Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 1995 r. [...] Państwowy Terenowy Inspektor Sanitarny stwierdził u J. B. istnienie choroby zawodowej - egzemy skóry rąk.
Odwołanie od tej decyzji złożyła skarżąca - Zakład [...] "A" Spółka z o.o. w G., domagając się "odwołania" powyższej decyzji i przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego.
Postanowieniem z dnia 25 marca 1996 r. [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny dla województwa [...] pozostawił powyższe odwołanie bez rozpoznania i odmówił przywrócenia terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia stwierdził, iż zgodnie z art. 129 k.p.a. odwołanie od decyzji wnosi się w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. Decyzja powyższa została doręczona pełnomocnikowi adresata w dniu 22 grudnia 1995 r. pod numerem oddawczym 1100-zbiorowy dowód odbioru. Adresat potwierdził odbiór przesyłki na piśmie wywiadowczym- co zostało potwierdzone przez Obwodowy Urząd Poczty. Odwołanie nadane zostało w dniu 1 lutego 1996 r. a więc z uchybieniem terminu. Ponieważ skarżąca w sposób jasny nie potrafiła wyjaśnić daty otrzymania decyzji-PTIS zwrócił się do Urzędu Pocztowego, który potwierdził doręczenie przesyłki w dniu 22 grudnia 1995 r.
Zakład [...] "A" Sp. z o.o. w G. wniosła skargę na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego dla województwa [...] z dnia 25 marca 1996 r. [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie domagając się jego uchylenia a sprawa została wpisana w repertorium do sygnatury II SA/Kr 912/96. Skarżąca podniosła, iż fakt potwierdzenia na zbiorowym dowodzie odbioru potwierdzenia doręczenia przesyłki przez Urząd Pocztowy w dniu 22 grudnia 1995 r., nie oznacza, iż przesyłka zawierała przedmiotową decyzję. Faktycznie 21 grudnia 1995 r. do registratury Fabryki [...] "A" S.A. zostały doręczone 4 decyzje w tym jedna korespondencja w sprawie p. B., nie była to jednak decyzja, ale tylko karta statystyczna choroby zawodowej.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Sanitarny dla województwa [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Postanowieniem z dnia 17 stycznia 1997 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, zawiesił postępowanie sądowe na podstawie art. 97 §1 k.p.a. oraz art. 59 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym w związku z wystąpieniem o wyjaśnienie wątpliwości prawnych przez skład siedmiu sędziów NSA odnośnie wykładni art. 34 ust 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U., nr 74, poz. 368) mających charakter zagadnienie wstępnego dla rozstrzygnięcia skargi i jej dopuszczalności.
Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podjął zawieszone postępowanie sądowe a sprawa otrzymała sygnaturę III SA/Kr 36/09.
Pismem z dnia 23 marca 2009 r. Zakład [...] "B" Sp. z o.o. w G. jako następca prawny skarżącej Zakładu [...] "A" Spółka z o.o. w G., oświadczyła, że cofa skargę i wnosi o umorzenie postępowania. Wskazała, że skarga dotyczyła kwestii formalnych związanych z uchybieniem terminu do wniesienia odwołania a kwestia choroby zawodowej J. B. została rozstrzygnięta późniejszą decyzją Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego łącznie z wypłaceniem przez skarżącą odszkodowania na rzecz J. B. z tytułu uszczerbku na zdrowiu w związku z chorobą zawodową. Dlatego niniejsza skarga stała się bezprzedmiotowa.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, zgodnie z art. 97 §1 Przepisów wprowadzających ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz.1271 ze zm.), podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz.1270.ze zm.)- zwanej dalej p.ps.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (art.161 §1 pkt 1 p.p.s.a.). Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§2).
Sąd uznając cofnięcie skargi w niniejszej sprawie w związku z podniesionymi przez skarżącą okolicznościami - za dopuszczalne, orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie wskazanych przepisów.