Uzasadnienie
W złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy strona skarżąca domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata
Objaśniając sytuację rodzinną podano, że wspólne gospodarstwo domowe tworzą trzy osoby.
Do rodziny należy mieszkanie o pow. 49 m2.
Wysokość miesięcznych dochodów rodziny należy szacować na 6700 zł z umowy o pracę ojca skarżącego.
Uzasadniając podjęte starania przedstawiciel ustawowy skarżącego podniosła, że przy dietach i chorobach opłacenie adwokata z wyboru jest niemożliwe. Rodzina na mieszkanie przeznacza 400 zł, na media 300 zł, na Internet, telefony i telewizję 250 zł, na ubezpieczenia 250 zł, na insulinę i paski do glukometru 120 zł, na strzykawki do pompy insulinowej 73 zł, na nierefundowane zestawy infuzyjne 70 zł, na glukagon 16 zł, na suplementację diety dziecka 30 zł, na diety cukrzycową, niskofruktozową i bezglutenową ok. 1200 zł. Syn jest chory na cukrzycę i nietolerancje leków. Do tego wszystkiego dochodzą zwykłe koszty utrzymania dziecka związane z zakupem ubrań, książek, opłat szkolnych. Prócz tego przedstawiciel ustawowy skarżącego podniosła, że uległa ostatnio wypadkowi komunikacyjnemu i w związku z tym zmuszona jest ponieść koszty leczenia. Samo leczenie uzębienia to szacunkowy koszt 3500-4500 zł. Nadmieniła, że jest osobą niepracującą, nie zarejestrowaną w urzędzie pracy, bez prawa do zasiłku. Syn choruje bowiem od 10 lat i cały swój czas poświęca jego opiece.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zacząć należy od tego, że zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Skarżąca korzysta więc z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych co oznacza całkowite zwolnienie strony z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków.
Co się natomiast tyczy żądanego ustanowienia adwokata, to stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym o ile nie jest w stanie ponieść tych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
W realiach niniejszej sprawy skarżąca złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to należy uznać za wystarczające do oceny aktualnych możliwości finansowych strony. Sytuacja rodziny przestawia się w ten sposób, że rodzina zaspakaja swoje potrzeby bytowe we własnym mieszkaniu a nominalnie trzyoosobowe gospodarstwo domowe ma do dyspozycji miesięcznie stałych dochodów 6700 zł. Z tego na utrzymanie wydaje ok. 2709 zł plus dodatkowe koszty utrzymania dziecka związane z zakupem ubrań, książek, opłat szkolnych. Przeprowadzenie najprostszej operacji arytmetycznej obrazuje, że po odliczeniu tych wydatków, rodzinie powinno pozostawać do dyspozycji ok. 3991 zł. Nie można jednak tracić z pola widzenia trzech okoliczności.
Po pierwsze należy przyjąć, że wskazane we wniosku dochody obejmują kwoty brutto a więc realnie rodzina dysponuje kwotą o ok. 20% niższą. Po drugie nie można zapominać zasygnalizowanej we wniosku potrzeby poniesienia dodatkowych kosztów leczenia w związku z wypadkiem komunikacyjnym jakiemu uległa przedstawiciel ustawowy skarżącego.
Mając to wszystko na uwadze i przewidując minimalny koszt opłat za czynności adwokatów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi można więc stwierdzić, że skarżąca nie będzie w stanie ponieść tych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Chociaż bowiem obiektywnie są to kwoty niewielkie to jednak relatywnie w obecnej sytuacji przekraczają możliwości płatnicze strony.
Z przytoczonych względów orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.