Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagali się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Oświadczyli, że nie zatrudniają i nie pozostają w innym stosunku prawnym z kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną uwidocznił, że pozostaja ze sobą we wspólnym gospodarstwie domowym.
Określając swój majątek zadeklarowali dom drewniany o pow. 76 m2 i ubezpieczony na 130 tyś. zł, nieruchomość rolną o pow. 19 ha., osiemnastoletni samochód Audi 3. Zadeklarowali brak zasobów i przedmiotów wartościowych.
Miesięczne dochody gospodarstwa domowego oszacowali łącznie na 2102,14 zł wyjaśniając, że składają się na to ich emerytury.
Uzasadniając swoje starania powołali się na swój wiek, stan zdrowia i niskie dochody z emerytur. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki podali, że miesięcznie spłacają kredyt po 528 zł, za prąd płacą 56,81 zł, za odpady 42 z kwartalnie, za telefon 30 zl, na leki wydają 300 zł. Do tego dochodzi podatek gruntowy 42 zł, wydatki na bieżące utrzymanie domu i higienę 100 zł. Na żywność przeznaczają ok. 700-800 zł.
Do wniosku dołączyli kopie dokumentów źródłowych tj. kartę leczenia szpitalnego skarżącego, wyniki badań, orzeczenie lekarza orzecznika ZUS ustalające niezdolność skarżącego do samodzielnej egzystencji, fakturę z apteki, polisę ubezpieczeniową domu, kopie recept, rachunek z prąd, dowód wpłaty za odpady, decyzję o waloryzacji emerytur skarżącego i skarżącej z których wynika, że od marca br. skarżący otrzymuje do wypłaty 1609,32 zł a skarżącą 708,66 zł
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 §2 ppsa) o ile nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Skarżący złożyli wymagane oświadczenie, poparte kopiami stosownych dokumentów źródłowych. W konsekwencji jest ono wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Skarżący przedstawionym przez siebie zestawieniem zobowiązań i stałych wydatków wykazali, że niemal cały ich dochód pochłaniają bieżące wydatki. Okoliczność, że należy do nich wykazany dom i nieruchomość rolna oraz osiemnastoletni samochód nie zmieniają tego spojrzenia. Trudno bowiem wymagać od ludzi starszych i schorowanych obciążenia bądź sprzedaży domu który zaspakaja ich potrzeby bytowe. Podobnie rzecz się przedstawia z wykazaną nieruchomością rolną. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że osoby starsze i schorowane powinny dysponować jakimś zabezpieczeniem nawet gdy Państwo deklaruje powszechny oraz bezpłatny dostęp do świadczeń zdrowotnych. Pozostaje bowiem cały szereg procedur nierefundowanych.
Wartości ani popytu na leciwy samochód nie należy z kolei przeceniać. Inna rzecz że jest on użyteczny dla skarżących. Nie można bowiem tracić z pola widzenia stanu zdrowia skarżącego, który wedle jest osobą niezdolną do samodzielnej egzystencji.
Uwzględniając to wszystko, udzielono skarżącym zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.