Uzasadnienie
W ostatecznie sprecyzowanej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie J. Z. podniósł, że Wójt Gminy uchyla się od 15 lat od skomunalizowania drogi biegnącej przez działkę nr [...] położonej w O. Brak regulacji prawnej dotyczącej tej drogi uniemożliwia sprzedaż sąsiadujących z nią działek, w związku z czym skarżący podnosi wobec Wójta zarzut niegospodarności, narażanie na straty właścicieli działek oraz utrudnianie rozwoju wsi i gminy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie względnie odrzucenie skargi, wyjaśniając, że kwestia uregulowania stanu prawnego działek należy do kompetencji sądów powszechnych w postępowaniu cywilnym. Tym samym Wójt Gminy nie ma podstaw do wydania decyzji administracyjnej i stąd zarzut bezczynności Wójta w tym względzie jest bezzasadny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Treść skargi J. Z. odpowiada skardze w rozumieniu art. 227 działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), który stanowi, że "przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw".
Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) określa art. 3 § 1 - 3 tej ustawy. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art. 3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Punkt 8 § 2 artykułu 3 wymienia m.in. skargi na bezczynność organów, ale jedynie w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4. Pkt 5 w/w artykułu odnosi się ściśle do kontroli sądu administracyjnego w stosunku do aktów prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej.
Zwraca w sprawie uwagę, że J. Z. zarówno w skardze jak też w żadnym z pism poprzedzających nie określił, że skarży konkretne orzeczenie Wójta Gminy o charakterze wyżej wskazanym. Co więcej, skarżący po wezwaniu go przez Sąd (zarządzeniem z dnia 26.06.2009r.) o uzupełnienie braków formalnych skargi poprzez wskazanie jej przedmiotu tj. czy została złożona na działanie Wójta Gminy w trybie działu VIII ustawy Kpa, czy też dotyczy konkretnej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności - wyjaśnił, że skarga jest złożona na takie zachowanie organu, które powoduje w konsekwencji niegospodarność, narażenie na straty właścicieli działek oraz utrudnianie rozwoju wsi i gminy.
Art. 229 pkt 3 kpa stanowi, że skargę o charakterze złożonym przez skarżącego tj. na wójta (burmistrza lub prezydenta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 - rozpatruje rada gminy, w związku z czym do tego organu J. Z. powinien wnieść skargę. Zaniechanie tego rodzaju nie wpływa jednak na orzeczenie Sądu, gdyż zasadnicze znaczenie ma okoliczność, że rozpatrywanie skarg w trybie działu VIII kpa pozostaje poza zakresem kognicji sądu administracyjnego. Wynika to z założenia, że w przedmiotowym postępowaniu skargowym nie ma stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do wnioskodawcy a jedynie zawiadamia się go o swoich działaniach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności będących przyczynami skargi. Do skarg i wniosków uregulowanych w dziale VIII kpa nie ma zatem zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej, a skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu (podobnie WSA w Warszawie w wyroku z dnia 20.06.2007r. IV SA/Wa 140/07 i z 07.12.2006r. I SA/Wa1785/06 oraz NSA W-wa w postanowieniu z 18.02.2005r. OW 166/04).
Mając na uwadze powyższe, orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.