów świadczeń medycznych w razie niezawarcia takiej umowy. Skarżący nie posiada bowiem zatrudnienia i pozostaje bez środków utrzymania. Powyższe uzasadnia w ocenie Sądu udzielenie skarżącemu tymczasowej ochrony jego interesów faktycznych i prawnych.
Mając powyższe na względzie Sąd – na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.