Uzasadnienie
Sygn, akt III SA/Kr 372/05
Wojewoda [...] decyzją z daty [...].2005r [...] utrzymał w mocy orzeczenie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...]01.2005r znak: [...] o utracie przez D. W. statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku z dniem [...].01.2005r., z powodu odmowy bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji zatrudnienia.
Decyzja zapadła na tle następującego stanu faktycznego:
Decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r., znak: [...] Grodzkiego Urzędu Pracy w [...] uznano D. W. za osobę bezrobotną z dniem [...] grudnia.2004 r., a decyzją z tej samej daty znak [...] orzeczono o przyznaniu mu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] grudnia 2004 r.
W dniu [...] stycznia.2005 r. D. W. otrzymał Kartę Referencyjną zawierającą propozycję pracy w firmie [...] z siedzibą w [...], na stanowisku [...]. D. W. nie został zatrudniony, ponieważ nie zaakceptował zaproponowanych warunków umowy.
W związku z powyższym decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r., znak: [...] wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta [...] Grodzki Urząd Pracy w [...] orzekł o utracie przez D. W. z dniem [...] stycznia 2005 r. statusu osoby bezrobotnej oraz zasiłku dla osób bezrobotnych z powodu odmowy bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia.
W odwołaniu od powyższej decyzji D. W. podniósł, iż okolicznościami uzasadniającymi odmowę przyjęcia zaoferowanej mu pracy były zbyt niskie zarobki, w wysokości [...] zł brutto za godzinę, praca na umowę zlecenie w wymiarze około [...]-[...] godzin miesięcznie.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2005 r., opisaną na wstępie (znak: [...]) utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną z dnia [...] stycznia 2005 r., znak: [...] orzekającą o utracie przez D. W. bezrobotnej oraz zasiłku dla osób bezrobotnych z dniem [...] stycznia statusu osoby.
W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie D. W. podniósł zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej oraz podkreślił, że proponowana mu praca nie tylko nie dawałaby mu możliwości utrzymania rodziny ale także ograniczałaby możliwość poszukiwania innej pracy.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całej rozciągłości stanowisko zawarte w uzasadnieniu decyzji.
Rozpatrując skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisem art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. 99 póz. 1001 ze zm.) "starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego, który odmówił, bez uzasadnionej przyczyny, przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, wykonywania prac interwencyjnych lub robót publicznych". Pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 90 dni.
Natomiast art. 2 ust. 1 pkt 16 ustawy definiuje pojęcie "odpowiedniej pracy" -oznacza to zatrudnienie lub inną pracę zarobkową które podlegają ubezpieczeniom społecznym i do wykonywania których bezrobotny ma wystarczające kwalifikacje lub doświadczenie zawodowe lub może je wykonywać po uprzednim szkoleniu, a stan zdrowia pozwala mu na ich wykonywanie oraz łączny czas dojazdu do miejsca pracy i z powrotem środkami transportu zbiorowego nie przekracza 3 godzin.
Bezspornym jest, że czas dojazdu do proponowanego D. W. miejsca pracy wynosi około 1 godzinę. Zgodnie z ofertą pracy nr [...] proponowane stanowisko pracy, a mianowicie "[...]", oferowane było przez pracodawcę dla osób z wykształceniem "[...]", co również stanowi zgodne z posiadanym przez skarżącego wykształceniem - [...]
Pojęcie odpowiedniego zatrudnienia oznacza takie zatrudnienie, które jest odpowiednie w stosunku do posiadanych przez bezrobotnego możliwości psycho- fizycznych.
Propozycja pracy spełniała zatem wszystkie wymogi uznania jej za propozycję "odpowiedniej pracy". Skarżący posiadał odpowiednie do jej wykonywania wykształcenie, czas dojazdu do pracy nie przekracza czasu określonego w w/w przepisie art. 2 ust. 1 pkt 16 ustawy. Wzmiankowana przez D. W. w odwołaniu chęć osiągania wyższego wynagrodzenia nie może być uznana za argument usprawiedliwiający odmowę przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia. Zauważyć należy, iż osoba pozbawiona zatrudnienia winna podjąć jakąkolwiek pracę a nie tylko spełniająca jej określone wymagania co do zarobków.
Z podanych względów Sąd oceniając zgodność zaskarżonej decyzji z prawem, nie znalazł podstaw do jej uchylenia, dlatego orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 pOz.1270).