Uzasadnienie
U. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwałę Rady Miasta z dnia 8 września 2005 r. Nr [....] w przedmiocie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miasta. Skarga została podpisana przez radcę prawnego D. D., jednak nie zawierała stosownego pełnomocnictwa.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej odrzucenie z powodu braku wcześniejszego bezskutecznego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa oraz ze względu na fakt, że zaskarżona uchwała utraciła już moc, bowiem została uchylona uchwałą Rady Miasta z dnia 19 marca 2009 r.
Pomimo wezwania przez Sąd (dowód doręczenia wezwania w aktach sprawy), radca prawny D. D. nie przedłożył dokumentu pełnomocnictwa, zatem Sąd wezwał skarżącą do własnoręcznego podpisania skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, a nadto o wykazanie czy skarga została poprzedzona wezwaniem Rady Miasta do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia z pouczeniem o treści art. 101 ustawy o samorządzie gminnym.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 26 maja 2014 r. na zasadzie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), a zatem termin do uzupełniania braków formalnych skargi wskazanych w wezwaniu upływał z dniem 2 czerwca 2014 r. (poniedziałek).
Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż w wyznaczonym terminie strona nie uzupełniła jej braków formalnych. Brakiem formalnym skargi niewątpliwie jest brak podpisania skargi zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dodatkowo organ twierdzi, że skarga nie została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia zaskarżoną uchwałą, skarżąca takiego wezwania nie przedłożyła ani nie oświadczyła, że kiedykolwiek składała do organu stosowne wezwanie, a w aktach sprawy również takiego dokumentu nie ma. Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.: Dz.U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Warunkiem zatem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na uchwałę organu gminy jest jej poprzedzenie wezwaniem organu gminy, który wydał kwestionowaną uchwałę, do usunięcia naruszenia. Dopiero bezskuteczność takiego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia umożliwia zaskarżenie uchwały do sądu administracyjnego.
W przedmiotowej sprawie powyższy warunek uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia nie został spełniony. Wobec zatem brzmienia cytowanych powyżej przepisów, tj. art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy stwierdzić, że skarżąca nie spełniła przesłanki warunkującej skuteczne skierowanie skargi do sądu administracyjnego. Wniesienie bowiem do sądu administracyjnego skargi bez uprzedniego wyczerpania przysługującego skarżącej środka zaskarżenia jest niedopuszczalne i skutkuje odrzuceniem skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji na podstawie powołanych w uzasadnieniu przepisów.