Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym czwórką nastoletnich dzieci.
Określając majątek swój i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym uwidocznił, że nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego skarżący oszacował na kwotę 1170 zł wyjaśniając, że składa się na to 520 zł "rodzinnego" 350 zł z prac dorywczych i 300 zł pomocy pieniężnej otrzymywanej od matki i siostry.
Uzasadniając swoje starania odniósł się ogólnie od okoliczności nurtującej go sprawy. Wyjaśnił, że dzieci uczą się i nie mają żadnego swojego majtku.
W złożonym chronologicznie wcześniej piśmie, podał, że obecnie jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, utrzymuje się wraz z czworgiem dzieci z wypłacanego zasiłku rodzinnego oraz podejmowanych prac dorywczych.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ppsa osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym np. poprzez zwolnienie od kosztów, o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oświadczenie to zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne" (art. 252 ppsa) a owa "dokładność" stopniowana jest przeświadczeniem sądu, że strona okoliczności te wykazała, czyli przedstawiła je w sposób przekonywujący. Zarazem zestawienie powołanych wyżej przepisów z art. 255 ppsa pozwala dojrzeć przyjętą przez ustawodawcę konstrukcję prawną, która opiera się na założeniu, że jeżeli oświadczenie strony pozwala na zorientowanie się co do tego, czy stać ją będzie na uiszczenie wymaganych kosztów a przy tym oświadczenie to nie wzbudza jakichś istotnych wątpliwości względnie jeśli tyczą one nieistotnych składników stanu majątkowego strony lub jej sytuacji rodzinnej to tym samym nie ma obowiązku wzywania strony o składanie dodatkowych oświadczeń.
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenia o jakich mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to należy uznać za wystarczające do oceny jego aktualnych możliwości płatniczych. Obrazuje, że rodzina nie należy do zamożnych. Skarżący jak powiada nie ma majątku. Jego dzieci podobnie. Łączna wysokość miesięcznych dochodów tego gospodarstwa domowego jest niższa od przeciętnych zarobków w gospodarce. Nadto przeprowadzenie najprostszej operacji arytmetycznej uzmysławia, że poziom środków jakie przypadają na osobę w tej rodzinie nie przekracza kryterium ubóstwa wyznaczanego przepisami ustawy o pomocy społecznej. Z zasad doświadczenia życiowego wynika przy tym, że część z tych skromnych środków rodzina musi przeznaczać na bieżące utrzymanie. Nie bez znaczenia pozostaje także sygnalizowany problem bezrobocia, który dotyka skarżącego oraz to, że obecne nie jest jedynym postępowaniem sądowoadministracyjnym.
Biorąc to wszystko pod uwagę wypadało udzielić skarżącemu pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zgodnie z wnioskiem zwolnić go z kosztów sądowych.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.