Uzasadnienie
Decyzją z dnia 22.03.2004r., nr [...], [...] Kurator Oświaty odmówił A. G. nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. Zgodnie z zawartym w tej decyzji pouczeniem, od decyzji tej przysługiwało stronie prawo wniesienia odwołania do Ministra Edukacji Narodowej i Sportu.
A. G. nie złożył jednak odwołania do organu II instancji, lecz w dniu [...].04.2004r. wniósł skargę na wyżej opisaną decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przekazaną następnie zgodnie z właściwością do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
W odpowiedzi na skargę [...] Kurator Oświaty wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie toku instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Jak wynika z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z 2002r.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W § 2 tego przepisu zostało z kolei wyjaśnione, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przedmiotowej sprawie skarżący A. G. miał możliwość wnieść odwołanie od decyzji objętej skargą, o czym został przez organ I instancji należycie pouczony. Służył zatem skarżącemu środek zaskarżenia, którego zastosowanie było koniecznym warunkiem umożliwiającym wniesienie skargi na rozstrzygnięcie zawarte w decyzji [...] Kuratora Oświaty.
Wobec faktu, że skarżący nie wyczerpał przysługującego mu środka zaskarżenia, skarga musi ulec odrzuceniu. Podstawę prawną odrzucenia skargi stanowi art. 58 § 1 pkt 6 wyżej wskazanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do dyspozycji wynikającej z tego przepisu, sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Jak zostało to już wcześniej powiedziane, skarga A. G. jest niedopuszczalna, gdyż skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.