Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 30 grudnia 2019 r. znak: [...] utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia 20 listopada 2019 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Decyzja ta została skutecznie doręczona skarżącemu P. K. dnia 20 stycznia 2020 r.
W dniu 20 lutego 2020 r. (data nadania w UP) skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na ww. decyzję SKO.
W piśmie procesowym z dnia 17 listopada 2020 r. skarżący cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ nie został zachowany ustawowy termin do jej wniesienia.
Zgodnie z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do treści art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W przypadku wniesienia skargi po terminie, sąd odrzuca skargę postanowieniem, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Taka konstrukcja normatywna obliguje sąd – podczas badania przesłanek formalnych wniesienia skargi – również do kontroli terminu jej wniesienia. W razie stwierdzenia uchybienia terminu, gdy skarżący nie skorzysta z przysługującej mu instytucji przywrócenia terminu z art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd nie może więc postąpić inaczej, jak tylko skargę odrzucić.
W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja z dnia 30 grudnia 2019 r. wraz z pouczeniem o trybie zaskarżenia jej do sądu administracyjnego, została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 20 stycznia 2020 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał dnia 19 lutego 2020 r. Skarżący nadał skargę w dniu 20 lutego 2020 r., a zatem po upływie terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Wobec braku skutecznego wniesienia skargi (wniesienia skargi po terminie) pismo procesowe z dnia 17 listopada 2020 r. cofające skargę nie mogło odnieść zamierzonego skutku.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.